ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ ΓΙΑΤΊ ΕΚΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕ
ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΤΡΩΘΗΚΑΝ ΣΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΚΟΣΤΙΣΟΥΝ
"Η Τουρκία με παράνομη navtex στέλνει το σκάφος επιστημονικών ερευνών Γιουνούζ σε περιοχές «βαθιά» στο Αιγαίο, μέχρι τον Αη Στράτη Πρόκειται για πολύ παλαιό πλοίο αλλά και μόνο η αποστολή του είναι ένα ακόμη μήνυμα ότι η Άγκυρα το πάει για κλιμάκωση"
Ούτε ένα λεπτό να μην απομακρύνεται από την καρδιά σας. Σαν
το κερί ν' ανάβει και να φωτίζει όλους τους λογισμούς, όλες τις εσωτερικές κινήσεις
της καρδιάς σας.
Αυτός θα σας διδάξει να βαδίζετε σωστά, να εργάζεστε το κάθε τι σαν έργο Θεού.
Βαρυφορτωμένο ξεκίνησε το πρωί της 10ης Σεπτεμβρίου 1924 το πλοίο «Βασίλειος Δεστούνης» από το λιμάνι της Μερσίνας της Μικράς Ασίας με προορισμό την Εύβοια. Δεν μετέφερε μόνο 800 πονεμένους ρακένδυτους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Στο αμπάρι του το πλοίο έκρυβε πολύτιμο θησαυρό. Ήταν ξύλινη (από κυπαρίσσι) λάρνακα με το τίμιο ιερό σκήνωμα του 40χρονου οσίου Ιωάννου του Ρώσου. Οι τουρκικές αρχές είχαν απαγορεύσει αυστηρά στους Χριστιανούς τη μεταφορά του αγίου από το Προκόπιο. Είχαν μάλιστα σφραγίσει τον ομώνυμο περικαλλή ιερό Ναό του. Αλλά ο πιστός σιδηρουργός του Προκοπίου με άδεια του ευλαβεστάτου ιερέως π. Χαραλάμπους Αβερκιάδη τη νύχτα της 9ης Σεπτεμβρίου τόλμησε και παραβίασε κρυφά τον ιερό Ναό.
Να ζείτε την κάθε στιγμή, να μην προσποιείστε. Κρύψε το κομποσκοίνι σου και μη το σβαρνάς στα δάχτυλα σου δήθεν... Μην κάνεις τόσες μετάνοιες για να σε πούνε πιστό και σταυρούς μεγάλους. Μη μεγαλοπιάνεσαι και πορώνεσαι ότι κάποιος είσαι... Είσαι ότι είμαι κι εγώ... Και όλος ο κόσμος... Είμαστε χώμα και στο χώμα θα καταλήξουμε
«Είναι μακάριος όποιος στην παρούσα ζωή φάγει και πιεί με απληστία προσευχές και ψαλμούς μέρα και νύκτα και ενδυναμωθεί με την ένδοξη ανάγνωση της Γραφής, διότι η τροφή αυτή θα προξενήσει στην ψυχή αμείωτη ευφροσύνη στην μέλλουσα ζωή»
Ιωάννου του Καρπαθίου
ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ (ΕΠΙΤΟΜΗ)
Όσα ο Θείος Ιωάννης ο Ρώσος «πνευματικό τω τρόπω» είχε πει
στον Όσιο Ιάκωβο:
«Νομίζουν πως κοιμάμαι, πεθαμένος, είμαι νεκρός και δεν υπολογίζουν οι Χριστιανοί. Εγώ όμως είμαι ζωντανός. Τους πάντες βλέπω. Το σώμα μου είναι μέσα, αλλά εγώ εξέρχομαι πολλές φορές από την λάρνακα μου. Τρέχω ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους βοηθήσω. Πολύς ο πόνος. Αυτοί δε με βλέπουν. Εγώ τους βλέπω και τους ακούω τι λένε. Και πάλι μπαίνω στη λάρνακα μου. Αλλά άκουσε Πάτερ μου να σου πω. Πολλή η αμαρτία στο κόσμο, πολλή η ασέβεια και πολλή η απιστία..»
Δύο ώρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας ο κ. Κωνσταντίνος
Πολυχρονίου, ανώτερος κρατικός υπάλληλος μπροστά στη Λάρνακα του Οσίου
Ρώσου....
Φορούσε πιζάμες και ένα ταξί τον περίμενε στην Βορεινή πύλη της Εκκλησίας. Όταν τελείωσε τη μυστική του συνομιλία με τον Όσιο, ξεκίνησε με αργά βήματα, σέρνοντας τις παντόφλες στο δάπεδο και προχωρούσε προς την έξοδο.
......Είναι μια έμπρακτη αγάπη
προς τον πλησίον»
(† Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)
.jpg)
