ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΨΑΛΤΗΡΙΟΥ
Για όσους δεν γνωρίζουν.
Σκοτώνεται σε τροχαίο ο γιος ενός φίλου μου θεολόγου, ετών
26.
Μετά από καιρό τον βρίσκω σ΄ένα Μοναστήρι και μου λέει:
-Σταύρο είναι απίστευτο αλλά συνέβη. Την πρώτη ημέρα της κηδείας έδωσα εντολή σε όλους τους φίλους μου να διαβάσουν μέχρι τη ταφή το ψαλτήρι του Βασιλέως και Προφήτου Δαυϊδ.
Ὁ ἄνθρωπος πορεύεται. Αὐτὴ εἶναι ἡ ζωή του. Πορεία. «Ἐξ
ὠδίνων μέχρι ταφῆς» (Θεοδωρήτου, Ἑρμηνεία τοῦ ριη΄ Ψαλμοῦ, PG 80, 1824)· ἀπὸ
τὸν ἐπώδυνο τοκετὸ μέχρι τὸν ἐνταφιασμό του. Ποῦ πορεύεται; Μυστήριο. Πῶς
πορεύεται; Τὸ μεγάλο πρόβλημα.
Στὸ πρῶτο ἐρώτημα, στὸ «ποῦ πορεύεται;», ἡ σύγχυση εἶναι
ἀμέτρητη. Στὸ δεύτερο, τὸ «πῶς πορεύεται;», ἡ ἀπάντηση εἶναι ἐπώδυνη.
“Το μέγα
πορνοστάσιο της οικουμένης καίγεται και δεν θ’ απομείνει μηδέ στάχτη,
για να καθαριστεί με τη φωτιά η βρώμα της ασέλγειας.”
Η επίκαιρη προφητική ματιά του Φώτη Κόντογλου
Βαρύν αγέρα ανασαίνουμε οι σημερινοί άνθρωποι. Όλη η οικουμένη βρίσκεται σε ταραχή και ακαταστασία, ο ένας φοβερίζει τον άλλον και τρίζει τα δόντια του μην τύχει και χάσει την ψεύτικη ευτυχία του και τη σαρκική καλοπέραση. Απελπισία και αγωνία πνίγει όλη την ανθρωπότητα, που με κάνει να θυμηθώ τα παρακάτω λόγια του Χριστού: «Και έσται σημεία εν ηλίω και σελήνη και άστροις και επί της γης συνοχή εθνών εν απορία ηχούσης θαλάσσης και σάλου, αποψυχούντων ανθρώπων από φόβου και προσδοκίας των επερχομένων τη οικουμένη».
“Δεν είναι μόνο όταν θα πλησιάζει η συντέλεια του κόσμου, που θα λαλήσει ο διάβολος λόγους εναντίον του Υψίστου, όπως λέει ο Δανιήλ (Δαν. 7, 25), αλλά και τώρα κάποτε δια μέσου των δικών μας λογισμών, απευθύνει βαριές βλασφημίες και εναντίον αυτού του ουρανού, κακολογώντας τον Ύψιστο και τα κτίσματά Του και τα άγια Μυστήρια του Χριστού.
Λέξη δεν έβγαινε από
τα ξεραμένα χείλη μου. Λέξη από το ταραγμένο μου μυαλό.
Είναι τότε που ο πόνος
σε κλειδώνει, που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου.
Σιωπή, βλέμμα κενό, καρδιά παραλυμένη.
Κήρυγμα Αποστολικό
Κυριακή μετά τα Φώτα
Αγαπητοί μου αδελφοί, η παρουσία του Χριστού μας στον κόσμο έγινε πηγή χαρίτων και πνευματικού πλουτισμού. Άνοιξε τους κρουνούς της θείας αγάπης και της φιλανθρωπίας Του. Προσέφερε την συγγνώμην και την άφεσιν των αμαρτιών στους ανθρώπους. Χάρισε την ειρήνη και την ανάπαυσιν των ψυχών. Γέμισε με πνεύμα Άγιον την Εκκλησίαν Του, χαρά και ελπίδα.
π. Δημητρίου Μπόκου
Με την απόδοση της
εορτής των Φώτων στο τέλος του
επταημέρου κλείνει η
μακρά περίοδος των ακινήτων εορτών
Χριστουγέννων-Θεοφανείων
(15 Νοε.-14 Ιαν.), γνωστή ως Άγιο Σαρανταήμερο και Δωδεκαήμερο.
Την Κυριακή μετά τα Φώτα βλέπουμε τον Χριστό, μετά τη βάπτισή του στον Ιορδάνη από τον Πρόδρομο Ιωάννη, να αρχίζει το κήρυγμα για τον ερχομό της Βασιλείας των ουρανών. Ο Χριστός γεννήθηκε, ανδρώθηκε και διήλθε κατά την επίγεια ζωή του όλα τα φυσιολογικά στάδια της ζωής του κοινού ανθρώπου. Και επιπλέον φρόντισε να τηρήσει τις διατάξεις του νόμου. Έλεγε: «Πρέπον ημίν εστιν πληρώσαι πάσαν δικαιοσύνην». Σε μένα αρμόζει να εκπληρώσω κάθε εντολή του Θεού. Ο Χριστός υπήρξε «το πλήρωμα του νόμου και των προφητών».
Άγιος Γρηγόριος
Παλαμάς
Αν ο θάνατος των οσίων είναι αξιοτίμητος, και συνεπώς, αν η μνήμη του ανθρώπου που σ’ όλη του τη ζωή έκανε με συνέπεια το θέλημα του Θεού, πανηγυρίζεται με εγκωμιαστικούς λόγους, πόσο περισσότερο έχουμε εμείς υποχρέωση να γιορτάζουμε με εγκώμια τη μνήμη του Ιωάννη, που βρίσκεται στην πιο ψηλή κορφή, πάνω απ’ όλους τους οσίους και τους δικαίους; του Ιωάννη που σκίρτησε προφητικά για τη σάρκωση του Θεού Λόγου – ενόσω ακόμα βρισκόταν στη μητρική κοιλιά!
Ο Ήλιος της
Δικαιοσύνης θα λάμψη!
Αγία Βασιλομάρτυς τσαρίνα Αλεξάνδρα
Ο Ήλιος της Δικαιοσύνης θα λάμψη... μόνο να ανοίξωμε τα μάτια μας, την πόρτα της ψυχής να κρατήσωμε ανοικτή, ώστε να δεχώμεθα τις ακτίνες του Ηλίου αυτού μέσα μας. Μόνον, κάνε υπομονή ακόμη, παιδάκι μου, και η οδύνη αυτή θα περάση· εμείς θα λησμονήσωμε τα βάσανα· θα μείνη μόνον ευγνωμοσύνη για όλα.
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Ὀ διάβολος ἀπό τόν ἑαυτό του εἶναι κακός, καί ὄχι διά ἡμᾶς ἔγινε κακός, διότι, ἐάν θελήσουμε, ἐμεῖς κερδίζουμε πολλά καλά, ἔστω καί μή θέλοντος αὐτοῦ. Χρειάζεται ἐντούτοις νά ὑπομένουμε στούς πειρασμούς μέ ἀνδρεία.
