φωτο από pemptousia
Ρώτησαν τον γέροντα Ηρωδίωνα τον δια Χριστόν
σαλό της Καψάλας στο ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ , τον Ρουμάνο τι κάνει όταν κρυώνει, και
απάντησε: «Πάω στο Σινά και ζεσταίνομαι»
"Ένα απόγευμα, είχε βγει στον υποτυπώδη του κήπο δια
να φυτεύσει κουκιά. Όμως ψιλόβρεχε. Υψώνει τα βλέμματα εις τον
ουρανό και λέγει: «Σταμάτα». Και η βροχή σταμάτησε. Όταν φύτεψε τα κουκιά,
υψώνει τα μάτια εις τον ουρανό και λέγε: «Τώρα βρέξε». Και άρχισε να
βρέχει...."
-Τώρα που θα φύγεις
από τον πρόσκαιρο αυτό κόσμο τι αισθάνεσαι;
-Αισθάνομαι τόσο χαρούμενος και ειρηνικός σαν να πηγαίνω σε γάμο είπε.
Γεροντικό
.jpg)
“Όταν κάποτε ο όσιος
Ευθύμιος, ο κτήτορας της ιεράς μονής Ιβήρων, λειτουργούσε στην κορυφή του Άθω
κατά την γιορτή της Μεταμορφώσεως, φως ουράνιων περιέλαμψε όλους τους
παρευρεθέντας, το οποίον τους ανάγκασε να πέσουν καταγής γιατί δεν μπορούσαν να
υποφέρουν την λάμψη.”
-«Χαρά γίνεται στον
ουρανό επί ενί αμαρτωλό μετανοούντι». Εδώ έχουμε πολλούς που μετανοούν. Η
μάλλον όλοι είμαστε μετανοούντες.
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Θαυμαστόν ὅπλον ἡ προσευχή καί ἡ νηστεία· αὕτη τόν Μωσέα
νομογράφον ἔδειξε καί Ἠλίαν ἐν θυσίαις ζηλωτήν».
Μακάριοι οἱ πιστοί πού μέ ὑπομονή προσκαρτεροῦντες σ’ αὐτές τίς δύο μεγάλες ἀρετές, τῷ Σωτῆρι Χριστῷ βοῶντες· ζητῶντας ἔλεος καί ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Θέτουν χαλινῷ στά πάθη, ὁ νοῦς ἀνέρχεται πρός σεπτάς θεωρίας, τῇ πίστει τελειοτάτῃ νήφοντες ἐν πᾶσι· καταφρονοῦν τήν χαμαίζηλον τρυφήν καί διά τῆς θείας ἐλλάμψεως, ἀπολαμβάνουν τήν μυστικήν τράπεζαν πού παρέχει ἡ νηστεία καί ἡ προσευχή.
“Σπάει και κλαίει
εκείνος που λέει την ευχή. Η δεύτερη κατάσταση είναι της δοξολογίας. Κινείται
σε άλλο χώρο. Τα πρώτα δάκρυα και το σώμα καταβάλλουν, ενώ τα δεύτερα δίνουν
τις βιταμίνες και για την ψυχή και για το σώμα. Είναι της αγαλλιάσεως της
δοξολογίας. Απ` αυτού βλέπει κανείς την διάφορα.”
Το Πάσχα του έτους 1935 ηγουμενεύοντας του αρχιμανδρίτου
Σεραφείμ στην ιερά Μονή Αγίου Παύλου όλοι οι πατέρες, που αριθμούσαν τότε τους
60, είχαν βγει στο προαύλιο για να κάνουν την ακολουθία της Ανάστασης. Μέσα
στην ατμόσφαιρα χαρμόσυνη και ενθουσιώδη. Μετά το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ , ο
Καθηγούμενος λέει σε ένα από τα πιο απλά και πιστά γεροντάκια, τον γέρο Θωμά.
-Γέρο Θωμά, πήγαινε κάτω στο σκευοφυλάκιο, εκεί που είναι τα οστά των πατέρων, να τους πεις το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
π. Δημητρίου Μπόκου
Ο Χριστός θεραπεύει ένα νεαρό παιδί από πνεύμα πονηρό (δαιμόνιο), πράγμα που είχαν δοκιμάσει να κάνουν νωρίτερα, αλλά χωρίς επιτυχία και οι μαθητές του. Όταν τον ρώτησαν γιατί δεν τα κατάφεραν αυτοί, ο Χριστός τους απάντησε, ότι αυτό το γένος των δαιμόνων δεν βγαίνει, παρά μόνο με προσευχή και νηστεία (Κυριακή Δ΄ Νηστειών). Είναι η δεύτερη φορά μέσα στον χρόνο που ακούμε για το περιστατικό αυτό, μας το εκθέτει και ο Ματθαίος στην παραπλήσια δική του εκδοχή (Κυριακή Ι΄ Ματθαίου).
Ὅσιος Παΐσιος:
“Χαιρόμαστε γιατί η Παναγία μας έβγαλε ασπροπρόσωπους”
Η Παναγία έφερε στον κόσμο την χαρά
–Γέροντα, μπορείτε να μας ψάλετε το Μεγαλυνάριο που είχατε
γράψει για την Παναγία;
–Έλα να το ψάλουμε μαζί. «Εύρες πολλήν Χάριν παρά Θεού, Μήτερ του Δεσπότου, Μεγαλόχαρη, αληθώς, Κεχαριτωμένη, ως Γαβριήλ εβόα, Βασίλισσα Αγγέλων, φρούρει τους δούλους σου». Να σού πω τώρα και ένα δογματικό: Η Παναγία ήταν Κόρη και Μητέρα, Δούλη και Βασίλισσα, Βασίλισσα όλου του κόσμου. Χωράει στον νού του ανθρώπου αυτό; Και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι κάτι το υπερφυσικό, έξω της λογικής.
