Γι’ αυτό όταν μας κατηγορούν, όταν μας συκοφαντούν, όταν
μας πειράζουν, όταν μας ταπεινώνουν, όταν μας αδικούν, πρέπει κι εμείς να
συγχωρούμε.
Με οποία καρδιά, με οποία δύναμη, με οποία διάθεση προσφέρουμε τη συγχωρητικότητά μας, όχι εκατονταπλάσια, άλλα μυριοπλάσια θα είναι τα αντίστοιχα αγαθά, που θα λάβουμε από τον Θεό.
Το ακούσαμε ιδίοις και σήμερα με όσα πρωτόγνωρα
συμβαίνουν, αλλά και έχουν συμβεί από τότε, ο λόγος αυτός συνεχίζει να έρχεται
έμπροσθεν μας.
"το αν υπήρχαν πέντε Δεσποτάδες" δεν μπορούσαμε να το εξηγήσουμε γιατί η αγία αυτή γερόντισσα δεν μας είπε τίποτε άλλο, καθότι το μείζον για την ίδια δεν είναι ο κατασκανδαλισμός και ο διχασμός των πιστών, αλλά η ενότητα και η πνευματική ολότητα με καπετάνιο του σκάφους της Εκκλησίας, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, που κρατά γερά το τιμόνι εν μέσω δαιμονικών καταιγίδων.
Σήμερα τιμάμε τον Απόστολο Θωμά. Πολλοί συχνά τον θυμόμαστε μοναχά σαν τον άπιστο Θωμά· στην πραγματικότητα είναι εκείνος που αμφέβαλλε για τα νέα που του μετέφεραν οι υπόλοιποι Απόστολοι όταν του είπαν : Ο Χριστός αναστήθηκε! Τον είδαμε ζωντανό!
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος ανήκει στη χορεία των
μεγαλομαρτύρων και είναι από τους λαοφιλεστέρους Αγίους της Εκκλησίας μας.
Έζησε κατά τα τέλη του 3ου αιώνος μ.Χ. και τας αρχάς του 4ου επί της βασιλείας
του Διοκλητιανού.
Η εποχή του υπήρξε εποχή σκληρών διωγμών και εξοντωτικών κατά της Χριστιανικής Πίστεως. Ο Γεώργιος είχε μεγάλο αξίωμα. Ήτο κόμης και διακρινόταν σ' όλες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την γενναιότητά του και την ανδρεία του.
Πάσχα ιερόν ημίν, σήμερον αναδέδεικται, Πάσχα καινόν, Άγιον Πάσχα μυστικόν, Πάσχα πανσεβάσμιον, Πάσχα Χριστός ο λυτρωτής, Πάσχα άμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα των πιστών, Πάσχα το πύλας υμίν, του Παραδείσου ανοίξαν, Πάσχα πάντας αγιάζον Πιστούς.
Ως εκλείπει καπνός εκλιπέτωσαν, ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός.
Δεύτε από θέας, Γυναίκες ευαγγελίστριαι, και τη Σιών είπατε. Δέχου παρ’ ημών, χαράς Ευαγγέλια, της Αναστάσεως Χριστού, τέρπου χόρευε, και αγάλλου, Ιερουσαλήμ, τον Βασιλέα Χριστόν, θεασάμενη εκ του μνήματος, ως νυμφίον προερχόμενον.
Ούτως απολούνται οι αμαρτωλοί από προσώπου του Θεού και οι δίκαιοι
ευφρανθήτωσαν.
Αι Μυροφόροι γυναίκες, όρθρου βαθέος, επιστάσαι προς το μνήμα του Ζωοδότου εύρον Άγγελον, επί τον λιθον καθήμενον, και αυτός προσφθεγξάμενος, αυταίς ούτως έλεγε. Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών; τι θρηνείτε, τον άφθαρτον ως εν φθορά; απελθούσαι κηρύξατε, τοις αυτού Μαθηταίς.
Αύτη η ημέρα, ην εποίησεν ο Κύριος, αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν
αυτή.
Πάσχα το τερπνόν, Πάσχα
Κυρίου Πάσχα, Πάσχα πανσεβάσμιον ημίν ανέτειλε, Πάσχα εν χαρά αλλήλους περιπτυξώμεθα,
ω Πάσχα λύτρον λύπης και γαρ εκ τάφου σήμερον, ώσπερ εκ παστού, εκλάμψας Χριστός,
τα γύναια χαράς έπλησε λέγων, Κηρύξατε Αποστόλοις.
Ορθόδοξοι Χριστιανοί, σήμερα μας κράζει ο θεόγλωσσος υμνωδός, ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγοντας «Καθαρθώμεν τας αισθήσεις και οψόμεθα τω απροσίτω φωτί της Αναστάσεως Χριστόν εξαστράπτοντα και χαίρετε φάσκοντα τρανώς ακουσόμεθα, επινίκιον άδοντες». Μας κράζει λοιπόν να καθαρίσουμε τις αισθήσεις μας, για να μπορέσουμε να δούμε τον Χριστό τον αναστημένον από τον τάφο. Να καθαρίσουμε τις αισθήσεις μας, γιατί είναι ακάθαρτες, βρωμισμένες, επειδή τις μεταχειριζόμαστε για σαρκικά και υλικά πράγματα.
Χρόνια πολλά πριν ίσως και 25 ένας Γέροντας μου
ζήτησε να τον πάω για προσκύνημα στο ΧΡΙΣΤΟ στα Σπάτα μιας και ερχόταν από την
επαρχία.
Άλλα χρόνια τότε λίγο πιο καλύτερα.
Τότε στα Σπάτα ήταν ένας Δέσποτας ο Αγαθόνικος, όνομα και πράγμα που ήταν φίλος με τις Κατανυκτικές ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ στο γνωστό αυτό προσκύνημα .
