– Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
– Εσείς πώς τα βλέπετε;
– Εμείς τι να πούμε, Γέροντα; Εσείς να μας
λέγατε.
– Η ησυχία πού επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται.
☦ “Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”
– Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
– Εσείς πώς τα βλέπετε;
– Εμείς τι να πούμε, Γέροντα; Εσείς να μας
λέγατε.
– Η ησυχία πού επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται.
Το 1933 ο περίφημος γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο άγιο Όρος.
Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια.
''Όταν βάλεις μπρος σου τον θάνατο και τον περιμένεις ανά πάσα στιγμή, φεύγει από σένα μακριά. Όταν όμως τον φοβάσαι, διαρκώς σε καταδιώκει...''
Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Σήμερα διερχόμαστε την χειρότερη κρίση από κτίσεως κόσμου.
Βλέπετε τους ανθρώπους, ενώ ο Θεός έδωσε τη σοφία για το αγαθό, αυτοί την
καταχρώνται για το πονηρό. Έχουν αποθηριωθεί, πράγμα που δεν συμβαίνει στα
θηρία.
Κανένα καλό δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς τη μετάνοια. Ας ανατρέξουμε στην Παλαιά Διαθήκη στο εξής περιστατικό. Λέει ο προφήτης Ιωνάς: «Ακόμη τρεις ημέρες και η Νινευΐ καταστρέφεται». Τι έκαναν τότε οι Νινευΐτες; Μετανόησαν και νήστεψαν οι πάντες, ακόμη και τα ζώα τους. Το ίδιο και μείς, ας υψώσουμε τους νοητούς οφθαλμούς μας προς τον Θεό, να ζητήσουμε το θείο έλεος για μας, το Έθνος, την Εκκλησία, τον κόσμο ολόκληρο, λέγοντας: «Κύριε, κατάπεμψον το έλεός σου επί τον λαόν σου και συγχώρησον ημάς τους αμαρτωλούς και όλον τον κόσμον σου».
Άναψε την ψυχή με τη προσευχή. Πίστεψέ με, δεν έχει
τόσο την ικανότητα να καθαρίζει τη σκουριά η φωτιά, όσο η νυχτερινή προσευχή τη
σκουριά των αμαρτιών μας.
Ας ντραπούμε, αν όχι κανέναν άλλον, τους νυκτερινούς φύλακες. Εκείνοι περιέρχονται τους δρόμους για τον ανθρώπινο νόμο, φωνάζοντας δυνατά μέσα στην παγωνιά και περπατώντας μέσα από τα στενά, και πολλές φορές βρέχονται και παγώνουν για σένα και την σωτηρία σου και για τη φύλαξη των χρημάτων σου.
Ο ΤΈΛΕΙΟΣ ΆΝΔΡΑΣ ΚΑΙ
Η ΤΈΛΕΙΑ ΓΥΝΑΊΚΑ.
Υπήρχε
κάποτε ένας άντρας. Δεν παντρεύτηκε ποτέ σε όλη του τη ζωή. Και πριν πεθάνει σε βαθιά γεράματα, κάποιος τον
ρώτησε:
-Δεν παντρεύτηκες ποτέ, αλλά ποτέ δεν είπες γιατί. Τώρα, στεκόμαστε στο κατώφλι του θανάτου, ικανοποιήστε την περιέργειά μας. Αν υπάρχει κάποιο μυστικό, τουλάχιστον αποκάλυψέ το τώρα. Εξάλλου εσύ αφήνοντας αυτόν τον κόσμο, ακόμα κι αν το μυστικό σου γίνει γνωστό, δεν πρόκειται να σε βλάψει. Ο γέρος απάντησε:
εν ετέρα μορφή (Μάρκου ιστ' 12).
Ο Ιησούς, μετά την Ανάστασι, φανερώθηκε με διαφορετική
μορφή στους δύο μαθητάς, που πήγαιναν στους Εμμαούς. Γι’ αυτό και εκείνοι, αν
και η καρδιά τους καιγόταν από την αίσθησι της παρουσίας του, δεν τον
αναγνώρισαν.
Ο Ιησούς, μετά την Ανάστασι κρύβει τη συνήθη μορφή του, αυτήν που γνώρισαν οι άνθρωποι. Διότι δεν είναι πια η σωματική μορφή του Ιησού απαραίτητο στοιχείο για την αναγνώρισι του. Αυτό ισχύει μόνο για τους ανθρώπους. Ο Ιησούς θα αναγνωρίζεται μόνο με τα μάτια της πίστεως. Και τότε, που ήταν ακόμη στη γη οι άνθρωποι δεν δέχθηκαν τον Ιησούν, βλέποντας τη σωματική του μορφή. Τα μάτια τον είδαν. Τα αυτιά τον άκουσαν. Τα χέρια τον ψηλάφησαν και τελικά δεν τον δέχθηκαν παρά μόνο εκείνοι, που πίστευσαν σ’ αυτόν. Γι’ αυτό και ο Κύριος ζητούσε να τον ατενίζουν με τα μάτια της πίστεως.
Πρόσεχε το μυαλό να μη σου φεύγη εδώ και εκεί, αλλά
κόλλησέ το σφικτά εις το όνομα του Χριστού, και ωσάν να είναι έμπροσθέν σου, να
Τον ικετεύης επικαλούμενος το όνομά Του με πόνον ψυχής και τότε θα ίδης πόσην
ωφέλειαν θα βγάλης.
Τους κακούς λογισμούς έξω γρήγορα με τις «κλωτσιές» να τους διώκης, «έξω, αλήτες», να φωνάζης, «από τον ναόν του Θεού, από την ψυχήν μου»!
Συγχώρα απο καρδιάς όσους σε βλάπτουν, όσους σε θλίβουν,
όσους σε στενοχωρούν.
Συγχώρα απο καρδιάς όσους βλέπεις να αμαρτάνουν.
Πως γίνεται αυτό;
Πρώτα από όλα είναι εντολή του Χριστού.
Άγιος Μάρκος ο Ασκητής
Τα 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι δικαιώνονται από τα έργα τους. (Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, Τόμος Α΄)
«ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΠΛΑΓΙΑΣΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΛΥΠΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΜΟΥ, ΕΛΕΓΕ Ο ΑΒΒΑΣ ΑΓΑΘΩΝ. ΚΑΙ ΟΣΟ ΠΑΛΙ ΕΞΑΡΤΑΤΟ ΑΠΟ ΜΕΝΑ, ΔΕΝ ΑΦΗΣΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΟΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ»