ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«…ἔλαβον, καί ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρά σοῦ ἐξῆλθον, καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας». Ἡ θεία αὐτή ἀποκάλυψις, ἡ ἐν ἀληθείᾳ πεποίθησις ὅτι ὁ Χριστός ἐξῆλθε ἀπό τούς κόλπους τοῦ Πατρός καί ἐλήλυθεν εἰς τόν κόσμον, εἶναι ζήτημα αἰωνίου ζωῆς. Ἀντίθετα ἡ ἀπόρριψις τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, συνεπάγεται αἰώνιον θάνατον. Ἡ ἀπείθεια στόν Υἱόν, ὁδηγεῖ τόν ἀπιστοῦντα, στήν αὐτοκαταστροφή· καί ἐπισύρει τήν ὀργήν τοῦ Θεοῦ πού μένει ἐπ’ αὐτόν.
Μακάρι να ακούγαμε το ''ως εδώ '' και όταν μας έκλεισαν τις εκκλησίες και απαγόρευαν μέχρι να χτυπήσουν οι καμπάνες. Μακάρι να ακούγαμε το ως εδώ όταν κάποιοι μας είπαν, ότι μπορεί να κολλήσεις τον σαυροϊό τους από Το Σώμα και το Αίμα Του Χριστού.
Βαρυφορτωμένο ξεκίνησε το πρωί της 10ης Σεπτεμβρίου 1924 το πλοίο «Βασίλειος Δεστούνης» από το λιμάνι της Μερσίνας της Μικράς Ασίας με προορισμό την Εύβοια. Δεν μετέφερε μόνο 800 πονεμένους ρακένδυτους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Στο αμπάρι του το πλοίο έκρυβε πολύτιμο θησαυρό. Ήταν ξύλινη (από κυπαρίσσι) λάρνακα με το τίμιο ιερό σκήνωμα του 40χρονου οσίου Ιωάννου του Ρώσου. Οι τουρκικές αρχές είχαν απαγορεύσει αυστηρά στους Χριστιανούς τη μεταφορά του αγίου από το Προκόπιο. Είχαν μάλιστα σφραγίσει τον ομώνυμο περικαλλή ιερό Ναό του. Αλλά ο πιστός σιδηρουργός του Προκοπίου με άδεια του ευλαβεστάτου ιερέως π. Χαραλάμπους Αβερκιάδη τη νύχτα της 9ης Σεπτεμβρίου τόλμησε και παραβίασε κρυφά τον ιερό Ναό.
-Τους συναθροισθέντας τω σω ναώ, αοράτων πάντας, ορατών τε επιβουλής, ημάς τυραννούντων, δεόμεθα ρυσθήναι, υπό την σην αιγίδα, θερμώς προσφεύγοντας.
-Τα πεπυρωμένα βέλη εχθρού, βροτοκτόνου, πάτερ,
απομάκρυνον αφ΄ημών, ταις προς την Τριάδα, θερμαίς σου ικεσίαις, όπως ρυσθέντες
τούτων, σε μεγαλύνωμεν.
- Τον αστέρα πάντες τον φαεινόν, τον εκ Προκοπίου, απαστράψαντα νοητώς, οσίων το κλέος, και Καππαδόκων δόξαν, τον θείον Ιωάννην, ύμνοις τιμήσωμεν.
"αυτή δεν είναι υπηρεσιακή κυβέρνηση αλλά μοιάζει με κυβέρνηση «πολέμου»; "
Πήγαν κάποιοι λαϊκοί
και ρώτησαν ένα σεβάσμιο γέροντα.
-Γέροντα μας περικύκλωσαν με αδιέξοδα, η παγκοσμιοποίηση δείχνει το απεχθέστερο πρόσωπο της και οι αγωνίες του κόσμου ανεβαίνουν εκθετικά. Μαζί με την γενικευμένη θλίψη και την κατήφεια των προσώπων ο κόσμος έξω ξέχασε να αναπνέει κανονικά. Τι θα γίνει Άγιε Πατέρα, εσύ έχεις προσευχή , πες μας λόγο.
Άγιος Γέροντας Παΐσιος: «Θα Τιμωρηθούν Όσοι Επιδιώκουν Να Εξαφανίσουν
Την Ελλάδα»
Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος ήταν ξεριζωμένος Μικρασιάτης. Γι’ αυτό η σκέψη του γύριζε πάντα πίσω στις χαμένες πατρίδες. Νοσταλγούσε την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, από την οποία έφυγε βρέφος το 1924.
Ο σημερινός άνθρωπος δεν έχει καμιά σχέση με το υπερφυσικό. Δεν πιστεύει πως υπάρχει τίποτα πέρα από τα φυσικά φαινόμενα, και πολύ περισσότερο δεν πιστεύει πως μπορεί να γίνει τίποτα έξω από τους φυσικούς νόμους. Όχι μοναχά ο άθρησκος άνθρωπος, μα κι αυτός που λέγει πως είναι Χριστιανός, κι αυτός δεν πιστεύει στα υπερφυσικά. Ο Χριστιανισμός έχει γίνει για πολλούς ένα σύστημα λογικό και ηθικό, ώστε να μην έρχεται σε αντίθεση με τη λογική τους. Ενώ η βάση της θρησκείας αυτής είναι το υπερφυσικό, οι σημερινοί Χριστιανοί κρατήσανε απ’ αυτή ό,τι δεν χρειάζεται την πίστη για να το παραδεχθούνε, κι ό,τι είναι αποκαλυπτικό το πετάνε ή το παρασιωπούνε.
Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου
Σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Θεανθρώπου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει τη Δεσποτική Εορτή της εις ουρανούς Αναλήψεως του Κυρίου. Πρόκειται για μια εορτή, που επειδή πέφτει πάντοτε την Πέμπτη ημέρα της εβδομάδας, δηλαδή καθημερινή, δεν έχει ανάλογη της σημασίας της θέση στη συνείδηση του λαού, όπως συμβαίνει με άλλες μεγάλες εορτές, σαν αυτές των Χριστουγέννων, των Θεοφανείων, του Ευαγγελισμού, της Αναστάσεως, κ.α. Ακόμη, ειδικά στην εορτή της Αναλήψεως, απέχει ο μαθητόκοσμος, διότι τέτοιες ημέρες έχουν εισέλθει στην εξεταστική περίοδο, με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να αδυνατούν να συνοδέψουν τους μαθητές τους για εκκλησιασμό.
"Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ κλίνας οὐρανοὺς καὶ καταβὰς ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων, ἔπιδε ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ ἐπὶ τὴν κληρονομίαν σου. Σοὶ γὰρ τῷ φοβερῷ καὶ φιλανθρώπῳ κριτῇ, οἱ σοὶ δοῦλοι ὑπέκλιναν τὰς κεφαλάς, τοὺς δὲ αὐτῶν ὑπέταξαν αὐχένας; οὐ τὴν ἐξ ἀνθρώπων ἀναμένοντες βοήθειαν, ἀλλὰ τὸ σὸν περιμένοντες ἔλεος, καὶ τὴν σὴν ἀπεκδεχόμενοι σωτηρίαν, οὓς διαφύλαξον ἐν παντὶ καιρῷ, καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν ἑσπέραν καὶ τὴν προσιοῦσαν νύκτα, ἀπὸ παντὸς ἐχθροῦ, ἀπὸ πάσης ἀντικειμένης ἐνεργίας διαβολικῆς, καὶ διαλογισμῶν ματαίων καὶ ἐνθυμήσεων πονηρῶν."
