☦ Στήν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος

ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ἐμπρός, φίλοι μου, ἂς ἁπλώσουμε σήμερα χωρὶς δισταγμὸ τὸ χέρι στοὺς θησαυροὺς τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε ἀπὸ ἐκεῖ κατὰ τὴν συνήθειά μας πλοῦτο, πού ἄφθονα σὲ ὅλους διαμοιράζεται καὶ οὔτε στὸ ἐλάχιστο ποτὲ δὲν ξοδεύεται. Ἐλᾶτε, τὸν πάνσοφο καὶ πάλι ἂς ἀκολουθήσουμε, τὸν ὡραῖο ὁδηγό μας, τὸν Λουκᾶ, νὰ δοῦμε τὸν Χριστὸ νὰ ἀνεβαίνει σὲ ὄρος ὑψηλὸ καὶ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη νὰ παίρνει μάρτυρες τῆς θεϊκῆς Μεταμορφώσεως. Διότι «πῆρε μαζί Του», λέει, «αὐτοὺς πού ἀποτελοῦσαν τὴν συντροφιὰ τοῦ Πέτρου καὶ σὲ ὄρος ὑψηλὸ ἀνέβηκε» ὁ Δεσπότης. Ὄρος ὑψηλό, στὸ ὁποῖο ἡ δυάδα Μωυσῆς καὶ Ἠλίας συζητοῦσε μὲ τὸν Χριστό.

☦ Η Παναγία μας, ο χρυσοπλοκώτατος πύργος της Ορθοδοξίας

Γλυκόηχα και χαρμόσυνα ηχούν οι καμπάνες κάθε εσπερινό στην περίοδο του δεκαπενταύγουστου. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί συναθροίζονται στους Ναούς για να στείλουν τις ικεσίες τους , τις παρακλήσεις τους στην "Προστασία των Χριστιανών".

Προστρέχουν με θερμή πίστη και ευλάβεια στον "γλυκασμόν των αγγέλων", στη "χαρά των θλιβομένων" οι "κατακαμπτόμενοι υπό πταισμάτων πολλών", οι " πολλοίς συνεχόμενοι πειρασμοίς, χαλεπαίς αρρωστίαις και νοσεροίς πάθεσι".

☦ ΕΟΡΤΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Βλέποντας τήν φύση μας γυμνωμένη, ἀπό τήν θείαν ἔλλαμψιν καί λαμπρότητα, ἐξαιτίας τῆς παραβάσεως , ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ τήν συμπόνεσε γιά τήν ἀσχημοσύνη της καί ἀφοῦ τήν πῆρε ἐπάνω Του, ἀπό τήν μεγάλη Του εὐσπλαχνία, τήν ἔδειξε πάλι πάνω στό Θαβώρ, ντυμένη λαμπρότερα , στούς τρεῖς ἐκλεκτούς μαθητές Του. 

☦ «το να συγχωρείς τα σφάλματα εκείνων που σου φταινε είναι μεγίστη αρετή. Επίσης να υπομένεις την αδικία και να ελεείς όσους σε αδίκησαν» Άγιος Ισαάκο Σύρος

☦ “Μόλις τελειώσει όλο αυτό θα είσαι πλέον ελεύθερος να κάνεις ...ό,τι αποφασίζουν”

☦ ‘’Είναι μακριά λοιπόν ο Θεός;…..ένα κομβοσχοίνι δρόμος…..’’

-‘’Ευλογείτε γέροντα! Να σας ρωτήσω, είναι μακριά….’’

-‘’ο Θεός παιδί μου;’’

-‘’Όχι παππούλη ο γέροντας (τάδε);

-‘’Οχι να…… ένα κομβοσχοίνι δρόμος…..’’

☦ “Χωρίς το ΦΩΣ όλα είναι σκοτεινά και χωρίς την ταπεινοφροσύνη τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, παρά μόνο σκοτάδι.” Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

+ «Ἔχει σε Πανάχραντε, τό μέγα Ὄρος τοῦ Ἄθω, μέγα καταφύγιον, οἰκεῖα χρηστότητι καί διάσωσμα• διά σοϋ πάσης γάρ, θλίψεως λυτροϋται• Πορταίτισσαν δέ ἄγρυπνον, ὤσπερ ηὐδόκησας Μάνδρα τῶν ’Ἰβήρων η ἔνδοξος. Ἀλλ’ ὦ θεοχαρίτωτε, δίδου ἡμῖν πᾶσιν τήν χάριν σου, καί μή ἀποστρέψῃς, τό πρόσωπον σου Κόρη ἀφ’ ἡμῶν, ἄχρι τερμάτων αἰῶνος δέ, φύλαττε τούς δούλους σου.»

☦ «Μείνον μεθ’ ημών, ότι προς εσπέραν ήδη η ημέρα …»

Διανύοντας τις άγιες τούτες ημέρες του δεκαπενταύγουστου για πρώτη φορά, τα πνευματικά σου τέκνα νιώθουμε όλοι μεγάλη ορφάνια χωρίς εσένα, γιατί μας άφησες πολύ ξαφνικά.

Είθε να μεσιτεύεις πάντα προς την Υπεραγία Θεοτόκο και Εκείνη με την σειρά Της προς τον Κύριο για όλους εμάς, που σε αγαπήσαμε σαν πατέρα.

Να έχουμε πάντα την ευχή σου.

Καλή Παναγία

Θ.Π.

☦ «ΔΙΑΣΩΣΟΝ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΣΟΥ, ΘΕΟΤΌΚΕ!»

Στις Παρακλήσεις απλά πορευόμαστε προς τη Μάνα μας, την Παναγία, για να σωθούμε με την αστείρευτη και ζωογόνα στοργή Της. «Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους Σου, Θεοτόκε, ότι πάντες, μετά Θεόν, εις Σε καταφεύγομεν ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν»! Στο πρόσωπο της Θεοτόκου παύει η οικτρή δουλοποίησή μας και η δουλαγωγία μας από την αμαρτία, ο συμφυρμός μας από τη λύπη, τη φθορά και τον θάνατο της αμαρτίας. Εξαιτίας Της γινόμαστε κατά Χάριν τέκνα Θεού. 

☦ «Κυρίως Θεοτόκον, σὲ ὁμολογοῦμεν, οἱ διὰ σοῦ σεσωσμένοι Παρθένε Ἁγνή, σὺν Ἀσωμάτοις χορείαις, σὲ μεγαλύνοντες»

ΚΑΛΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ  ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ

☦ «μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ»

Ρωμ. 12,2      καὶ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.

Ρωμ. 12,2    Και προσέχετε να μη συμμορφώνεσθε με τα φρονήματα και τον τρόπον της ζωής των ανθρώπων της υλόφρονος αυτής εποχής, αλλά συνεχώς να μεταμορφώνεσθε με το ξεκαινούργωμα και την ευθυκρισίαν του νου σας, ώστε να εξακριβώνετε και να διακρίνετε, ποίον είναι το θέλημα του Θεού, το οποίον έχει πάντοτε ως χαρακτηριστικόν του γνώρισμα, ότι είναι αγαθόν, ευάρεστον εις αυτόν και τέλειον.

Προς Ρωμαίους Επιστολή Παύλου Κεφ. 12,2