+ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ - ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

+ Αυτοί που νομιμοποίησαν την ανομία δεν έχουν θέση στον Οίκο του Κυρίου... !!!

☦ Τους ήρθε ο λίθος στο κεφάλι τους….

☦ “ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ – ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ”

Δεν έχει δικαίωμα ο Ιερεύς (πρεσβύτερος ή επίσκοπος) να κλείσει τις θύρες του Ναού σε κάποιους; Το έχει ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ!!

Το ' τας θύρας τας θύρας' δεν είναι σε κατάργηση αλλά σε ισχύ. Άσχετα αν το έχουμε αναστείλει προ πολλού από τότε που οι ναοί έγιναν καφενεία για κοινωνικές εκδηλώσεις ή πλυντήρια πολιτικών συναναστροφών και εξυπηρετήσεων και τα μυστήρια ψυχρές ανούσιες τελετές και η προσέλευση σε αυτά κοινωνικό καθήκον. 

+ "Ναι έρχομαι ταχύ..."

+ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΙΒΗΡΙΤΗΣ: "Η αμαρτία αυτή θα βαραίνει αυτούς και τους δικούς τους μέχρι 7ης γενεάς."

☦ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΔΕΝ ΣΩΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΥΤΗ Η ΒΟΥΛΗ, ΟΥΤΕ ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ ΘΕΛΕΙ. ΘΕΛΕΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟ …. !!!

☦ “…ΘΑ ΕΠΕΜΒΕΙ Ο ΘΕΟΣ. ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΦΑΝΕΡΗ Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ…»

☦ Ο 38ος Ψαλμός για καιρούς μεγάλων θλίψεων

ΨΑΛΜΟΣ 38 

Ψαλ. 38,2  Εἶπα· φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν με ἐν γλώσσῃ μου· ἐθέμην τῷ στόματί μου φυλακὴν ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου.

Ψαλ. 38,2  Είπα και απεφάσισα· να προσέχω όλην την συμπεριφοράν και διαγωγήν μου, ώστε να μη αμαρτάνω με την γλώσσαν μου, παραπονούμενος δια το πλήθος των δοκιμασιών μου και επικρίνων τας μυστηριώδεις, αλλά τόσον αγαθάς, βουλάς του Κυρίου. Απεφάσισα να θέσω φραγμόν εις τα χείλη μου και να μη εκφράσω κανένα παράπονον, καμμίαν κατάκρισιν, όταν ο αμαρτωλός σταθή απειλητικός ενώπιόν μου.

☦ Μεγάλο προσόν τελικά να ξέρεις τι θέλεις στη ζωή σου….

☦ “Θ’ αρπαχτούν μέσα σε σύννεφα”

Εκείνοι που απέκτησαν την τελειότητα της αγάπης προς το Θεό και ανύψωσαν την ψυχή με τις αρετές, θ’ αρπαχτούν μέσα σε σύννεφα, κατά τον Απόστολο (Α΄ Θεσ. 4, 17), και δε θα υποστούν κρίση.

Εκείνοι όμως που δεν απέκτησαν ολόκληρη την τελειότητα, αλλά έχουν αμαρτήματα μαζί με τα κατορθώματα, αυτοί έρχονται στο δικαστήριο της κρίσεως.

☦ «Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστέ ο Θεός ημών, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής…»

- Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν σου· έπαρσις των χειρών μου θυσία εσπερινή, εισάκουσόν με, Κύριε.

- Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστέ ο Θεός ημών, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής· ο προσδεξάμενος εις το υπερουράνιόν σου Θυσιαστήριον, αντικατάπεμψον ημίν την χάριν του Παναγίου σου Πνεύματος.