ΜΑΣ ΣΦΑΖΟΥΝ ΕΞΩ ΚΑΙ ΜΕΣΑ

Ενώ η κυβέρνηση δίνει κουτσά-πολύ στραβά, τη μάχη της Ελλάδας στο εξωτερικό, την έχει χάσει προ πολλού στο εσωτερικό. Γιατί εκτός απ’ την αξιοπρεπή διαβίωση που τίθεται υπό αμφισβήτηση, χάνεται ακόμα και το συνταγματικό δικαίωμα της απλής επιβίωσης αν βγεις μόνος σου στον δρόμο. Όπως συνέβη στον 44χρόνο που σφάχθηκε άγρια πέντε το πρωί από τρεις αλλοδαπούς ενώ πήγαινε τη γυναίκα του να γεννήσει. Για να του πάρουν την κάμερα με την οποία θα απαθανάτιζε τη ζωή που δεν θα δει ποτέ...Όπως επίσης το μωρό που γεννήθηκε τελικά δεν θα μάθει ποτέ για το Μνημόνιο, ούτε για το ότι θα μεγαλώσει χωρίς πατέρα επειδή ανίκανοι πολιτικοί άφησαν δωρεάν τον απλό Έλληνα στο έλεος των λαθροδολοφόνων, ενώ ασχολούνται μόνο με το πώς θα πουλήσουν ή θα κρατήσουν τη δημόσια περιουσία ΤΟΥΣ. Χρειάζεται Τρόικα για να ‘χουμε Αστυνομία; Έχουν ακόμα και στο Τζιμπουτί. Αλήθεια για ποιους ζητάει πρόσθετες θυσίες η κυβέρνηση; Όπως το πάει ότι κι αν απομείνει στην Ελλάδα δεν θα ανήκει σε Έλληνες. Έξω και μέσα μας σφάζουν.

Θέμος Αναστασιάδης

http://www.protothema.gr

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ "ΔΙΩΡΥΓΑ ΚΩΝΣΤ/ΠΟΛΕΩΣ" ΚΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕ

Έντονο προβληματισμό προκάλεσε στη διεθνή κοινή γνώμη η αναγγελία σχεδίου διάνοιξης διώρυγας στην Κωνσταντινούπολη από τον πρωθυπουργό της Τουρκίας. Η υλοποίηση του εν λόγω σχεδίου, το οποίο θα παρακάμπτει τα στενά του Βοσπόρου. έχει περίπλοκες προεκτάσεις για το διεθνές καθεστώς των Στενών και αφορά άμεσα τις χώρες της περιοχής. Πριν από λίγες μέρες ο ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν ανήγγειλε τις προθέσεις του για την κατασκευή διώρυγας στον ευρωπαϊκό τομέα του Νομού Κωνσταντινουπόλεως. Η εν λόγω διώρυγα θα ενώνει τον Εύξεινο Πόντο με την Προποντίδα, προσφέροντας μια εναλλακτική οδό για τα δεξαμενόπλοια και τα φορτηγά πλοία που διέρχονται από το Βόσπορο. Το σχέδιο διάνοιξης της διώρυγας, το οποία δεν υπολείπεται τίποτα των σύγχρονων υπερκατασκευών που υλοποιούνται στις πλούσιες χώρες του Περσικού Κόλπου, θα έχει μήκος δεκάδων χιλιομέτρων. Η κατασκευή της θα διαρκέσει περίπου μία δεκαετία και θα δαπανηθούν τουλάχιστον 10 δις. δολάρια. Η ακριβής τοποθεσία κατασκευής της διώρυγας δεν έχει οριστεί ακόμη, καθώς οι σχετικές μελέτες για την κατασκευή της αναμένεται να ολοκληρωθούν σε δύο χρόνια. Η αναγγελία των προθέσεων της ισλαμικής κυβέρνησης της Τουρκίας να κατασκευάσει την εν λόγω διώρυγα έχει περιβαλλοντικές, οικονομικές, πολιτικές και κυρίως νομικές προεκτάσεις. Η κατασκευή της διώρυγας θα έχει βαριές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, καθώς η ανθρώπινη παρέμβαση θα ανατρέψει ισορροπίες αιώνων. Αρκεί να αναφέρει κανείς ότι με το χώμα που θα προκύψει από τη διάνοιξη, η ισλαμική κυβέρνηση σχεδιάζει να κατασκευάσει ακόμη και τεχνητά νησιά στην Προποντίδα, το οικοσύστημα της οποίας είναι ήδη επιβαρυμένο, κυρίως λόγω των έργων «ανάπλασης» στην περιοχή. Πολλοί είναι άλλωστε εκείνοι που θα προτιμούσαν να πραγματοποιηθεί η διάνοιξή της, σε περίπτωση που αυτό κριθεί απολύτως απαραίτητο, στον Κόλπο της Νικομήδειας, στην ασιατική ακτή, χωρίς αυτό να σημαίνει πως το εν λόγω σενάριο είναι λιγότερο επιζήμιο για το περιβάλλον. Το σχέδιο του Έρντογαν έχει επίσης οικονομικές προεκτάσεις. Η διάνοιξη της διώρυγας αυτή καθεαυτή συνεπάγεται μια τεράστια οικονομική δραστηριότητα, η οποία θα απασχολήσει σημαντικό εργατικό δυναμικό για μία δεκαετία. Η ισλαμική κυβέρνηση, δηλαδή, σχεδιάζει μία τεράστια επένδυση στην Ανατολική Θράκη για την οποία πρέπει να εξασφαλίσει πόρους. Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι εξέφρασαν την πεποίθησή τους ότι με τον τρόπο αυτό θα εισρεύσει ξένο κεφάλαιο στη χώρα, το οποίο, βάσει της οικονομικής κρίσης που ταλανίζει τη Δύση, εκτιμούμαι ότι θα προέλθει μάλλον από την Ανατολή. Εξάλλου, όπως σε κάθε επένδυση, και στην περίπτωση της κατασκευής της εν λόγω διώρυγας στόχος είναι επίσης το κέρδος. Η χρήση όμως της εν λόγω διώρυγας, όταν κατασκευαστεί, δεν μπορεί παρά να είναι προαιρετική. Ανακύπτουν συνεπώς τεράστια πολιτικά και νομικά ζητήματα τα οποία αφορούν άμεσα τη χώρα μας. Η διέλευση από μια τέτοια διώρυγα, η οποία εφόσον κατασκευάζεται με ίδιους πόρους, θα υπόκειται στην εθνική νομοθεσία. Θα ελέγχετε δηλαδή από την Τουρκία. Η διώρυγα όμως στοχεύει να αποτελέσει εναλλακτική οδό στα Στενά του Βοσπόρου, τα οποία σύμφωνα με τις τουρκικές κυβερνήσεις απειλούνται καθημερινώς από τη διέλευση δεξαμενόπλοιων που μεταφέρουν υδρογονάνθρακες. Με αφορμή την εν λόγω απειλή, οι τουρκικές αρχές πριν από μια δεκαετία προχώρησαν παρανόμως στην επιβολή ενός κανονισμού διέλευσης από τα Στενά. Ωστόσο, το ισχύον καθεστώς των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων, όπως αυτό καθορίζεται από τη Συνθήκη του Μοντρέ το 1936, διασφαλίζει την αβλαβή διέλευση από τα Στενά. Συνεπώς, ούτε η χρήση των Στενών μπορεί να περιοριστεί, ούτε η χρήση της διώρυγας μπορεί να επιβληθεί. Το σχέδιο για την κατασκευή της διώρυγας όμως δεν είναι άμοιρο γεωστρατηγικών υπολογισμών. Η ισλαμική κυβέρνηση θα επιχειρήσει να αποσπάσει μια πολιτική απόφαση από τις υπερδυνάμεις, κυρίως τη Ρωσία, για τη χρήση της διώρυγας, η οποία είναι προαιρετική. Μία συμφωνία για τη χρήση της διώρυγας, όμως, φαίνεται ότι δε λειτουργεί παρά ως όχημα για την αλλαγή του καθεστώτος των Στενών. Κατασκευάζοντας τη διώρυγα και αποσπώντας τη δέσμευση για τη χρήση τής, η Άγκυρα, προφανώς, στοχεύει στην «αυτόβουλη» παραίτηση της διεθνούς κοινότητας από τη χρήση των Στενών στο διάστημα που θα ακολουθήσει. Επειδή η τουρκική τακτική της επιβολής τετελεσμένων δεν μας είναι άγνωστη, και με αφορμή τις ανησυχητικές δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων περί της ακαταλληλότητας της περιόδου που διανύουμε για τη χάραξη της ΑΟΖ μας, εμείς θα επισημάνουμε κάποια ζητήματα. Καταρχάς, να σημειώσουμε ότι η χώρα μας έχει ιστορικούς, πολιτικούς, οικονομικούς και άλλους λόγους να προασπίζεται τα συμφέροντά της τόσο στην Προποντίδα όσο και στον Εύξεινο Πόντο. Εξάλλου, οι μεταβολές που προσπαθεί να επιβάλλει η Άγκυρα με τη δικαιολογία της κυκλοφοριακής αποσυμφόρησης του Βοσπόρου, θα μεταφέρουν το πρόβλημα στα Δαρδανέλια με κίνδυνο ατυχημάτων στο Αιγαίο, τα οποία θα αποβούν μοιραία τόσο για την ελληνική γη όσο και για την πολλά υποσχόμενη «βαριά βιομηχανία» μας (τουριστικός τομέας).
Δεύτερον, η Συνθήκη του Μοντρέ του 1936, η οποία παρέχει ευρύτερα δικαιώματα και αρμοδιότητες στην Τουρκία απ’ ό,τι παρέχει το ισχύον Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (1982) στο θέμα των Στενών, το οποίο δεν έχει υιοθετήσει ακόμη η Άγκυρα, έχει λήξει εδώ κι αρκετές δεκαετίες χωρίς όμως να το έχει καταγγείλει κανείς. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα έπρεπε η διεθνής κοινότητα να είχε επικαλεστεί την επαναφορά του πιο φιλελεύθερου καθεστώτος για τα Στενά που είχε οριστεί στη Λωζάννη το 1923. Εναλλακτικά, η σύγκληση μιας νέας διάσκεψης θα καθόριζε τη συνέχιση ή τη μεταβολή του καθεστώτος των Στενών. Το γεγονός ότι η Συνθήκη του Μοντρέ παραμένει εκ των πραγμάτων σε ισχύ οφείλεται, όπως δηλώνουν και έμπειροι τούρκοι νομικοί, στις ευαίσθητες ισορροπίες ασφάλειας μεταξύ των παράκτιων κρατών του Εύξεινου Πόντου, με κυριότερη τη Ρωσία, της Δύσης και της ίδιας της Τουρκίας, η οποία φαίνεται να τις εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η ευνοϊκή αυτή κατάσταση για την Τουρκία θα μπορούσε να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή, εξαιτίας της αλλαγής που μπορεί να επέλθει στις διεθνείς ισορροπίες (Ανατολή και Δύση). Το μεγαλεπήβολο σχέδιο διάνοιξης διώρυγας που προωθεί η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ, εμφανίζεται σε μια στιγμή που η κατασκευή αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου συνεχίζεται με φρενήρεις ρυθμούς. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η μεταφορά υδρογονανθράκων από τα Στενά θα μειωθεί στο άμεσο μέλλον. Το γεγονός αυτό μας κάνει να πιστέψουμε ότι τα κίνητρα της τουρκικής διπλωματίας στοχεύουν στην αύξηση της ισχύος της στα Στενά, πράγμα που θα την παρέχει ακόμη ένα μοχλό πίεσης στα παράκτια κράτη. Το εν λόγω σενάριο μπορεί να ανατραπεί μόνο με την έμπρακτη και ορθολογική προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή.

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

http://www.strategyreport.gr/?p=10739

ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 66 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΝΑΖΙ. Η ΡΩΣΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ ΒΡΥΧΑΤΑΙ ΑΚΟΜΗ

ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗ “ΦΩΤΙΑ” Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Σε όλο το Αιγαίο ξεδιπλώθηκε και σήμερα η παραβατική συμπεριφορά της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Δυο σχηματισμοί αποτελούμενοι από 14 αεροσκάφη-τα 6 οπλισμένα- αλλά και ένα ελικόπτερο σε ανεξάρτητη περίπτωση προχώρησαν σε 4 παραβάσεις του FIR Αθηνών και 5 παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου Χώρου. Οι νέες προκλήσεις σημειώθηκαν στο βόρειο, κεντρικό και νότιο Αιγαίο. Τα τουρκικά μαχητικά αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν από αντίστοιχα ελληνικά.

http://www.newsbomb.gr/

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ “ΑΚΟΥΩ ΤΟΝ κ. ΔΡΟΥΤΣΑ ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΙ”

Ο τίτλος του «Σερ» που του απένειμε η Βασίλισσα της Αγγλίας είναι ένας μόνο από τους πολλούς, εξαιρετικά τιμητικούς τίτλους που απονεμήθηκαν στον Βασίλειο Μαρκεζίνη και που θα χρειαζόμαστε ολόκληρη τη σελίδα για να τους αναφέρουμε, κατά τη διάρκεια μιας μακράς ακαδημαϊκής πορείας που τον οδήγησε σε μια επίλεκτη θέση στην αφρόκρεμα της διεθνούς νομικής επιστήμης. Άνθρωπος με πολύπλευρα ενδιαφέροντα, μεταξύ των οποίων μια πολύ προσωπική, ψυχαναλυτική ματιά στην τέχνη, πέρασε όλη την καριέρα του στο εξωτερικό, για να «τραβηχτεί» τώρα όλο και περισσότερο στην «Ιθάκη» του, την Ελλάδα και τα προβλήματά της, στην οποία αφιερώνει το τελευταίο βιβλίο του «Ελλάδα των Κρίσεων», που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Λιβάνη. 

Ερ. «Ελλάδα των Κρίσεων». Γιατί πληθυντικός; Απ. ‘Εχουμε τη μοναδική ατυχία να αντιμετωπίζουμε πολλές κρίσεις. Κάθε μία μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή. ‘Εχουμε κρίση οικονομική, μεταναστευτική, μειονοτική, εξωτερική...

Ερ. Το Αιγαίο;Απ. Κυρίως, αλλά μετά θα ακολουθήσει η Θράκη, με απώτερο σκοπό να δημιουργηθεί νέο κρατίδιο με το μοντέλο του Κοσσυφοπεδίου.

Ερ. Ξεχάσατε την οικολογική. Η ΝΑ Ευρώπη θα πληγεί ιδιαίτερα από ερημοποίηση και θερμοκήπιο. Απ. Αναμφισβήτητα. Πρέπει όμως στο σημείο που είμαστε να αναζητήσουμε ισορροπία αναπτυξιακής και οικολογικής πολιτικής. Γιατί αυτή τη στιγμή προτεραιότητα έχει το αναπτυξιακό. Επιπλέον όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε την «κρίση εμπιστοσύνης», δηλαδή τη βαθιά υποψία που τρέφει ο κόσμος προς την κυβέρνηση, το κράτος, τους πολιτικούς, τη δυνατότητα να μας βγάλουν από την κρίση που μας έφεραν.

Ερ. Ο κ. Παπανδρέου θα σας έλεγε ότι τροφοδοτείτε απαισιοδοξία…Απ. Σωστή θεραπεία προϋποθέτει σωστή διάγνωση. Η κυβέρνηση κάνει λάθος διάγνωση και αλλάζει συνέχεια διάγνωση. Λίγο μετά τη θριαμβολογία της 25.3, ο Πρωθυπουργός είπε, στις 15.4, ότι είμαστε στην εντατική. Το πρόβλημα του είναι η αξιοπιστία. Μας λένε ότι πότε υπάρχουν, ποτέ δεν υπάρχουν λεφτά, δεν θα μπούμε στο ΔΝΤ αλλά μπαίνουμε, κάναμε 100% όσα μας ζήτησαν, μετά κάναμε 80% κ.ο.κ.… Μου λέτε εμένα για απαισιοδοξία, όταν περάσαμε όλο τον περασμένο μήνα σε μοναδική «μαυρίλα», εν μέρει καλλιεργημένη από την κυβέρνηση.

Ερ. Που αποδίδετε τις αντιφάσεις; Απ. Στην επικοινωνιακή πολιτική, το πιο πετυχημένο κομμάτι της κυβερνητικής πολιτικής. Τρομάζεις τον κόσμο, τον πειθαρχείς, μετά λες “τα κατάφερα”. Είναι αμερικανικό μοντέλο. Οι προεδρικοί υποψήφιοι λένε πριν την αναμέτρηση «ο δικός μας είναι σοβαρότερος, ο άλλος τα καταφέρνει καλύτερα, θα χάσουμε». Κατεβάζεις τις προσδοκίες, μετά ανεβαίνεις. Προ ενός έτους υπήρχε μελαγχολία ακολουθούμενη από τεχνητή αισιοδοξία για έξη μήνες, με τον κόσμο σε ηρεμία. Ξανάγινε ο κύκλος για τρεις μήνες. Οι δημοσιογράφοι ήταν αισιόδοξοι στις 25.3, έγιναν μετά απαισιόδοξοι, στις 15.4 ξαναμπήκαμε στην «εντατική».

Ερ. Μήπως αποδίδετε πολλά στην επικοινωνία; Η Ελλάδα αντιμετωπίζει οξύτατο πρόβλημα χρέους, η κυβέρνηση λέει ότι χωρίς όσα έκανε θα οδηγούμαστε σε χρεωκοπία… Απ. Το χρέος αυξήθηκε στο διάστημα άσκησης της πολιτικής αυτής. Δεν δέχομαι καθόλου ότι ήταν η μόνη δυνατή πολιτική. Απέβλεπε κυρίως στη συρρίκνωση εξόδων. ‘Εγινε εις βάρος της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, όχι στον δημόσιο.

Ερ. ‘Εγινε μεγάλο ζήτημα ο δημόσιος τομέας. Απ. Βρήκαμε τους δημόσιους υπαλλήλους 765.000. ‘Ένα χρόνο μετά είπανε ότι μειώθηκαν κατά 0,7%, αλλά συνταξιοδοτήθηκαν 40-45.000. ‘Αρα, από τη μια φεύγουν, από την άλλη προσλαμβάνονται από το ΠΑΣΟΚ (πιθανώς επί συμβάσει). Για να ξαναγυρίσω στο βασικό ερώτημα, του Μνημονίου, κατά τη γνώμη μου δεν ήταν η μόνη πολιτική. Χάσαμε τρεις μήνες αρχικά, δεν βγήκαμε στις αγορές όταν ήταν χαμηλά τα επιτόκια. με χαμηλά επιτόκια. Δεν έγιναν σωστές διαπραγματεύσεις. Κυττάξτε πως έγιναν οι διαπραγματεύσεις στην Ιρλανδία και την Ισλανδία. Εδώ δέχτηκαν ότι είπε η τρόικα. Η Ιρλανδία, ακόμα περισσότερο η Ισλανδία απέσπασαν πολύ καλύτερους όρους. Κόβοντας έξοδα, κόψαμε τα έσοδα, οδηγηθήκαμε σε ύφεση, διπλασιάσαμε την ανεργία.

Ερ. Το πρόγραμμα των 50 δις; Απ. Δεν είναι ρεαλιστικό και μάλιστα με την ταχύτητα που θέλει η τρόικα. Θα οδηγηθούν σε άλλο σχέδιο, μορφή αναδιάρθρωσης, παρόλο που δεν τους αρέσει να την αποκαλούν έτσι. Σε μια δημοκρατία αυτά πρέπει να συζητώνται, για να μην πω ότι πρέπει να συμφωνούνται μεταξύ των μεγάλων κομμάτων τουλάχιστο, ει δυνατόν όλων. Υπάρχουν διάφορες μορφές αναδιάρθρωσης: επιμήκυνση, μείωση επιτοκίων, «κούρεμα». ‘Όλα έχουν κόστος. Προσωπικά νομίζω, όπως πολλοί ξένοι και διακεκριμένοι ‘Ελληνες, ότι το «κούρεμα» δεν αποφεύγεται, παρά τις δυσάρεστες συνέπειες, αν δεν γίνει με σωστή διαπραγμάτευση και σωστή συμφωνία.

Ερ. Γιατί; Απ. ‘Ένα χρέος 160% του ΑΕΠ δεν ξεπληρώνεται. Δεν έχουμε έσοδα. Το 2010 βρεθήκαμε με 24,5 δις έλλειμμα περισσότερο απότι προβλέψαμε. Για να πληρωθούν τα τοκοχρεωλύσια χρειαζόμαστε ανάπτυξη 6-7% για 10 χρόνια. Καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν τό' κανε. Εμείς θα το κάνουμε, πηγαίνοντας από ύφεση σε μεγαλύτερη ύφεση; Θα πάμε εκεί. Αλλά, σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, θα περάσουμε από στάδιο επιμήκυνσης. Νομίζω ότι η κυβέρνηση ψάχνει έναν τύπο, θέλει να δημιουργήσει μια εταιρεία, που θα επιτρέπει το swap, την ανταλλαγή ομολόγων έναντι μετοχών της εταιρείας, που θα είναι ασφαλισμένες με την υποθήκη κρατικών περιουσιακών στοιχείων, ώστε νάναι σίγουροι οι ομολογιούχοι ότι θα πάρουν τα λεφτά τους. Κάτι τέτοιο θα υποθηκεύσει την Ελλάδα. Θα ευχαριστήσει πολύ τους πιστωτές.

Ερ. Εννοείτε ότι πέραν των 110 δις του Μνημονίου που είναι ενυπόθηκα, χωρίς ρήτρες συνταγματικής προστασίας του κράτους, θα γίνει όλο το χρέος ενυπόθηκο; Απ. Κοιτάξτε, δεν πρέπει να απλοποιούμε, γιατί όλο το θέμα είναι στις λεπτομέρειες. Αυτή όμως είναι η εντύπωσή μου. Σε αντάλλαγμα της επιμήκυνσης, έχω την εντύπωση ότι οι ξένοι ζητάνε δύο πράγματα. Πρώτο, να αναμορφώσουμε το κράτος, να περιορίσουμε τη γραφειοκρατία, να διευκολύνουμε τις επενδύσεις. Δεύτερο, να μπορούν να κατάσχουν περιουσιακά στοιχεία, να γίνουν τα ομόλογά τους «προστατευμένα ομόλογα» (protected bonds). Και τα 400 δις. Αυτό όμως είναι πολύ επικίνδυνη λύση, εκτός αν είμαστε βέβαιοι ότι θα ξεπληρώσουμε. Γιατί κινδυνεύουμε, όπως μερικοί άνθρωποι που παίρνουν δάνεια, μετά δεν μπορούν να πληρώσουν και χάνουν το σπίτι. Δηλαδή, να μην οδηγηθούμε μόνο σε στάση πληρωμών, αλλά σε απώλεια της πατρίδας. ‘Ηδη ικανός αριθμός συνταγματολόγων κρίνει το Μνημόνιο αντισυνταγματικό. Αν όντως πάνε εκεί που πληροφορούμαι, αν είναι σωστές οι πληροφορίες μου, οι συνέπειες θάναι πολύ μεγαλύτερες.

Ερ. Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για να βελτιώσει τους όρους δανεισμού; Ορισμένοι προτείνουν την απειλή επιθετικής χρεωκοπίας, με ότι θα σήμαινε για ΕΕ και παγκόσμια οικονομία ή την απαγόρευση γεωπολιτικής χρήσης του χώρου.  Απ. Δεν μου αρέσουν οι απειλές, ιδίως στην κατάσταση αυτή. Αλλά πρέπει να γίνει διαπραγμάτευση, με κάθε μέσο. Καμία κυβέρνηση δεν χρησιμοποίησε π.χ. τα γερμανικά πολεμικά χρέη. Γιατί; Υπάρχουν πολλά που θα μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε. Αλλά δεν είμαστε τώρα σε θέση, ούτε είναι καλός διαπραγματευτικός τρόπος οι απειλές, χρειαζόμαστε πειθώ. Πριν ένα χρόνο, αν απειλούσαμε, θα τιναζόταν στον αέρα η οικονομία. Τώρα δεν γνωρίζω, έχουν κάπως τακτοποιήσει τα προβλήματά τους.

Ερ. Ξεκινήσατε καμπάνια για την ΑΟΖ. Απ. Πράγματι, δεν καταλαβαίνω για ποιό λόγο δεν ανακηρύσσουμε ΑΟΖ και δεν την οριοθετούμε με την Κύπρο. Θα βρισκόμαστε σε πολύ ισχυρότερη διπλωματική θέση. Τώρα τι να σας πω; Ακούω τις διάφορες εξηγήσεις του κ. Δρούτσα και απελπίζομαι.

Ερ. Θα σας ευχαριστούσε η ενεργός πολιτική; Απ. ‘Όχι. Είμαι στην πολιτική, γράφω, μιλάω. Δεν έχω λόγο να κομματικοποιηθώ. ‘Ότι προσφέρω βασίζεται στο ότι είμαι ελεύθερος, δεν εξαρτώμαι, δεν πληρώνομαι από κανένα. Δεν είναι απαραίτητο να συμβάλει κανείς παίρνοντας καρέκλα, μπορεί δίνοντας γνώμη. Λένε μερικοί κυβέρνηση συνεργασίας, γιατί θέλουν καρέκλα. Το θέμα είναι να βρεθούν νέοι που να μας βγάλουν από την κατάσταση που μας έφεραν όλοι.

Ερ. Πως; Απ. Δεν ξέρω. Αν δεν βγει ήρεμα, θα βγει στο πεζοδρόμιο.

Ερ. Περιμένετε εξέγερση; Απ. Ελπίζω ειλικρινά να την αποφύγουμε. Γιατί λύσεις από το πεζοδρόμιο είναι αιματηρές, κοστίζουν πολύ, το κράτος χρειάζεται πολύ χρόνο να συνέλθει.

ΠΗΓΗ: ''Κόσμος του Επενδυτή''

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΗΝ ΑΟΖ

Του Σταύρου Λυγερού

Τουλάχιστον αυτή τη φορά, ο υπουργός Εξωτερικών άνοιξε τα χαρτιά του. Ομολόγησε ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να ασκήσει το δικαίωμα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), επειδή δεν επιθυμεί να διαταράξει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Εσπευσε να προσθέσει ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ δεν προσφέρει στην Ελλάδα κανένα επιπλέον όφελος ως προς το δικαίωμα εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου. Μίλησε, μάλιστα, για μόδα! Ο Δημήτρης Δρούτσας αντιφάσκει. Εάν η ανακήρυξη της ΑΟΖ ήταν τόσο ασήμαντη, όπως προσπαθεί να μας πείσει, δεν θα διετάρασσε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Αγκυρα δεν έχει ψυχολογικό πρόβλημα με την ΑΟΖ! Αντιτίθεται στην ανακήρυξή της επειδή έχει επίγνωση ότι θα ενισχύσει ποιοτικά τις ελληνικές θέσεις, περιορίζοντας αντιστοίχως τα δικά της περιθώρια να προωθήσει τις επεκτατικές διεκδικήσεις της. Αν και ο Δρούτσας αποφεύγει να το πει, είναι εμφανές ότι η κυβερνητική θέση έχει επηρεασθεί και από την ερμηνεία Ροζάκη, σύμφωνα με την οποία η ΑΟΖ αφορά μόνο την κολόνα του νερού πάνω από τον βυθό. Η ερμηνεία αυτή, όμως, έρχεται σε αντίθεση με τον ορισμό που δίνει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Σύμφωνα μ’ αυτόν, η ΑΟΖ είναι το δικαίωμα κάθε παράκτιου κράτους να εκμεταλλεύεται κατ’ αποκλειστικότητα το υπέδαφος του βυθού, τον βυθό, τα υπερκείμενα ύδατα (αλιεία) και την επιφάνεια της θάλασσας (ακόμα και με τη δημιουργία τεχνητών νησιών) σε μία θαλάσσια ζώνη πλάτους μέχρι και 200 μιλίων.

Κοιτάσματα
Το επιχείρημα του υπουργού Εξωτερικών είναι ουσιαστικά ότι η εκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορεί να εξασφαλισθεί με τη διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Γι’ αυτό δεν υπάρχει λόγος να μπει στο τραπέζι η ΑΟΖ. Κι όμως, υπάρχει λόγος. Οπως είναι γνωστό, από το 1973 η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι τα ελληνικά νησιά έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα. Επιστρατεύει τον αυθαίρετο γεωλογικό ισχυρισμό ότι επικάθονται της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Ως εκ τούτου, απαιτεί η υφαλοκρηπίδα να οριοθετηθεί ανάμεσα στην Τουρκία και την ηπειρωτική Ελλάδα. Η ΑΟΖ είναι οικονομική έννοια και όχι γεωλογική, όπως η υφαλοκρηπίδα. Αυτό σημαίνει ότι εάν η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση γίνει στο γήπεδο της ΑΟΖ, το γεωλογικού χαρακτήρα τουρκικό επιχείρημα χάνει κάθε σημασία. Και μόνο γι’ αυτόν τον λόγο, η Ελλάδα έπρεπε να είχε ανακηρύξει ΑΟΖ. Πολύ περισσότερο όταν δεν είναι ευκαταφρόνητα τα συμφέροντα στους τομείς της αλιείας και μελλοντικά της εκμετάλλευσης των κυμάτων. Όπως ομολόγησε ο Δρούτσας, η Αθήνα δεν ανακηρύσσει ΑΟΖ, επειδή φοβάται τις τουρκικές αντιδράσεις. Η Αγκυρα φροντίζει να συντηρεί τους ελληνικούς φόβους. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει απειλήσει ότι θα διακόψει τις διερευνητικές επαφές. Αυτό, όμως, που περισσότερο φοβάται η Αθήνα είναι η διεξαγωγή εκ μέρους των Τούρκων γεωλογικών ερευνών σε σημεία της ελληνικής υφαλοκρηπίδας / ΑΟΖ, με σκοπό να την αμφισβητήσουν εμπράκτως. Ας σημειωθεί ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ γίνεται με μονομερή πράξη του παράκτιου κράτους, η οποία κοινοποιείται στον ΟΗΕ. Σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα, η οποία, ως γεωλογική έννοια, υπάρχει από μόνη της, η ΑΟΖ, ως οικονομική έννοια υπάρχει μόνο εάν ανακηρυχθεί. Το δεύτερο βήμα μετά την ανακήρυξη είναι η έναρξη διαπραγματεύσεων με τα γειτονικά κράτη για την οριοθέτηση των ΑΟΖ. Το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά ότι τα νησιά που συντηρούν οικονομική δραστηριότητα δικαιούνται να συνυπολογίζονται στην οριοθέτηση της ΑΟΖ / υφαλοκρηπίδας. Τα κράτη που δεν συμφωνούν στην οριοθέτηση κατά κανόνα παραπέμπουν τη διαφορά τους στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή σε διαιτητικό δικαστήριο.

Χάγη
Η ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ, όμως, δεν ισοδυναμεί με ελληνοτουρκική κρίση. Ακόμα κι αν οι Τούρκοι εγκαταλείψουν τις διερευνητικές επαφές και στείλουν πλοία για έρευνες σε ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα, η Αθήνα μπορεί να χειρισθεί επιτυχώς την πρόκληση. Αρκεί να αποφύγει την παγίδα της στρατιωτικοποίησης της κρίσης και να οχυρωθεί πίσω από την παραπομπή της διαφοράς στη Χάγη, εμπλέκοντας στην υπόθεση και την Ε. Ε., που έχει καταστήσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας κοινοτικό δίκαιο.
Η Αθήνα παγίως ζητάει την παραπομπή στη Χάγη, αλλά –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– στην πράξη υπονομεύει αυτή τη θέση. Εχει διολισθήσει και διαπραγματεύεται συνυποσχετικό, με το οποίο ουσιαστικά δεν θα ζητείται η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, αλλά θα υποδεικνύονται τρόποι για ερμηνεία του που βολεύει την Αγκυρα, εάν όχι για παράκαμψή του. Οι Τούρκοι επιχειρούν να πειθαναγκάσουν την Ελλάδα ή προς αυτήν την κατεύθυνση ή σε μία μορφή συνεκμετάλλευσης.

www.kathimerini.gr

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ: “ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ”

ΜONΟ ΠAΡΚΟ ΚΑΙ ΑΕΡΟΔΡOΜΙΟ

ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να... φιλετάρει το Ελληνικό παρά τη γνωμοδότηση του ΣτΕ που θεωρεί ότι στην έκταση των 5.500 στρεμμάτων μπορεί να χωροθετηθεί μόνον μητροπολιτικό πάρκο και εγκαταστάσεις αεροδρομίου, για το οποίο μάλιστα αναφέρει ότι δεν καταργήθηκε, αλλά απλώς έπαψε να λειτουργεί!  Το συνταγματικό δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι με βάση τη σύμβαση του 1995 «ο χώρος του αερολιμένα προορίζεται κυρίως για τη δημιουργία μητροπολιτικής ζώνης πρασίνου», προβλέπει όμως να παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας του Ελληνικού, πιθανότατα ως «όπλο» στα χέρια της κυβέρνησης για την επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης για το «Ελ. Βενιζέλος». Με την υπ' αριθμ. 1938/2010 απόφαση του Δ' τμήματος του ΣτΕ, που έχει στα χέρια της η «Ε», ακυρώθηκε ως εσφαλμένη η απόφαση του Φεβρουαρίου του 2008 του τότε υπουργού Μεταφορών, σύμφωνα με την οποία καταργήθηκε και τυπικά ο Κρατικός Αερολιμένας Αθηνών, που είχε πάψει να λειτουργεί στο Ελληνικό από τον Μάρτιο του 2001 οπότε εγκαινιάστηκε το «Ελ. Βενιζέλος» στα Σπάτα. Η επίμαχη υπουργική απόφαση, που φέρει την υπογραφή του Κωστή Χατζηδάκη, χαρακτηρίζεται παράνομη από το δικαστήριο, το οποίο καλεί τη διοίκηση να την ακυρώσει. Είχε προηγηθεί υπουργική απόφαση του 2002, με την οποία το Ελληνικό είχε καταργηθεί αλλά μόνον «κατά το μέρος που αφορά στην εξυπηρέτηση πτήσεων Γενικής Αεροπορίας». Είχαν μάλιστα διατυπωθεί διαμαρτυρίες κατοίκων των δήμων Γλυφάδας, Αλίμου και Ελληνικού που ώς τότε όφειλαν να πάρουν έγκριση από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) για να μην εμποδίζουν οι νέες οικοδομές τις πτήσεις των αεροπλάνων, παρά το γεγονός ότι οι εγκαταστάσεις είχαν πάψει από χρόνια να λειτουργούν. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το σκεπτικό της απόφασης του ΣτΕ, που μπαίνει στην ουσία του θέματος και ακυρώνει τα σχέδια της κυβέρνησης για «τσιμεντοποίηση» του Ελληνικού:

Επικαλείται το άρθρο 9.3 της σύμβασης του 1995 (νόμος 2330/1995) για το νέο αεροδρόμιο στα Σπάτα, που ορίζει ότι για λόγους εμπορικής ανταγωνιστικότητας το Δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση να κλείσει τις εγκαταστάσεις στο Ελληνικό, σημειώνοντας όμως ότι αφορά τη «χρήση αεροσκαφών σταθερών πτερυγίων». Το δικαστήριο κατ' αρχή παρατηρεί ότι δεν αποκλείεται η χρήση των εγκαταστάσεων για άλλου τύπου αεροσκάφη.

Τονίζει ότι η ίδια σύμβαση «δεν επέβαλε ως υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου την κατάργηση του Κρατικού Αερολιμένα Αθηνών ως αεροπορικής εγκαταστάσεως».

Επισημαίνει μάλιστα ότι το ίδιο άρθρο της σύμβασης αποδέχεται την πιθανότητα να ανοίξει και πάλι ο αερολιμένας και μάλιστα για αεροσκάφη σταθερών πτερύγων «μετά την εκπνοή της συμβατικής περιόδου, η οποία στο άρθρο 4 της συμβάσεως έχει οριστεί τριακονταετής, με δυνατότητα παρατάσεως».

Υπενθυμίζει ότι με βάση το νόμο του 2003 σε τμήμα του παλιού αεροδρομίου έχουν χωροθετηθεί ολυμπιακές εγκαταστάσεις, οι οποίες κατασκευάστηκαν σε τμήμα του διαδρόμου προσγείωσης. Επιβεβαίωνει ωστόσο ότι «το εναπομείναν μήκος του διαδρόμου επαρκεί γιά προσγείωση-απογείωση ορισμένου τύπου αεροσκαφών» και δεν είναι «τεχνικώς αδύνατη η λειτουργία του αεροδρομίου στο χώρο του αερολιμένα του Ελληνικού».

Διευκρινίζεται μάλιστα ότι η δημιουργία του μητροπολιτικού πάρκου είναι συμβατή με τη λειτουργία του αεροδρομίου για ορισμένου τύπου αεροσκάφη.

http://www.enet.gr

ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ME TO ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ RFID

ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΝΑ ΒΑΛΕΤΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ

ΕΤΣΙ ΘΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΚΑΜΕΡΕΣ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ  ΣΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

"καὶ ποιεῖ πάντας τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν, καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξς"

ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ IBM, ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ RFID

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΆΓΚΥΡΑ

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «defencepoint.gr», το τουρκικό αεροσκάφους Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου θα μας απασχολήσει πολύ νωρίτερα από ότι εκτιμούσαμε. πως είναι σε θέση να γνωρίζουμε, η πρώτη πτήση του αεροσκάφους πραγματοποιήθηκε προχθές. Το αεροσκάφος πέταξε από την Άγκυρα με τουρκικό πλήρωμα και πραγματοποίησε πολύωρη πτήση περνώντας και από την αεροπορική βάση του Μπαλίκεσιρ. ατά τη διάρκεια της πτήσης πραγματοποιήθηκαν δοκιμές στα συστήματα του αεροσκάφους, ενώ χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα και το Link 16. ρόκειται για μια δυσμενέστατη εξέλιξη για τα ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο, η οποία βοηθά – όσους το επιθυμούν – να κατανοήσουν οι καλοπροαίρετοι ότι από τη μια πλευρά του Αιγαίου παρατηρείται συνεχής αναβάθμιση της στρατιωτικής ισχύος και από την άλλη ένας εφησυχασμός και μια απαράδεκτη μακαριότητα. Η μοναδική λογική εξήγηση που θα μπορούσε να δώσει κανείς, είναι ότι η βεβαιότητα του ότι δεν θα γίνει τίποτε στα ελληνοτουρκικά μπορεί μόνο να εκπορεύεται από την κυβερνητική απόφαση να υποχωρήσει σε όλους τους τομείς με την ψευδαίσθηση ότι αυτή η πολιτική θα διατηρήσει την ειρήνη στο Αιγαίο. Παράδειγμα η «ψύχραιμη» (έτσι αυτοδιαφημίζουμε…) στάση μας στο ζήτημα της ανακήρυξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, στο ζήτημα της έρευνας και διάσωσης (SAR) στο Αιγαίο, όπου η παρακμή και η ύπνωση των υποτίθεται αρμοδίων έχει φθάσει στο σημείο να βλέπουν χάρτες να παρουσιάζονται σε ενημέρωση του τουρκικού Επιτελείου παρουσία ξένων παρατηρητών οι οποίοι να μοιράζουν το Αιγαίο εγκλωβίζοντας ελληνικές νήσους και δεν τρέχει τίποτα.  Και μιλάμε κυρίως για το υπουργείο Εξωτερικών, χωρίς βέβαια να στερείται ευθυνών και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, αφού πλέον δεν μιλάει κανείς επισήμως, έχοντας πλήρως υποταχθεί στους «σοφούς» του υπουργείου Εξωτερικών (η κριτική δεν αφορά όλους, διότι όπως μαθαίνουμε μια δράκα ανθρώπων, όπως συνέβαινε και στο παρελθόν, χαράζει και εφαρμόζει την πολιτική της χώρας). Αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι σε περίπτωση «παιγνίου προσομοίωσης» με τη συμμετοχή Ελλάδας και Τουρκίας και εναλλαγή ρόλων ανάμεσα στις δυο χώρες (οι Τούρκοι να αναλάβουν το ρόλο της Ελλάδας) οι Τούρκοι θα ακολουθούσαν πολύ λιγότερο… ψύχραιμη στάση από τους δικούς μας που φαίνεται ότι πλέον κυλάει… τριμμένος πάγος στο αίμα τους! Για τέτοια ψυχραιμία μιλάμε…Εάν όμως ισχύει ότι έχει ληφθεί στρατηγική απόφαση γενικευμένης υποχώρησης σε όλα τα ζητήματα για τον οποιοδήποτε λόγο, οι κύριοι αυτοί έχουν ιερή υποχρέωση απέναντι στη Δημοκρατία να το ανακοινώσουν στον ελληνικό λαό, διότι εάν δεν το έχουν καταλάβει, η συντριπτική πλειοψηφία όσων τους ψήφισαν δεν τους τοποθέτησε στις θέσεις τους για να ακολουθήσουν τέτοια πολιτική. Πέραν των όποιων καταστρεπτικών αποτελεσμάτων στα οποία μπορεί να οδηγήσει, λειτουργεί και ως απόδειξη της πολιτικής παρακμής και ανυποληψίας στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα, εξ αιτίας της πολυεπίπεδης εσωτερικής σήψης που επικρατεί. Κι επειδή πληροφορούμαστε ότι δημοσιεύματα της ιστοσελίδας έχουν προκαλέσει μεγάλο εκνευρισμό, ενημερώνουμε ότι ακόμη διατηρούμε την… τακτική (όχι στρατηγική) μας ψυχραιμία και καλό θα ήταν να μην την απολέσουμε σε… στρατηγικό επίπεδο, διότι στην Ελλάδα τίποτε δε μένει τίποτε κρυφό. Απλώς ορισμένοι αυτολογοκρίνονται σεβόμενοι απολύτως το αποκαλούμενο ως «εθνικό απόρρητο». Όταν όμως η κατάσταση φθάσει στα άκρα, η σιωπή εξελίσσεται σε μεγαλύτερη εθνική απειλή… Οι προσπάθειες «κουκουλώματος» εκ μέρους των «σοφών» που θεωρούν τον εαυτό τους ως «ελίτ» που βρίσκεται σε άλλο… πνευματικό επίπεδο από τους υπόλοιπους που θεωρούνται λίγο-πολύ… καθυστερημένοι, είναι αδιέξοδες. Υπενθυμίζεται, ότι σε χθεσινή μας ανάρτηση είχαμε αναφέρει ότι το πρώτο από τα τέσσερα τουρκικά αεροσκάφη Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου θα παραδοθεί το 2012. Επικαλούμενοι δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, αναφέραμε ότι η Boeing θα παραδώσει το  πρώτο από τα τέσσερα τουρκικά αεροσκάφη Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου, νωρίς το 2012 και ένα ακόμη τουλάχιστον αεροπλάνο θα ακολουθήσει την ίδια χρονιά. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το πρόγραμμα Peace Eagle θα ολοκληρωθεί το 2013. Εκτιμάται ότι η Τουρκική Αεροπορία προτίμησε να περιμένει, καθώς υπήρχε μια αρχική πληροφορία ότι το πρώτο αεροσκάφος θα παραλαμβανόταν τον Οκτώβριο, πιθανότατα για να ενσωματωθούν τα αποτελέσματα των δοκιμών στο αντίστοιχο αυστραλιανό σύστημα. Η Boeing σε νεότερη εκτίμησή της επίσης θεωρεί ότι η Άγκυρα δεν θα προχωρήσει στην άσκηση της προαίρεσης για τα δυο επιπλέον αεροσκάφη που προέβλεπε το συμβόλαιο ύψους 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

http://www.defencepoint.gr/

Η «ΑΡΚΟΥΔΑ» ΑΚΟΝΙΖΕΙ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΗΣ.

Του Μάνου Ηλιάδη

Η έμφαση και η σημασία που δίνει μία χώρα στην ανάπτυξη της αμυντικής της βιομηχανίας ήταν ανέκαθεν μία σημαντική ένδειξη του ρόλου που σκοπεύει να διαδραματίσει στη διεθνή σκηνή, αλλά και των επιδιώξεων της στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Ο Νταβούτογλου, για παράδειγμα, που αφιερώνει ειδικό κεφάλαιο στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος: Η διεθνής θέση της Τουρκίας» για την αμυντική βιομηχανία, αναφέρει χαρακτηριστικώς ότι η ιστορία μίας χώρας επηρεάζει απευθείας και κατ’ αναλογία τη βαρύτητα της, την εξωτερική πολιτική, την πορεία εξελίξεως και την κατεύθυνση της αμυντικής της βιομηχανίας. Κατά τον ίδιο, οι χώρες οι οποίες έχουν εγκλωβιστεί στη συζήτηση περί των προτεραιοτήτων μεταξύ της οικονομικής αναπτύξεως και της ασφάλειας, είναι πολύ δύσκολο να σημειώσουν σοβαρά και συνεπή βήματα σε αμφότερους τους χώρους…Οι χώρες που κάνουν τις πιο αναποτελεσματικές εφαρμογές, συνεχίζει παρακάτω, είναι εκείνες που από τη μια διοχετεύουν τις ισχνές αποταμιεύσεις τους στην αγορά όπλων, τα οποία φυσικά από οικονομική άποψη δεν αποφέρουν κάποιο εισόδημα, και από την άλλη έρχονται αντιμέτωπες με τα αρνητικά αποτελέσματα των επιλογών τους, όπως η ανισορροπία στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών, η εξάρτηση τους από ξένες πηγές οπλισμού και η παραμέληση της αμυντικής τους βιομηχανίας, η οποία από μόνη της είναι ένας οικονομικός κλάδος, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο το οικονομικό και στρατιωτικό μέλλον τους. Στο θέμα αυτό, υποστηρίζει, οι χώρες που λειτουργούν πιο αποτελεσματικά είναι εκείνες που, έχοντας αντιληφτεί τον αμυντικό (βιομηχανικό) τους κλάδο ως έναν πραγματικό οικονομικό τομέα, κάνουν στον σχεδιασμό τους με τρόπο ώστε αφενός να αντιμετωπίζουν τις δικές τους αμυντικές ανάγκες και αφετέρου να εξασφαλίζουν οικονομικό εισόδημα από τα όπλα και τα αμυντικά συστήματα που παράγουν.

Ανάπτυξη

Η μικρή αυτή… διδακτική εισαγωγή για τη δική μας πλευρά, η πολιτική της οποίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας ασκείται με ένα ψαλίδι στο χέρι και εξαντλείται σε αέναες διακηρύξεις περί εξορθολογισμού, εξωστρέφειας (!) και λοιπά φαιδρά ενός χρεοκοπημένου τομέα της χώρας, χωρίς να γίνεται τίποτε εδώ και αρκετό καιρό πλέον, είναι φυσικά άχρηστη για την έμπειρη ρωσική ηγεσία. Η τελευταία ανακοίνωση πρόσφατα ότι η Ρωσία πρόκειται να διοχετεύσει 100 δισ. δολάρια μέσα στα επόμενα 9 χρόνια για την ανάπτυξη της αμυντικής της βιομηχανίας, ένα σεβαστό ποσοστό του ΑΕΠ της χώρας για τα έτη μέχρι το 2020. Η ανακοίνωση αυτή, που έγινε από τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως Σεργκέι Ιβανόφ, αναφέρει ότι το ποσό αυτό θα διατεθεί στην αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας στο πλαίσιο του τομέα εκσυγχρονισμού του αμυντικού τομέα της χώρας. Σκοπός της σημαντικής αυτής επενδύσεως είναι η επανακεφαλαιοποίηση, όπως ανεφέρθη, του οπλοστασίου των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων σε οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας. Η ανακοίνωση αυτή έγινε την ίδια ημέρα που ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλ. Πούτιν δήλωσε ότι η παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων θα διπλασιασθεί από το 2013 και ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας θα λάβουν νέα συστήματα, όπως οι πύραυλοι RS-24 Yars, Bulava και Iskander-M. Προς τον σκοπό αυτό, ο Πούτιν δήλωσε ότι ένα ποσό εκ 2,2 δισ. δολαρίων, εκ των 100 δισ. που προβλέπει το όλο πρόγραμμα, θα διατεθεί για την επιτάχυνση της παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων. Το ποσό των 100 δισ. για την ανάπτυξη της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας, πέραν των όσων επενδύθηκαν τα τελευταία χρόνια, εκτός από ιδιαίτερα υψηλό, δεν έχει προηγούμενο στα τελευταία χρόνια σε παγκόσμια βάση. Μία ένδειξη του μεγέθους των ενισχύσεων που έλαβε η αμυντική βιομηχανία της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια ήταν το γεγονός ότι μόνο η Ενωμένη Αεροπορική Βιομηχανία (United Aircraft Company) της Ρωσίας έλαβε ως ενίσχυση το 2009 το ποσό των 2,28 δισ. δολαρίων, ένα ποσό που διοχετεύθη απευθείας από τον προϋπολογισμό της χώρας. Μία άλλη ένδειξη του μεγέθους των παραγγελιών που άρχισαν να δίδοντα στη ρωσική αμυντική βιομηχανία είναι αυτή που εδόθη τον περασμένο Ιανουάριο στα ναυπηγεία Sevemaya, για 6 φρεγάτες και 11 κορβέτες, υπολογιζόμενης αξίας 10,5 δισ. δολαρίων. Σημειώνεται ότι η παραγγελία αυτή είναι τμήμα μόνο ενός προγράμματος το οποίο προβλέπει τη ναυπήγηση 35 κορβέτων και 15 φρεγατών στο διάστημα των ετών 2011-2010. Η εσπευσμένη αυτή προσπάθεια για τη διάσωση και του εκσυγχρονισμό της αμυντικής βιομηχανικής βάσεως της Ρωσίας είναι το αποτέλεσμα της τεράστιας καθυστερήσεως που σημειώθηκε στην αναδιοργάνωση της, μετά τις καταστρεπτικές συνέπειες από τη διάλυση της Σ. Ενώσεως και της παραμελήσεως της αμυντικής βιομηχανίας ολόκληρη τη δεκαετία του ’90 και στις αρχές της περασμένης δεκαετίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι έναν χρόνο πριν από την ανακοίνωση των νέων μέτρων, ο γενικός διευθυντής της κρατικής εξαγωγικής εταιρείας όπλων Rosoboronexport είχε δηλώσει ότι η Ρωσία κινδύνευε να πέσει στο επίπεδο του παραγωγού «σιδερικών», ενώ μόλις πρόσφατα ακόμη (15 Μαρτίου) ο στρατηγός Αλεξάντερ Πόστνικοφ είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια μίας παρουσιάσεως στη ρωσική Βουλή ότι τα μοντέλα των όπλων που κατασκευάζει η ρωσική αμυντική βιομηχανία είναι κάτω από τα επίπεδα όχι μόνο του NATO, αλλά και της Κίνας.

ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

«ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, ΠΡΟΣΕΛΚΥΟΥΝ ΞΕΝΟΥΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ»

του Κώστα Χαρδαβέλλα

Την αποκάλυψη αυτή έκανε πριν από λίγο ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Γιάννης Μανιάτης στον Κώστα Χαρδαβέλλα μιλώντας στην ραδιοφωνική του εκπομπή στον Real Fm 97,8. Ο κ. Μανιάτης, ανακοίνωσε ότι μέχρι τα τελη Μαϊου θα έχουν ξεκινήσει οι σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο Πέλαγος, όπου οι ενδείξεις για κοιτάσματα πετρελαίου είναι πολύ σημαντικές, ενώ αποκάλυψε ότι ήδη έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για επενδύσεις εκατομμυρίων ευρώ, πολλές ξένες εταιρείες. «Το επόμενό μας βήμα, θα είναι η έναρξη των ερευνών στην περιοχή της Κρήτης, όπου επίσης έχουμε σοβαρές ενδείξεις για πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου» πρόσθεσε. Στην ερώτηση του Κώστα Χαρδαβέλλα, ποια είναι η θέση του για το θέμα που έχει προκύψει με την ΑΟΖ, ο κ.Μανιάτης διευκρίνησε ότι για την ώρα δεν αποτελεί προτεραιότητα της κυβέρνησης, αφού στην περιοχή του Αιγαίου, δεν υπάρχουν ακόμη αξιόλογες ενδείξεις για πετρέλαιο! Σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών Δ. Δρούτσα η Ελλάδα δεν σκοπεύει να οριοθετήσει τη δική της αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) στο Αιγαίο, στην οποία θα μπορούσαν να γίνουν έρευνες για ανεύρεση ορυκτού πλούτου.

http://www.newsbomb.gr