☦ “Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”
☦ "Ὁ ῎Αγγελος ἐβόα τῇ Κεχαριτωμένῃ·"
Κυριακή 2 Απριλίου 2017
Περί υπερηφανείας (Διά την «ακέφαλον» υπερηφάνειαν)
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ
1. Η υπερηφάνεια είναι άρνησις του Θεού, εφεύρεσις των
δαιμόνων, εξουδένωσις των ανθρώπων, μητέρα της κατακρίσεως, απόγονος των
επαίνων, απόδειξις ακαρπίας, φυγαδευτήριο της βοηθείας του Θεού, πρόδρομος της
παραφροσύνης, πρόξενος πτώσεων, αιτία της επιληψίας, πηγή του θυμού, θύρα της
υποκρίσεως, στήριγμα των δαιμόνων, φύλαξ των αμαρτημάτων, δημιουργός της ασπλαχνίας,
άγνοια της συμπαθείας, πικρός κριτής, απάνθρωπος δικαστής, αντίπαλος του Θεού,
ρίζα της βλασφημίας.
Οι δοκιμασίες λευκαίνουν την ψυχή
Μας διδάσκει ο Απ. Παύλος «ου μόνον δε, αλλά καν καυχώμεθα
εν ταις θλίψεσιν, ειδότες ότι η θλίψις υπομονή κατεργάζεται, η δεν υπομονή
δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα» (Ρωμ. δ,3). Δεν καυχώμεθα δε μόνον δια την δόξα,
που ελπίζουμε, αλλά καυχώμεθα και δια τις θλίψεις, διότι γνωρίζομε ότι η θλίψη
παράγει την υπομονή και η υπομονή αρετή δοκιμασμένη και η αρετή ελπίδα στον
Θεό. Όλες οι δοκιμασίες είναι παραχώρηση Θεού. Όλες μας φέρνουν πάντα
πνευματικό όφελος.
Σάββατο 1 Απριλίου 2017
Εορτή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας
Τη μνήμη της Οσίας
Μαρίας της Αιγυπτίας τιμά σήμερα, 1 Απριλίου, η Εκκλησία μας.
Τον βίο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας συνέγραψε ο Άγιος
Σωφρόνιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, ο οποίος συνέγραψε διάφορα ασκητικά και
υμνογραφικά κείμενα που διαποτίζονται από το πνεύμα της Ορθοδόξου θεολογίας και
της ασκητικής παραδόσεως.
Η Οσία Μαρία γεννήθηκε στην Αίγυπτο και έζησε κατά τους
χρόνους του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527 - 565 μ.Χ.). Από τα δώδεκα χρόνια της
πέρασε στην Αίγυπτο μια ζωή ασωτίας, αφού από την μικρή αυτή ηλικία διέφθειρε
την παρθενία της και είχε ασυγκράτητο και αχόρταγο το πάθος της σαρκικής
μείξεως.
Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017
To Πάσχα του Μεχμέτ Μπέη (ή ο κρυφός Χριστιανός)
Μία συγκλονιστική
ιστορία από το Αναγνωστικό της Στ΄ Δημοτικού του 1947.
Είναι τρεις η ώρα μετά τα μεσάνυχτα και σπάνιοι οι
διαβάτες στο δρόμο. Είναι οι τελευταίοι που γυρίζουν από την πρώτη Ανάσταση και
πηγαίνουν βιαστικοί στα σπίτια τους. Σε λίγο τίποτε πια δεν ακούεται και νεκρική σιγή βασιλεύει
σ’ όλη την τούρκικη συνοικία του Ηρακλείου.
To Παράπονο τής Παναγίας
“ΑΝΑΣΤΗΤΩ ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.3 ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ.” (Ψαλμ.67)
Μια τέτοια μέρα η Παναγία κατέβη από τους ουρανούς για να γιορτάσει Ανάσταση μαζί με τους πιστούς. Κόσμος πολύς ήταν εκεί, κι ευφράνθει η ψυχή της που έβλεπε τόσους πιστούς που ετιμούν το παιδί της. Ευωδιάζει η εκκλησία, λιβάνι, κερί και μέλι ψάλουν ιερείς, ψάλουν πιστοί, ψάλουν κι οι αγγέλοι. Και φαίνονται να είναι όλοι τους πολύ συγκινημένοι, οι περισσότεροι από αυτούς είναι δακρυσμένοι. Κι έτσι ο όρθρος προχωρεί κι ακούγεται σαφώς ο Ιερεύς που προσκαλεί "Δεύτε λάβετε Φως!"
Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ
Στην επίσημη λειτουργική γλώσσα η ακολουθία αυτή
ονομάζεται «Ακάθιστος Ύμνος» ή μονολεκτικά «Ακάθιστος» από την ορθία στάση, που
τηρούσαν οι πιστοί καθ' όλη τη διάρκεια της ψαλμωδίας της. Έτσι και με τα λόγια
και με τη στάση του σώματος εκφράζεται η τιμή, η ιδιαίτερη ευλάβεια, η
ευχαριστία προς εκείνη, προς την οποία απευθύνουμε τους χαιρετισμούς μας.
Ο «Οικουμενισμός» του αγίου Πορφυρίου και η εικόνα της «Παναγίας Πατριώτισσας»
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 30η Μαρτίου 2017
Ο «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ»
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΙ
Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ
«ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΑΣ»
Η παναίρεση του Οικουμενισμού, το δαιμονικό αυτό
κατασκεύασμα των εσχάτων χρόνων, ο τελευταίος πρόδρομος του Αντιχρίστου, κατά
τον αείμνηστο π. Αθανάσιο Μυτιληναίο, μεταχειρίζεται απίστευτα τεχνάσματα και
μεθοδεύσεις, προκειμένου να επικρατήσει. Με στόχο να παραπλανήσει, άλλοτε
καταφεύγει σε διαστροφή ιστορικών γεγονότων, (βλέπε προσπάθεια παρουσιάσεως του
Σχίσματος Ανατολής και Δύσεως ως οφειλόμενο σε ανθρώπινες εμπάθειες και μίση, ή
σε πολιτικούς λόγους και πάντως όχι σε δογματικές πλάνες των Δυτικών).
Περί μνήμης θανάτου
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ
1. Πρίν από κάθε λόγο προηγείται η σκέψις. Έτσι
και η μνήμη του θανάτου και των αμαρτιών μας προηγείται από τα δάκρυα και το
πένθος. Διά τούτο και τα ετοποθετήσαμε στην φυσική τους θέσι και σειρά του
λόγου.
2. Η μνήμη του θανάτου είναι καθημερινός θάνατος. Και
η μνήμη της εξόδου μας από την ζωή αυτή, είναι συνεχής στεναγμός.
3. Η δειλία του θανάτου είναι φυσικό ιδίωμα του
ανθρώπου, το οποίον οφείλεται στην παρακοή του Αδάμ. Ο τρόμος όμως του θανάτου
αποδεικνύει ότι υπάρχουν αμαρτίες για τις οποίες δεν εδείχθηκε μετάνοια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









