ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ

Πελίτης Ιωάννης, Θεολόγος

Έχοντας προηγηθεί η καταλήστευση της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας μας – αίμα και ιδρώτας γενεών – με υπογραφές προδοτικές για ένα χρέος πολλαπλάσιο του πραγματικού, που οδήγησε χιλιάδες σε αυτοκτονία -μπορούσαν να σωθούν κάποιοι από αυτούς με λίγη εκκλησιαστική φροντίδα- και ακολουθώντας η πλημμύρα από αλλόφυλους οργανωμένους να μας υποτάξουν, μόνο ο Χριστός και η ψυχή μας έμειναν, που δεν μπορούν να πάρουν, αν δεν το επιτρέψουμε (Αγ. Κοσμάς ). Αλλά ακριβώς εκεί βρίσκεται ο στόχος.

Οι κρυπτοχριστιανοί γιόρτασαν φανερά την ΚΟΙΜΗΣΗ της ΠΑΝΑΓΙΑΣ στην ΣΟΥΜΕΛΑ του ΠΟΝΤΟΥ εις πείσμα των καιρών και των εχθρών.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ο σουλτάνος έδωσε πέρσι διαταγή: «τέρμα η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ» στο Ιερό Τέμενος της Ορθοδοξίας στο όρος Μελά»

Η δικαιολογία του ήταν αρχαιολογικές αναστηλώσεις του χώρου και  πλαίσιο ασφάλειας για λόγω πιθανού ατυχήματος. Ουσιαστικά τον βόλευε γιατί αναστήλωνε το νεοθωμανικό προφίλ του.

Παναγία η καταφυγή στα προβλήματα

Μιλώ στη Γλυκοφιλούσα, όταν μου λείπει η αγάπη των δικών μου!

Παρακαλώ την Οδηγήτρια, για να μην χάσω τον δρόμο μου!

Κλαίω μπροστά στην Παυσολύπη, όταν ο ουρανός μου είναι μάυρο!

Δέομαι στην Γοργοεπήκοο, γιατί το πρόβλημα «δεν παίρνει» άλλο!

Γονατίζω στην Παραμυθία, όταν οι λύπες είναι αβάσταχτες και πολλές!

Χαμογελώντας παρακαλώ την Πάντων Χαρά, όταν η χαρά μου είναι μακρινό όνειρο!

Κοκκινίζοντας εκλιπαρώ το Ρόδον το Αμάραντο, για την χαμένη μου ντροπή!

Κι αν η μάνδρα της ψυχής μου απειληθεί, κρούω στην Πορταίτισσα!

Στην κοίμηση της Θεοτόκου

Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας

«Άνθρωπος ήταν. Από τους ανθρώπους εβλάστησε. Κι ήταν μέτοχος σε κάθε κοινό χαρακτηριστικό του ανθρώπινου γένους. Δεν κληρονόμησε όμως την ίδια νοοτροπία ούτε παρασύρθηκε από την τόσο μεγάλη κακία που επικρατεί σ' αυτή τη ζωή. Αλλά νίκησε την αμαρτία κι αντιστάθηκε στη φθορά της φύσεώς μας κι έδωσε τέλος στην κακία.

Η δύναμη της ΠΑΝΑΓΙΑΣ η Σιωπή ΤΗΣ. Η αδυναμία των Δυτικών η ανησυχία τους για τα ΣΤΕΝΑ και την ΠΟΛΗ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Αυτή την στιγμή και η δύναμη της Ελλάδος είναι η σιωπή της. Ο σουλτάνος δεν σέβεται τίποτε ούτε ιερό, ούτε όσιο και φυσικά ούτε και  για αυτήν την έννοια της δημοκρατίας νοιάζεται  που θέλει να την εξαλείψει από το λεξιλόγιο του.

Και αν ανησυχούν δήθεν οι δυτικοί για τον πρώην συνεταίρο τους και προμηθευτή των αιμοσταγών τζιχαντιστών είναι για τα μάτια του κόσμου.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: "Ο Ελληνικός λαός υπήρξε και θα υπάρξει πάντοτε ορθόδοξος"

Πολυαρχιερατικός Εσπερινός στην «Μεγάλη» Παναγία των Θηβών

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε σήμερα, Δευτέρα 14 Αυγούστου ο Μέγας Πολυαρχιερατικός Εσπερινός για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Ιερό Ναό «Μεγάλης» Παναγιάς Θηβών.

Στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σουηδίας κ. Κλεόπας, και συγχοροστάτησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες, Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας και Θηβών κ. Γεώργιος.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (Ἦχος α΄)

Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας,  ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη,  ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

"Ω του παραδόξου θαύματος.."

ΕΓΚΩΜΙΑ ΨΑΛΛΟΜΕΝΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Αύγουστος: ένας μήνας αφιερωμένος στην «Αυτοκράτειρα» του κόσμου

«Χαῖρε τῆς Ζωῆς Θησαυρέ τῆς Ἀδαπάνητε» – Ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἐορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ἐνδόξου Δεσποίνης Ἡμῶν Θεοτόκου.

Ιεροδιάκονος Νικόλαος Πάτσαλος

Όλοι οι απανταχού Ορθόδοξοι Χριστιανοί έρχονται « τάς ἡμέρας αυτάς να εὐρωσι, διά τῆς ἐγκρατείας και τῆς προσευχῆς καί τοῦ ἱεροῦ ᾂσματος, ἀναψυχήν και παραμυθίαν…..»[1]  εἰς την καταφυγήν του κόσμου τον « Γλυκασμόν τῶν Ἀγγέλων, τῶν θλιβομένων την χαράν»[2]. Και είναι πραγματικά μεγάλη η ευλογία όταν εξυμνείς «την τροφό του κόσμου»[3] μέσα στη βαβούρα των « νεφών»  και των θλίψεων. Μονάχα να σκεφτεί κανείς το πόσοι ναοί παλαιοί και νέοι, εξωκκλήσια, και μοναστήρια είναι αφιερωμένα στη «Θεοτόκο Και Μητέρα του Φωτός», καταλαβαίνει ότι πράγματι η Κεχαριτωμένη αποτελεί « Τήν Παγκόσμια Δόξα την ἐξ ἀνθρώπων σπαρείσαν»[4] της εκκλησίας.

Οι τελευταίες στιγμές της Παναγίας

(Ιωάννου Γεωμέτρου -10ος αιώνας)

Η Μητέρα του Θεού λοιπόν έδειξεν εις τούς Αποστόλους, όπου ήδη το εγνώριζαν, το σύμβολον της αναχώρησεώς της, τον φοίνικα, τους μετέδωσε επίσης ευλο­γία και ανάλογη παρηγορία και αφού τους ομίλησε περί της εξόδου της και τους προθυμοποίησε διά το κήρυγμα, τους εξέθεσε δι’ ολίγων ολόκληρη την οικονομία της αποστολής τους. Έπειτα ασπάσθηκε τον Πέτρο και τους άλλους Αποστόλους, “χαίρετε”, λέγουσα, “τέκνα και φίλοι και μαθηταί του Υιού και Θεού μου και θεω­ρείτε εαυτούς μακάριους, όπου ηξιώθητε τοιούτου διδασκάλου και Δεσπότου και διακονίας τοιούτων μυστηρίων και της κοινωνίας των διωγμών και παθημάτων Του, διά να γίνετε κοινωνοί της δόξης και Βασιλείας Του”.