Άγιος Ισίδωρος πολιούχος Χίου

Τη δεκάτη Τετάρτη (14η) του αυτού μηνός (Μαΐου) η μνήμη του αγίου Μάρτυρος ΙΣΙΔΩΡΟΥ του εν Χίω.

Ο Άγιος Ισίδωρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια. Ήταν στρατιώτης με το βαθμό του Εφέδρου στο Ρωμαϊκό στρατό, σιτιστής και ένθερμος Χριστιανός.

Επί αυτοκράτορα Δεκίου έφθασε στην Χίο ο ρωμαϊκός στόλος με ναύαρχο το Νουμεριανό. Ο Ισίδωρος και ο Χριστιανός φίλος του Αμένιος εγκαταστάθηκαν σ’ ένα σπίτι στον Κάμπο. Τα βράδια που προσεύχονταν στο Θεό, λάμψεις και φλόγες κατέβαιναν στη σκεπή του σπιτιού τους από τον ουρανό. Τότε πολλοί από τους γείτονές τους εντυπωσιάστηκαν και πείσθηκαν από τον Ισίδωρο και τον Αμένιο ότι αυτό το φως ήταν θεϊκή επιταγή και βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Το γεγονός διαδόθηκε γρήγορα. Μάλιστα ο Εκατόνταρχος Ιούλιος το ανέφερε στο ναύαρχο Νουμέριο.

Σκοπιανό: η παράταση τελείωσε, αρχίζουν τα πέναλτι

Ναι, φαίνεται να είναι ένας  γεωστρατηγικός αγώνας, από την μια πλευρά η  ιστορική Ελλάδα και από την άλλη η μεικτή κόσμου. Απέναντι μας όλοι, με επιθετική κρούση τους Αλβανούς, τους Τούρκους και φυσικά τους σκοπιανούς. Οι στιγμές είναι κρίσιμες και στα παρασκήνια δεν φτάνουν οι κουρτίνες για να  τα καλύψουν.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Σήμερα δεν διαβάζουμε απλώς Ιστορία αλλά φτιάχνουμε Ιστορία. Αν δεν γινόταν τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα στα οποία η συμμετοχή του Ελληνικού Λαού ήταν παροιμιώδης αλλά και η παρουσία των ΑΓΙΩΝ μας αισθητή ..αν δεν γινόταν αυτά,  η  διπλωματική πανωλεθρία  μπορεί να ήταν προ των πυλών.

Η Παναγία στέλνει στον Άγιο Παΐσιο έναν αφανή αναχωρητή του Άθωνα!

Όταν είχα έρθει στο Άγιον Όρος για πρώτη φορά, το 1950, ανεβαίνοντας από τα Καυσοκαλύβια για την Αγία Άννα, είχα χάσει τον δρόμο· αντί να πάρω τον δρόμο για την Σκήτη της Αγίας Άννης, προχώρησα για την κορυφή του Άθωνα. Αφού βάδισα αρκετά, κατάλαβα ότι πάω ψηλά και έψαχνα να βρω κανένα μονοπάτι να βγω σύντομα.

Διδαχή την Κυριακή του Τυφλού για την έπαρση και την ταπεινοφροσύνη

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

«Eις κρίμα εγώ εις τον κόσμον τούτον ήλθον, ίνα οι μη βλέποντες βλέπωσι και οι βλέποντες τυφλοί γένωνται» (Ιω. 9:39)

ΑΓΑΠΗΤΟΙ αδελφοί! Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, μετά τη θεραπεία του εκ γενετής τυ­φλού, για την οποία ακούσαμε σήμερα στο ιερό Ευαγγέλιο, είπε: «Ήρθα για να φέρω σε κρίση τον κόσμο, έτσι ώστε αυτοί που δεν βλέπουν να βρουν το φως τους, κι εκείνοι που βλέπουν ν’ αποδειχθούν τυφλοί» (Ιω. 9:39). Τέτοια λόγια δεν μπορούσαν ν’ αφήσουν αδιάφορους τους υπερήφανους «σοφούς» και «δικαίους» του κόσμου τούτου, όπως ήταν οι Φαρι­σαίοι. Εξαιτίας της φιλαυτίας τους και της μεγάλης ιδέ­ας που είχαν για τον εαυτό τους, αισθάνθηκαν θιγμένοι από την παρατήρηση του Κυρίου. Αντέδρασαν, λοιπόν, με μιαν ερώτηση, που εκφράζει την αγανάκτηση και την έπαρσή τους, αλλά συνάμα και τη χλευαστική τους διά­θεση και τον φθόνο τους και την περιφρόνησή τους προς τον Χριστό: «Μήπως είμαστε κι εμείς τυφλοί;» (Ιω. 9:40).

Ιβηρίτες Άγιοι εορτάζοντες την 13η Μαΐου

Απολυτίκιο Ἦχος α’.

Τους τρεις λαμπτήρας τους θείους της τρισηλίου θεότητος, τους την ιεράν εκ των βάθρων των Ιβήρων Λαύραν εγείραντας. Τους ψυχοτρόφους ποταμούς εγκρατείας τους ημάς τα τέκνα αυτών νάμασι διδασκαλίας πιστώς καταρδεύσαντας. Ιωάννην τον μέγαν και τον θεοφόρον Γεώργιον συν τω κλεινώ Ευθυμίο τω δευτέρω οφθέντι χρυσορρύμονι, πάντες οι την μνήμη τελούντες αυτών συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν. Αύτη γαρ τη τριάδην υπέρ υμών πρεσβεύουσιν.

Όσιος Ευθύμιος ο Νέος κτήτορας της Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους

Ο Όσιος Ευθύμιος καταγόταν από την πόλη Τάω της Ιβηρίας και έζησε στο δεύτερο μισό του 10ου αιώνα και αρκετά χρόνια του 11ου αιώνα μ.Χ. Το 965 μ.Χ. ήλθε και κατοίκησε κοντά στον Άγιο Αθανάσιο της Μονής Λαύρας, ο σύμβουλος του βασιλιά της Γεωργίας (Ιβηρίας) Δαυίδ Κουροπαλάτη, Ιωάννης Βαρασβατσέ.

Ὅσιος Γαβριήλ ὁ Ἴβηρας (13 Μαΐου)

Ὁ Ὅσιος Γαβριὴλ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἰβηρία καὶ ἔζησε κατὰ τὸν 9ο αἰώνα μ.Χ. 
Αὐτός, ἐνῷ ἀσκήτευε μέσα σὲ σπήλαιο, ἐπάνω ἀπὸ τὴ μεθόριο τῶν μονῶν Ξηροποτάμου καὶ Ἁγίου Παντελεήμονος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου τοῦ 829 μ.Χ., μὲ τὴν ὑπόδειξη θεϊκῆς φωνῆς, κατῆλθε στὴν παραλία, ὅπου βρῆκε καὶ ἀνέσυρε ἀπὸ τὴ θάλασσα τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τὴν ἀποκαλούμενη «τῆς Πορταϊτίσσης», ἡ ὁποία σήμερα βρίσκεται στὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, κοντὰ στὴ μονὴ καὶ ἀνατολικὰ αὐτῆς. Τὴν ἱερὴ εἰκόνα εἶχε ἐμπιστευθεῖ στὴ θάλασσα, εὐσεβὴς Χριστιανὸς ἀπὸ τὴ Νίκαια, γιὰ νὰ τὴ σώσει ἀπὸ τὴν μανία τῶν εἰκονομάχων.

Παναγία η Πορταΐτισσα – Ι.Μ. Ιβήρων

Στην Ιερά Μονή των Ιβήρων βρίσκεται η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας, το παλλάδιο του Αγίου Όρους και της Ορθοδοξίας, η οποία κατά την παράδοση είναι έργο του Ευαγγελιστού Λουκά.

Ο ΙΩΣΗΦ ο ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ το είπε «Επανέρχεται πάλι η Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα του Βυζαντίου και της Ευρώπης» {ΒΙΝΤΕΟ}

Όχι απλώς το είπε , αλλά και το έβαλε σε σωστή βάση. Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ δεν είναι το ζητούμενο, το ζητούμενο είναι η κατά ΧΡΙΣΤΟΝ Ζωή που με την μετάνοια μας οδηγεί στον Ουρανό.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ αδελφοί σε όλους μας και την πατρίδα μας

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

«Μετά θα αναστηθεί η φυλή μας πάλι. Επανέρχεται πάλι η Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα του Βυζαντίου και της Ευρώπης. Θα αποκτήσουμε πάλι πίσω τα δικά μας τον Πόντο , την Καππαδοκία , την Μικρά Ασία. Όλα αυτά θα επανέλθουν.

Ρώσος ναύαρχος θα κόψει την τούρτα των γενεθλίων της ΠΟΛΗΣ και ΕΛΛΗΝΕΣ θα σβήσουν τα κεράκια

Στην μεγάλη πτώχεια της ΕΛΛΑΔΟΣ ανοίγει ο δρόμος για το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ. Φρόντισαν για αυτό οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η Ρωσία εν μέρει. Η Πατρίδα «σε χέρια μαχαίρια» την ώρα που παίρνει τέλος ο Κανόνας της τουρκοκρατίας.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Πήρε ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ένα κορδόνι μέτρο και άρχισε να τρέχει για να χαράξει τα όρια της ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ δηλ. της Κωνσταντινούπολης. Μα που τρέχετε «Μεγαλειότατε»  του φώναζαν οι αυλικοί του, ξεπεράσατε τα όρια της παλαιάς πόλης του Βύζαντα.

Ας λέμε και εμείς όσο πιο ταχτικά μπορούμε, μόνοι μας στο σπίτι μας τους «Χαιρετισμούς»

ΦΩΤΟ: η εικόνα της Παναγίας έξω από την παλαιά είσοδο της ΙΜ ΙΒΗΡΩΝ

Μια χειμωνιάτικη νύχτα του 1701 ένας αγιορείτης μοναχός βρέθηκε ταλαιπωρημένος έξω από την σεβάσμια Μονή των Ιβήρων.

Στη θλίψη του και στην ανάγκη του, ύψωσε τα χέρια του προς την πάνσεπτη εικόνα της Παναγίας, που είναι ζωγραφισμένη πάνω από την κεντρική πύλη, και άρχισε να προσεύχεται.

Τί απορρίπτει ο μοναχός;

"Ο μοναχός φεύγει από τον κόσμο διότι απορρίπτει το αρρωστημένο πνεύμα του κόσμου. Και φεύγοντας από τον κόσμο δεν απορρίπτει το ανθρώπινο πρόσωπο. 
Και απόδειξη ότι δεν απορρίπτει το ανθρώπινο πρόσωπο, είναι ότι τα ανθρώπινα πρόσωπα έρχονται και τον βρίσκουν, έρχονται και κολλούν επάνω του, έρχονται και θέλουν μία κοινωνία μαζί του, αναπαύονται να είναι μαζί του." 
Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός

http://www.pemptousia.gr

http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/

Το Δεσποτικό Αίμα

ΗΤΑΝ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της Ιορδανίας, στις 21 Απριλίου 1991, μετά τη μεγάλη είσοδο, ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην άγία τράπεζα. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα.

Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. Ό ιερέας έβαλε τις φωνές, και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει.

Παναγία, η μάνα των Αγιορειτών

Η ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Ήταν ένα γεροντάκι που μόλις άκουγε τ’ όνομα της Παναγίας έκλαιγε σαν μικρό παιδί.

Ήταν ένας Καυσοκαλυβίτης που όποτε γύριζε πλευρό τη νύχτα έψελνε το «Άξιον εστί».

Ήταν ένας Γρηγοριάτης ηγούμενος πού ΄χε «φάει» την εικόνα Της από τους πολλούς ασπασμούς.

Ήταν ένας Νεοσκητιώτης που παρακαλούσε όποιον έβλεπε να μιλήσει, να γράψει, να εκδώσει, ό,τι υπήρχε για την Παναγία.

Ήταν ένας μακαρίτης Ιβηρίτης που έπασχε από αγάπη προς την Πορταΐτισσα.

Ένας Φιλοθεΐτης έλεγε: «Έχομεν βεβαίας τας ελπίδας εις την Γλυκοφιλούσαν»