Μνήμη θανάτου

Είναι σημαντικό για όλους μας, οποτεδήποτε αντιμετωπίζουμε αυτή την απώλεια που πλησιάζει σταδιακά, να την αντιμετωπίζουμε απ' αρχής με εκείνον τον όμορφο και ισορροπημένο τρόπο, με τον οποίο μπορούμε όσο το αγαπημένο μας πρόσωπο βρίσκεται ακόμη εν ζωή και ανάμεσά μας.

Απέναντι στη σκέψη του επερχόμενου θανάτου υπάρχει η πραγματικότητα μιας ζωντανής παρουσίας.

Μπορούμε κάθε στιγμή να ακουμπάμε στην ασφάλεια αυτής της παρουσίας ενώ όλο και περισσότερο θα συνειδητοποιούμε την περιπλοκότητα της επερχόμενης απώλειας.

Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη της πραγματικότητας και στην αστάθεια της σκέψης είναι που μας δίνει τη δυνατότητα να προετοιμαστούμε για το θάνατο πολύτιμων για μας ανθρώπων.

Κυριακή Γ’ Ματθαίου: Ομιλία εις το «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»

(Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

Πολλοί από τους πιστούς δεν είναι λιγότερο από τους απίστους προσκολλημένοι στην κακία. Μερικοί μάλιστα πολύ περισσότερο από αυτούς. Γι’ αυτό και σε εκείνους είναι αναγκαίο να ειπούμε: «Έγειρε ο καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών, και επιφαύσει σοι (θα σε φωτίσει δηλαδή) ο Χριστός». Προς αυτούς αρμόζει να ειπούμε και τούτο: «Ο Θεός ουκ έστι νεκρών, αλλά ζώντων». Εφ’ όσον λοιπόν δεν είναι Θεός νεκρών, ας ζήσουμε.

Ωστόσο μερικοί λέγουν ότι είναι υπερβολή αυτό που λέγει ο Απόστολος, ότι ο πλεονέκτης είναι ειδωλολάτρης. Δεν είναι όμως υπερβολικός ο λόγος, αλλά αληθινός. Γιατί και με ποιο τρόπο;

Το όνομα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ δεν το δίνει ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ «τελεία και παύλα»

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τους σκοπιανούς και τους σπόνσορες τους αλλά και για όλους που  σιγοντάρουν πάνω σε αυτό το έκτρωμα που λέγεται συμφωνία. «Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ κλωτσάει  και παίζει δυνατά για την Μακεδονία»

Γράφει ο Δρ. Κωνστνατίνος Βαρδάκας

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2015:  η Μακεδονία στο επίκεντρο του προσφυγικού κύματος με το ανθρώπινο μποτιλιάρισμα των ψυχών στα Ελληνο σκοπιανά σύνορα βλ. Ειδομένη ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά το περήφανο δημοψήφισμα του ΟΧΙ σε ΝΑΙ της 5ης Ιουλίου.

Όσιος Νήφων ο Καυσοκαλυβίτης (†1411)

Μνήμη 14 Ιουνίου

Γεννήθηκε το 1315 στη Λουκόβη της Β. Ηπείρου, από πατέρα ιερέα. Νέος ελκύσθηκε από τον θείο του στη μονή Μεσοποτάμου της πατρίδος του. Εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε ιερεύς εικοσάχρονος. Ο όσιος Νείλος ο Εριχιώτης τον δίδαξε τους κανόνες του ησυχασμού. Μελετούσε το Ψαλτήρι και στεκόταν όρθιος στο ένα πόδι, για ν' ασκείται και να προσέχει.

Με προθυμία έρχεται στο Άγιον Όρος και καταφεύγει στο σπήλαιο του οσίου Πέτρου του Αθωνίτου, στα όρια της Μ. Λαύρας, στην υπακοή του θαυμαστού ασκητή Θεογνώστου. Μετά τριετία αναχωρεί και έρχεται στο Κάθισμα του Μεγάλου Βασιλείου, όπου έζησε δεκατέσσερα χρόνια, τρώγοντας μια φορά την εβδομάδα ξερό ψωμί.

Παύλος Μελάς...Την 27ην Αυγούστου 1904

Την 27ην Αυγούστου 1904 διαβαίνοντας τα τότε Εληνοτουρκικά σύνορα, από τη Θεσσαλία προς Μακεδονία, κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων, στο Μοναστήρι της Μερίτσας

Γράφει στην αγαπημένη του και την αποχαιρετά για πάντα: Ουδέποτε με τόσην κατάνυξιν μετέλαβα. Ο νους μου διαρκώς εστρέφετο προς Εκείνον, ο οποίος χάριν ημών και της Θείας θρησκείας Του, υπέστη το μαρτύριον. Το μέγεθος της θυσίας Του, το μέγεθος της αποστολής Του μ' έκαμναν να αισθάνωμαι πόσον μικροί και πόσον μακράν Αυτού ευρισκόμεθα, αλλά και συγχρόνως με ενεθάρρυναν, Πάντοτε Τον ελάτρευσα διά την θρησκείαν Του, και το εθαυμασα διά την θυσίαν Του.

Ο Λαβρόφ «κόβει» φέτες τον Κοτζιά για την Μακεδονία, άραγε το κατάλαβε ο δικός μας;

Προς την  διεθνή αλητεία, τους ξένους αλητάμπουρες που θέλουν να παίξουν στα ζάρια την Ελληνικότατη Μακεδονία μας. Ο Ελληνικός Λαός δεν είναι ούτε  με τα συμφέροντα των Ρώσων και  απέχει από τα παιχνίδια των Αμερικάνων. Είναι αναφανδόν με τα ΑΙΜΑΤΑ και τα ΜΑΡΤΥΡΙΑ της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας μας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Πάντα σας έλεγα  «ότι η επίλυση (για το Μακεδονικό)  πρέπει να γίνει χωρίς χρονοδιαγράμματα από έξω, και πρέπει να έχει υποστήριξη από τους δύο λαούς και να ανταποκρίνεται στα συμφέροντά τους.

“Ψηλά τά μάτια καί ψηλότερα ἡ καρδιά…”

Ἕνας πολύπειρος γέροντας Ἀσκητὴς τοῦ Ἁγίου Ὄρους σ’ ὅσους τὸν ἐπισκέπτονταν στὸ κελλί του καὶ ζητοῦσαν κάποια συμβουλή του ἐπανελάμβανε: «Νὰ κοιτᾶτε ψηλά, νὰ κοιτᾶτε ψηλά!». Τί σπουδαία πραγματικὰ συμβουλή! Αὐτὸ καὶ μόνο ἔλεγε ὁ γέροντας καὶ ὅμως ἔλεγε πολλά.

Το κύριο έργο του ανθρώπου είναι η προσευχή

Το κύριο έργο του ανθρώπου είναι η προσευχή. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να υμνεί το Θεό. Αυτό είναι το έργο που του αρμόζει. Αυτό μόνο εξηγεί την πνευματι-κή του υπόσταση. Αυτό μόνο δικαιώνει την εξέχουσα θέση του μέσα στη δημιουργία. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να λατρεύει το Θεό και να μετέχει στη θεία Του αγαθότητα και μακαριότητα. Ως εικόνα του Θεού που είναι, λαχταράει για το Θεό και τρέχει με πόθο να ανυψωθεί προς Αυτόν. Μέ την προσευχή και την υμνωδία ευφραίνεται. Το πνεύμα του αγάλλεται και η καρδιά του σκιρτάει. Όσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο η ψυχή του απογυμνώνεται από τις κοσμικές επιθυμίες και γεμίζει από τα ουράνια αγαθά. Και όσο αποχωρίζεται τα γήινα και τις ηδονές του βίου, τόσο περισσότερο απολαμβάνει την ουράνια ευφροσύνη. Η δοκιμή και η πείρα μάς επιβεβαιώνουν την αλήθεια αυτή.

Όποιος πείραξε την Μακεδονία είχε κακό τέλος.

Η Ελληνική Μακεδονία δεν κηδεύεται αλλά κηδεύει τους ύπουλους εχθρούς της. Τώρα θα μιλήσουν τα αίματα των προγόνων μας και θα ανοίξει  η γη.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Να και « τα δικά μας  συγχαρητήρια»  στην πρωτοβουλία  σας μέσα από ένα καλό στημένο σενάριο να  μετονομάσετε  εμάς τους Έλληνες Μακεδόνες σε νοτιομακεδόνες- ΕΥΓΕ βρε τσακάλια

Όλα τα μαγάρισαν, όλα τα ναρκοθέτησαν αλλά ο δρόμος παραμένει ανοικτός από την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ προς την ΠΟΛΗ

Ξεκίνησε με Οργή από  την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας  και πάει με Δάκρυα και Χαρά μέχρι την ΠΟΛΗ μας. Οι ξένοι δήθεν φίλοι, μας ετοίμασαν πολλά θηρία αλλά δεν γνωρίζουν ότι ο Έλληνας μπορεί να γίνει ο καλύτερος θηριοδαμαστής  μέσα στην Ιστορία.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ο Πατρο- Κόσμας έλεγε ότι το “Ποθούμενο θα έρθει δύσκολα”  Καί σίγουρα έχει δίκαιο διότι η πορεία ξεκίνησε και πάμε ολοταχώς ..αν δούμε τι γίνεται σήμερα .

Περί της ώρας του θανάτου

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Πριν γίνει ο προφήτης Δαβίδ βασιλιάς του Ισραήλ υπηρετούσε τον βασιλιά Σαούλ. Ο Σαούλ, επειδή γνώριζε ότι ο Δαβίδ θα πάρει το θρόνο, τον καταδίωκε, προσπαθώντας να τον θανατώσει. Μια φορά όταν η ζωή του κινδύνευε, ο προφήτης Δαβίδ είπε σ' αυτούς που ήταν τότε μαζί του· «Ένα βήμα με χωρίζει από τον θάνατο» (Α' Βασ. 20, 3).

Τό νόημα τῶν θλίψεων

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Συχνά ρωτούν οι άνθρωποι γιατί, για ποιο λόγο, Κύριος ο Θεός τους στέλνει θλίψεις και πολλές φορές και πολύ σοβαρές δοκιμασίες; Είναι πολύ σημαντικό για τον κάθε χριστιανό να καταλάβει ότι οι θλίψεις μάς αποστέλλονται κατά το θέλημα του Θεού, το πάντοτε αγαθό και σωτήριο. Τις περισσότερες φορές μάλιστα στέλνονται όχι σαν τιμωρίες, για τις αμαρτίες μας, αλλά για να επαναπροσδιορίσουμε τους δρόμους μας και τις καρδιές μας ή σαν απάντηση στα αιτήματα που απευθύνουμε στο Θεό. Οι άνθρωποι πολλές φορές περιμένουν από το Θεό να πραγματοποιήσει αυτά που ζητούν στις προσευχές τους με ένα τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος.