Η Παναγία δίνει χαρά δίχως να γελά, κηρύττει δίχως λόγια

Του Μακαριστού π Μωυσή του Αγιορείτη

Πλησιάζει ξανά η μνήμη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Όλοι οι πιστοί ετοιμάζονται να πανηγυρίσουν λαμπρά τη μεγάλη θεομητορική πανήγυρη. Η μνήμη της είναι ιερή, θαυμαστή, εξαίσια και συγκινητική.

Εορτή θαυμάσια, δοξασμένη, υπέροχη και λαοφίλητη.Οι πιστοί χαίρονται, παρότι πρόκειται για την κοίμηση της Θεοτόκου, για μετάσταση αγαπητού προσώπου.

Πριν διαλυθούν θα μας κτυπήσουν οι τούρκοι με "ΜΠΟΡΕΣ–ΜΠΟΡΕΣ"

Αγιορείτης Μοναχός το 1998  έλαβε καθ ύπαρ (στον ξύπνιο του)  ένα παράξενο μήνυμα από ΑΓΙΟ  που τον προειδοποιούσε: «την Μακεδονία οι τούρκοι πριν διαλυθούν θα την κτυπήσουν με μπόρες- μπόρες»

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τότε δεν μπορούσε  ο Αγιορείτης να καταλάβει τίποτε και δικαιολογημένα. Με ρωτούσε τι μπορεί να σημαίνει αυτό και εγώ με την σειρά μου απευθύνθηκα σε εκκλησιαστικούς και στρατιωτικούς παράγοντες και φυσικό ήταν τότε όλοι  να χαμογελούν στις ερωτήσεις μου.

Το "στοιχειωμένο" Ιβηρίτικο κελί

Υπάρχει στο Άγιο Όρος ένα Ιβηρίτικο κελί, ο Άγιος Αθανάσιος, ανάμεσα στη Μονή Κουτλουμουσίου και στη Σκήτη των Ιβήρων, που ονομάζεται «στοιχειωμένο», γιατί ήταν κατοικητήριο δαιμόνων. Πως όμως έγινε; Να τι διηγούνται οι γεροντάδες της περιοχής.

Κάποτε εγκαταστάθηκε σʼ αυτό το κελί κάποιος, που κανείς δεν γνώριζε τίποτα για την προέλευσή του, τη κουρά του και τη χειροτονία του. Σύντομα έβγαλε φήμη ησυχαστή μοναχού και έμπειρου πνευματικού. Αποδείχθηκε όμως πως δεν ήταν παρά ένας μεγάλος μάγος και αδίσταχτος εγκληματίας. Η πραγματική του ιδιότητα αποκαλύφθηκε όταν δύο μοναχοί πήγαν να εξομολογηθούν σε αυτόν. Μπήκε ο ένας ενώ ο άλλος περίμενε σε κάποια απόσταση., ώσπου να έρθει η σειρά του. Περνούσαν όμως οι ώρες και ο πρώτος δεν έβγαινε. Ανησύχησε ο δεύτερος και χτύπησε τη πόρτα. Άνοιξε ο «πνευματικός», αλλά είχε τόση αγριάδα το πρόσωπό του, που έκανε το μοναχό να τρομάξει.

Η προαναγγελθείσα διάλυση της Τουρκίας ξεκίνησε από τα Δυτικά Βαλκάνια με αριστοτεχνικό τρόπο.

Φώτο από  epanastasilae.blogspot.com

Ο Νοννός των Βαλκανίων χάνει την πελατεία του. Τα σύνορα αλλάζουν,  το ΝΑΤΟ καλύπτει  επιχειρησιακά κενά γιατί ο πρώην χωροφύλακας του  βλ. Τούρκος  στα Βαλκάνια και στην Αν. Μεσόγειο άλλαξε στρατόπεδο πηγαίνοντας προς την πλευρά της Ρωσίας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τον θυμάστε τον « ανεκδιήγητο σουλτάνο»  από την Αν. Θράκη που πριν δυο χρόνια έβλεπε προς τα δυτικά και έλεγε ότι τα σύνορα της καρδιάς μας φτάνουν στην Δυτ. Θράκη , στην Καβάλα, στην Θεσσαλονίκη, στα Σκόπια, στην Βοσνία.

ΓΕΡΟΝΤΑ τί ἔχετε νά μᾶς πεῖτε γιά την πυρκαϊά στο Μάτι; ΠΑΤΉΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΜΠΑΚΗΣ.

ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ προσκυνητών ρώτησε πρίν λίγες ημέρες ένα Αγιορείτη Καλόγερο :

ΓΕΡΟΝΤΑ τί ἔχετε νά μᾶς πεῖτε γιά την πυρκαϊά στο Μάτι;

-Ρωτῆστε τούς ἀρχόντους  πού ψηφίσατε.Ἐγώ τί ἄλλο νά σᾶς πῶ;Ὡστόσο  ἀφοῦ μέ ἐρωτᾶτε, μέ τήν σειρά μου ἐρωτήσω ὑμᾶς καγῶ λόγον ἕνα» (Μάτθ.κά΄-14)

Περιμένετε ἀπό ἀνθρώπους πού δέν πιστεύουν καί δέν ἀγαπᾶνε  Τόν Θεόν νά ἀγαπήσουν καί νά σεβαστοῦν τούς ἀνθρώπους, ζωντανούς γιά πεθαμένους; Η αγάπη προς Τον Θεό και τους ανθρώπους είναι αξεχώριστο ζεύγος.

Εμφανίσεις και Θαύματα της Παναγίας: Το όραμα του ησυχαστού

Η νοερά προσευχή, η ευχή του Ιησού, είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου «Νηπτική θεωρία».

Ο συγγραφέας του, ο ανώνυμος ησυχαστής, ο αυτοαποκαλούμενος «Απελπισμένος», αποκαλύπτει τα βιώματά του και προσφέρει την πείρα του στον αναγνώστη, σαν οδηγό για την κατάκτηση της νοεράς προσευχής.

Αυτός ο πρακτικός δάσκαλος παρουσιάζει με φυσικότητα και ιδιαίτερη γλυκύτητα τις εμφανίσεις και συνομιλίες του με τον Κύριο, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους αγίους Αγγέλους, προβάλλοντας συχνά από μετριοφροσύνη άλλο πρόσωπο στη δική του θέση. Τέτοιο είναι και το όραμα που ακολουθεί:

Αύγουστος: ένας μήνας αφιερωμένος στην «Αυτοκράτειρα» του κόσμου

«Χαῖρε τῆς Ζωῆς Θησαυρέ τῆς Ἀδαπάνητε» – Ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἐορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ἐνδόξου Δεσποίνης Ἡμῶν Θεοτόκου.

Ιεροδιάκονος Νικόλαος Πάτσαλος

Όλοι οι απανταχού Ορθόδοξοι Χριστιανοί έρχονται « τάς ἡμέρας αυτάς να εὐρωσι, διά τῆς ἐγκρατείας και τῆς προσευχῆς καί τοῦ ἱεροῦ ᾂσματος, ἀναψυχήν και παραμυθίαν…..»[1]  εἰς την καταφυγήν του κόσμου τον « Γλυκασμόν τῶν Ἀγγέλων, τῶν θλιβομένων την χαράν»[2]. Και είναι πραγματικά μεγάλη η ευλογία όταν εξυμνείς «την τροφό του κόσμου»[3] μέσα στη βαβούρα των « νεφών»  και των θλίψεων. Μονάχα να σκεφτεί κανείς το πόσοι ναοί παλαιοί και νέοι, εξωκκλήσια, και μοναστήρια είναι αφιερωμένα στη «Θεοτόκο Και Μητέρα του Φωτός», καταλαβαίνει ότι πράγματι η Κεχαριτωμένη αποτελεί « Τήν Παγκόσμια Δόξα την ἐξ ἀνθρώπων σπαρείσαν»[4] της εκκλησίας.

Έχει να επιλέξει ανάμεσα σε capital controls ή σε παράνομη γεώτρηση ο σουλτάνος, σίγουρα θα διαλέξει το δεύτερο.

Είμαστε έτοιμοι στις κρισιμότατες ιστορικές προσκλήσεις των ημερών μας; Γνωρίζουμε πως πρέπει να διαχειριστούμε ραγδαίες πολεμικές και άλλες εξελίξεις; Να μην έχουμε παράπονο οι ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ μας τα προείπαν όλα , άσχετα εμείς τι πιστεύουμε.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τα γεγονότα πάνε τάκα- τάκα και δεν αφήνουν περιθώρια για καθυστερήσεις. Την τουρκία θα την κομματιάσουν ευγενικά έλεγε ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Είμαι η Μητέρα του Ιησού Χριστού

Διαβάζουμε στην «Αμαρτωλών Σωτηρίαν» ότι ένας μοναχός ήταν Κελλάρης σε κάποιο μοναστήρι κοινόβιο, ο οποίος είχε πολύ ευλάβεια στην Παναγιά. Συγχρόνως ήταν φιλακόλουθος, δεν έλειπε ποτέ από ακολουθία, αλλά έδειχνε προθυμία στις ψυχικές του υπηρεσίες και στις σωματικές. Αλλά, ο ευλογημένος, είχε μια αδυναμία. Έπινε περισσότερο κρασί από το κανονικό. Σ' αυτό βοηθούσε και το διακόνημα του Κελλάρι που είχε και μοίραζε κρασί στους αδερφούς.

Παναγία, η πικραμένη χαρά της ορθοδοξίας

«Ἀπορήσας ἐκ πάντων, ὀδυνηρῶς κράζω σοι. Πρόφθασον, θερμή προστασία, καί τήν βοήθειαν, δός μοι τῷ δούλῳ σου τῷ ταπεινῷ καί ἀθλίῳ». «Ὅλα, λέγει τά δοκίμασα, μά κανένα πράγμα δέ μπόρεσε νὰ μέ ξαλαφρώσει. Γιά τοῦτο φωνάζω ἐσένα μέ θρῆνο πικρό, καί λέγω: Πρόφτασε καί δῶσε τή βοήθειά σου σέ μένα τόν ταπεινό κι’ ἄθλιο δοῦλο σου».

Ἡ Παναγία εἶναι ἡ ἐλπίδα τῶν ἀπελπισμένων, ἡ χαρά τῶν πικραμένων, τό ραβδί τῶν τυφλῶν, ἡ ἄγκυρα τῶν θαλασσοδαρμένων, ἡ μάνα τῶν ὀρφανεμένων. Ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ εἶναι πονεμένη θρησκεία, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καρφώθηκε ἀπάνω στό ξύλο· κ’ ἡ μητέρα του ἡ Παναγία πέρασε κάθε λύπη σέ τοῦτον τόν κόσμο.

Μη φοβάσαι, δεν θα πεθάνης· θα νικήσης τον θάνατο!

Το 1985 επισκέφθηκε τον Πατέρα Παΐσιο στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου μία καρκινοπαθής γυναίκα τριαντά έξι ετών από την Θάσο. Ήταν σε κακή κατάσταση, και οι γιατροί της είχαν δώσει ελάχιστο χρόνο ζωής.

Ο Γέροντας την σταύρωσε με τον Σταυρό του, προσευχήθηκε για λίγη ώρα και αμέσως της είπε:

– Μη φοβάσαι, έχεις να κάνης πολλή δουλειά ακόμη. Είναι και ο Άγιος Παντελεήμων.

Μαζί με την ευχή του της έδωσε και έναν ξύλινο Σταυρό λέγοντας:

– Αυτόν θα τον έχης πάντα μαζί σου και μη φοβάσαι.

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Α΄.

Στὶς ἰ­δι­αί­τε­ρα λαμ­πρὲς ἑ­ορ­τὲς τοῦ κα­λο­και­ριοῦ ἀ­νή­κει καὶ ἡ Με­τα­μόρ­φω­ση τοῦ Σω­τῆ­ρος, στὶς 6 Αὐ­γού­στου. Ὁ ἑορτασμός της ἀρχίζει μὲ προεισαγωγικοὺς ὕμνους (καταβασίες καὶ κοντάκιο) ἀπὸ τὶς 27 Ἰουλίου καὶ ἐκτείνεται μέχρι καὶ τὶς 13 Αὐγούστου (ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς). Εἶ­ναι ἑ­ορ­τὴ τοῦ Χρι­στοῦ, Δε­σπο­τι­κή, γι’ αὐ­τὸ καὶ κατὰ τὴν κύρια ἡμέρα της (6 Αὐγούστου) ἐπιτρέπεται κατάλυση ἰχθύος, νὰ τρῶ­με δηλαδὴ ψά­ρια, ἂν καὶ βρι­σκό­μα­στε μέ­σα στὴν αὐ­στη­ρὴ νη­στεί­α τῆς Πα­να­γί­ας.

Πότε καὶ γιατί συνέβη;

Ἡ Με­τα­μόρ­φω­ση συ­νέ­βη λί­γο πρὶν ἀ­πὸ τὸ πά­θος τοῦ Κυ­ρί­ου, τὴ Σταύ­ρω­ση δη­λα­δὴ καὶ τὴν Ἀ­νά­στα­ση.