“Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”

☦ "Ὁ ῎Αγγελος ἐβόα τῇ Κεχαριτωμένῃ·"

Τετάρτη 20 Μαΐου 2020

Κωνσταντίνος ο Μέγας και η ιστορική αλήθεια - Απάντηση σε Νεοπαγανιστές και Προτεστάντες

Του μακαριστού π. Γ. Δ. Μεταλληνού.
Ο μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός ξεσκεπάζει μια Δυτικόφερτη συνωμοσία των αρχαίων Παγανιστών, την οποία συνεχίζουν να συντηρούν σε συνεργασία Νεοπαγανιστές και Προτεστάντες!

Η σωστή χρήση των πηγών
Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε μέγα αίνιγμα ή στυγνός δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους δε, το μέγα θαύμα της ιστορίας. Αυτό συμβαίνει διότι επικρατούν συνήθως ιδεολογικά κριτήρια και παραταξιακές εκτιμήσεις ερήμην των πηγών. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στο χώρο της ιστορίας, που οδηγεί αυτόχρημα στην αυτοκατάργηση του ιστορικού και των ερευνών του, είναι η χρησιμοποίηση της ιστορίας με οποιεσδήποτε διασκευές της κατά το δοκούν, ώστε να χρησιμοποιείται για να αποδειχθούν πράγματα που ιστορικά δεν θεμελιώνονται.

☦Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη

Ο Μέγας Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 274 μ.Χ. Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος ο Α’ ο Χλωρός και μητέρα του η Ελένη από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.
Ο Κύριος θέλοντας να τον βοηθήσει στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, στη συνέχεια σχημάτισε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού με την επιγραφή «Έν τούτω Νίκα», προσφέροντάς του ένα ισχυρότατο όπλο για να κατατροπώσει τους εχθρούς του. Με το χριστιανικό σταυροειδές λάβαρο με το ελληνικό μονόγραμμα «Έν τούτω νίκα», τελικά νίκησε τα στρατεύματα του Μαξεντίου και έπειτα του Λικινίου.

☦ Η Παναγία και οι Αγιορείτες στην Δευτέρα παρουσία

Υπάρχει μία διήγηση για ένα συγκλονιστικό όραμα Σχετικά με τούς Αγιορείτες πατέρες και την Ύπεραγία Θεοτόκον, ή οποία εικονίζεται πολλές φορές και ως Ηγουμένη, ως Γερόντισσα του Αγίου Όρους, με την ράβδο και τον μανδύα Της. Αυτή επιστατεί, αυτή επαγρυπνεί, αυτή φροντίζει για τα παιδιά Της.  Είχε έλθει, λέει, ή Δευτέρα Παρουσία, ή Μέλλουσα κρίσις.

H νυχτερινή Προσευχή καθαρίζει τη σκουριά των αμαρτιών μας

Άναψε την ψυχή με τη προσευχή. Πίστεψέ με, δεν έχει τόσο την ικανότητα να καθαρίζει τη σκουριά η φωτιά, όσο η νυχτερινή προσευχή τη σκουριά των αμαρτιών μας.
Ας ντραπούμε, αν όχι κανέναν άλλον, τους νυκτερινούς φύλακες. Εκείνοι περιέρχονται τους δρόμους για τον ανθρώπινο νόμο, φωνάζοντας δυνατά μέσα στην παγωνιά και περπατώντας μέσα από τα στενά, και πολλές φορές βρέχονται και παγώνουν για σένα και την σωτηρία σου και για τη φύλαξη των χρημάτων σου.

Τρίτη 19 Μαΐου 2020

☦ Καί μέ τά κομποσχοίνια σώζονται οἱ κολασμένοι!

Τὸ ὅραμα μὲ τὴν διατροφὴ ζώντων – κεκοιμημένων
Ἡ δύναμη τοῦ κομποσχοινιοῦ
Κάποτε ἕνας ἀδελφός, ὅταν βρισκόμασταν στὴν Ν. Σκήτη, περιέπεσε σ' ἕνα ἀμφίβολο λογισμό: «Προσευχόμαστε, ἀγρυπνοῦμε..., ὡραία αὐτά. Ὅμως κατ' αὐτὸν τὸν τρόπο βοηθοῦμε καὶ τοὺς ἄλλους ἢ μόνον τὸν ἑαυτό μας;». Ἐνῶ ἑτοιμαζόταν νὰ ἐξομολογηθεῖ αὐτὸν τὸν λογισμὸ στὸν Γέροντα, τὸν πρόλαβε ὁ δεύτερος καὶ μὲ πρόσωπο ποὺ φαινόταν βαθιὰ συγκινημένο, λέγει στὸν ἀδελφό. Ἀπόψε παιδί μου, ὁ Θεός μού ἔδειξε τὸ ἕξης φοβερὸ θέαμα: Ἐνῶ προσευχόμουν, γιὰ μία στιγμή μοῦ φάνηκε ὅτι βρισκόμουν σὲ μία πολὺ μεγάλη τράπεζα.

Η Χάρη του βαπτίσματος

Υπάρχει μια συγκλονιστική μαρτυρία από έναν Αγιορείτη, τον πατέρα Συμεών, που κατάγεται από το Περού.
Όταν ήταν μικρός, ή μητέρα του στο Περού του έλεγε:
-Εσύ, όταν θα μεγαλώσεις, θα φορέσεις μαύρα. Δεν ξέρω τι θα είναι αυτά τα μαύρα. Θα ζήσης σ’ ένα μέρος, πού δεν θα είναι νησί, και μόνο με βάρκα θα πηγαίνεις εκεί.
Μεγάλωσε, σπούδασε και γύρισε όλον τον κόσμο. Πήγε και στο Παρίσι, εκεί γνώρισε έναν’ Ορθόδοξο μοναχό, και ελκύστηκε στην Ορθοδοξία, γιατί ήταν παπικός.

☦ Της πνευματικής ζωής τα μυστικά


Αν καταλάβει κανείς τα μυστικά της πνευματικής ζωής και τον μυστικό τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός, παύει να στεναχωριέται για ό,τι του συμβαίνει, γιατί δέχεται με χαρά τα πικρά φάρμακα που του δίνει ο Θεός για την υγεία της ψυχής του. Όλα τα θεωρεί αποτελέσματα της προσευχής του, αφού ζητάει συνέχεια από τον Θεό να του λευκάνει την ψυχή.
Όταν όμως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις δοκιμασίες κοσμικά, βασανίζονται. Αφού ο Θεός όλους μας παρακολουθεί, πρέπει να παραδίνεται κανείς εν λευκώ σ’ Αυτόν. Αλλιώς είναι βάσανο” ζητάει να του έρθουν όλα, όπως εκείνος θέλει, αλλά δεν του έρχονται όλα όπως τα θέλει, και ανάπαυση δε βρίσκει.

Μόλις ο Πατριάρχης έκανε την πρώτη Αγιοκατάταξη της θητείας του, το πρώτο θαύμα που έκανε η Αγία, ήταν σε αυτόν, ώστε να του δείξει την ΠΑΡΡΗΣΙΑ που έχει από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ Μακεδονία.

Θα πούμε ωραία και σπουδαία πράγματα προς δόξα του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ. Τον ΜΑΙΟ του 2019  που επισκέφτηκε ο Πάπας την πόλη των Σκοπίων έδωσε  συνέντευξη τύπου, και τους προσγείωσε αμέσως λέγοντας τους: «μπορεί τώρα να λέγεστε βορειομακεδόνες, αλλά δεν έχετε καμία σχέση με τους Μακεδόνες της εποχής που αποβιβάστηκε ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ στην Νεάπολη και στους Φιλίππους της Μακεδονίας »
Κάγκελο έμειναν οι ντόπιοι . Σου λέει ο Πάπας να κρατήσουμε «καμία πισινή, δεν ξέρεις αύριο τι γίνετε;» Ενώ οι δικοί μας  τα έδωσαν όλα, εσώψυχα και εσώρουχα.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ αδελφοί
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Να πως μας σώζει η Ιστορία και η Παράδοση και πρέπει να τα διαφυλάξουμε ακόμα και με το αίμα μας. Δεκαετία του 60 ένας νεαρός τότε κληρικός από την Κρήτη  υπηρετούσε σε ένα χωρίο της Αν. Μακεδονίας, ακριβώς δίπλα στους Αρχαίους Φιλίππους. Το πανέμορφο αυτό χωριουδάκι κρατούσε την τουρκική ονομασία του, αλλά ο ιερέας παρατήρησε, ότι τα περισσότερα κορίτσια οι κάτοικοι τα βάφτιζαν και τα έδιναν το όνομα Λυδία.

☦ Η σύνδεση της καρδιάς με τη νοερά προσευχή

Για να φθάσωμε όμως εδώ, θα βοηθήση πολύ ο τρόπος που λέγεται η ευχή, τον οποίον βέβαια ίσως έχετε ακούσει άλλοτε, ίσως έχετε διαβάσει. Πάντως τώρα θα τον συστηματοποιήσουμε για να τον εξασκήσουμε, διότι θα φέρη καλά αποτελέσματα.
Είπαμε ότι η καρδιά είναι το κέντρον όλων των κινήσεων, των ψυχικών και των διανοητικών, αλλά και των πόνων του σώματος. Ο κάθε πόνος ο σωματικός κτυπάει στην καρδιά. Και το δόντι στην καρδιά κτυπάει όταν πονά.

☦ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον Πιλότο μας Ποντιακής καταγωγής: «πετούσα πάνω από την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μαζί με τους Αγγέλους» - ΜΝΗΜΗ Ποντιακής Γενοκτονίας 19 ΜΑΙΟΥ 2020

Έφτασαν αδελφοί τα δύσκολα αλλά και τα ευλογημένα, όσοι το αντιλαμβάνονται ήδη πίνουν από το αθάνατο κρασί του 21. Τα άλλα αδέλφια μας το γνωρίζουν. Για ένα τέτοιο αδελφό ποντιακής καταγωγής θα μιλήσουμε για να τιμήσουμε. Προσωπική μας μαρτυρία καταγεγραμμένη από το μνημονιακό 2016. Συγκλονίζει η μαρτυρία του πιλότου που πετούσε με τους Αγγέλους πάνω από την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.
Δεκαετία του 80. Η 110 Πτέρυγα Μάχης στην Λάρισα έδινε τον νυν υπέρ πάντων αγώνα στο Αιγαίο και σε όλη την Ελληνική Επικράτεια συντονίζοντας όλες τις Πολεμικές Πτέρυγες και ενισχύοντας με περιπολίες τα πολεμικά αεροδρόμια στη Σκύρο και την Λήμνο.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Ο Τούρκος από τότε ήταν αγριεμένος και η λύσσα του δεν κρυβόταν όσες πολιτικές κατευνασμού του έκαναν οι τότε Έλληνες πολιτικοί. Σε αυτή την πολυάριθμη τότε Πτέρυγα Μάχης η Πατρίδα με αξίωσε να την υπηρετήσω ως έφεδρος ανθυποσμηναγός.

Δευτέρα 18 Μαΐου 2020

☦ Μια ιστορία ανάστασης…

Πασχαλινή περίοδος του 1991 στην Αλβανία. Πριν 29 ολόκληρα χρόνια. Μόλις είχε συμβεί η κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος και το πέρασμα στη δημοκρατία.
Για έναν 77χρονο ταλαιπωρημένο ιερέα στο Ελμπασάν, τον αείμνηστο π. Σπυρίδων Βέλη, από τους λίγους, που βρήκε ζωντανούς ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, με αδύναμο και σκελετωμένο σώμα, ο οποίος είχε αποσχηματιστεί στα χρόνια της αθεΐας, η Πασχαλιά αυτή ήταν ορόσημο στη ζωή του.

☦Εμείς υπακούμε σε πατερικούς θεολόγους και όχι στους νεοπατερικούς θολολόγους (από ασκητή της ερημιάς των καιρών μας - το δίνουμε όπως έχει)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
 Μη δίνετε σημασία στους οπαδούς της πίστεως του “φάγωμεν, πίωμεν , αύριο γαρ αποθνήσκομεν”. Το μυστήριο των μυστηρίων θα διώκεται “άχρι καιρού”. Ήγγικεν γαρ η ώρα του παγκοσμίου θριάμβου Του, του σωτηριολογικώς  παγκοσμίου θριάμβου Του .
“Ουκ επ' άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος , αλλ'  επί παντί ρήματι εκπορευομένου δια στόματος Θεού” . (Ας διαβάσουμε την προς Κορινθίους Α΄ επιστολή 1 , 18-31 και την Β' ολόκληρη ).