Μόνο τον Κύριο και Δημιουργό του σύμπαντος, θα δοξάσεις ως Θεό, σ’
Αυτόν θα προσκολληθείς με αγάπη και σ’ Αυτόν θα μετανοείς μέρα-νύχτα για τα
εκούσια και ακούσια αμαρτήματά σου.
Γιατί Αυτός είναι σπλαχνικός και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος και αγαθοποιός αιώνιος.
«Δεν μπορούμε να κοιτάμε με το ένα μάτι στον ουρανό και με το άλλο
στη γη. Έτσι δεν μπορούμε να έχουμε την ψυχή μας κολλημένη και στα επίγεια και
στα επουράνια. Ένα από τα δύο πρέπει να διαλέξουμε και να επιζητούμε, ή τον
ουρανό ή τη γη».
Αναστατώνεστε με τις εναντίον μου αδικίες, πανουργίες και συκοφαντίες. Αλλά γίνεται τίποτα χωρίς παραχώρηση του Θεού; Η ανεξιχνίαστη πρόνοιά Του είναι πάντα σωτήρια για μας,τόσο στις ευεργεσίες όσο και στις δοκιμασίες. Οι άνθρωποι είναι μόνο τα όργανα εκτελέσεως του θελήματός Του. Γι’αυτό ακόμα κι όταν μας βλάπτουν, πρέπει να τους θεωρούμε μεγάλους ευεργέτες και να προσευχόμαστε γι’αυτούς.
Μας είπαν να φτιάξουμε αυτό το βίντεο για να Θυμηθούμε ότι αφήσαμε πίσω.
Μας είπαν ότι το ποθούμενο
έρχεται με μεγάλη φόρα, που δεν θα προλάβουμε να το καταλάβουμε.
Η Παναγία η Παρηγορήτρια συνεχίζει να δακρύζει και να μας παρηγορεί γι αυτά που έρχονται.
~Καταθέτουμε
ένα σημαντικό περιστατικό, με προφητικές διαστάσεις, από την συναναστροφή μιας
κυρίας με τον αγίας μνήμης Κωνσταντίνο, τον δια Χριστόν σαλόν των Αθηνών,
γνωστό ως τρελο-Γιάννη, όπως αυτή μας το διηγήθηκε κατά την πρόσφατη συνάντησή
μας στην Αθήνα.
Σε κάποιο ναό των Αθηνών, κατά την επίσημη και εορταστική ημέρα της Κυριακής της Ορθοδοξίας, οι πιστοί εισέρχονταν, κρατώντας εικόνες που έφερναν από τα σπίτια τους εις ανάμνησης της αναστύλωσης των εικόνων κατά την λαμπρή αυτήν ημέρα. Στην Ακολουθία εκείνη παρίστατο και η γνωστή μας αυτή κυρία, που σε μια στιγμή είδε τον τρελο-Γιάννη να εισέρχεται στον ναό, φέροντας επάνω στην κεφαλή του μια γλάστρα με μαραμένα λουλούδια! Κατά τη διάρκεια της λιτανείας των ιερών εικόνων, που γίνεται κατά την ημέρα αυτή σε ορισμένους ναούς, κάποιοι χριστιανοί κοροϊδευαν τον τρελο-Γιάννη για την παράδοξη «άρση» της γλάστρας…
Ὅπως εἶναι ἀδύνατο, μέσα ἀπό τόν ἴδιο σωλήνα νά περάσουν φωτιά καί
νερό μαζί, ἔτσι εἶναι ἀδύνατο νά μπεῖ ἡ ἁμαρτία μέσα στήν καρδιά μας, ἄν δέν χτυπήσει
πρῶτα τήν πόρτα τῆς καρδιᾶς μέ προσβολή μιᾶς ἁμαρτωλῆς φαντασίας.
Πρῶτα – πρῶτα, ὑπάρχει ἡ προσβολή τῆς κακῆς σκέψεως.
Δεύτερο, ὁ συνδυασμός, ὅταν ἀνακατώνονται οἱ δικοί μας καί οἱ δαιμονικοί λογισμοί.
Με τους πειρασμούς, παιδί μου, μας γίνεται η κάθαρσις της ψυχής. Μέσα στας θλίψεις, μέσα στους πειρασμούς, εκεί ευρίσκεται και η χάρις. Εκεί θα βρης τον γλυκύτατον Ιησούν… Θλίψεις δεν λέγονται αι στενοχώριες και μέριμνες, το πώς να ζήσης, αλλά θλίψεις δια Χριστόν. Διωγμοί. το να πάσχης δια να σώσης ταν άλλον. Αγώνες δι’ αγάπην Χριστού και εναντιώσεις των πειρασμών. Να δυστυχής έως θανάτου δια Χριστόν. Να υπομένης ύβρεις και ονείδη αδίκως. Να καταφρονήσαι από όλους ως πλανεμένος. Τότε δικαίως ο Κύριος παρακαλεί την ψυχήν και ευφραίνει αυτήν. (Γέροντας Ιωσήφ ο Αγιορείτης)
iellada
Ο π. Γεράσιμος Φωκάς
συχνά έλεγε ότι είχε γνωρίσει και είχε μιλήσει με την εγγονή μιας όμορφης
γυναίκας από το Προκόπι της Καππαδοκίας, που έκανε τα χέρια της χωνί και
φώναξε:
“ Ε Γιάννη, με παίρνουν…Σώσε με…” και ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, που η εκκλησιά του ήταν κοντά στο σπίτι της, μαρμάρωσε τους Τσέτες, που ήρθαν να κλέψουν την πανέμορφη νεόνυμφη και δεν ολοκλήρωσαν το ανόσιο έργο τους.
Μια αδελφή
παραπονέθηκε κάποτε στον π. Ζωσιμά για κάποια άλλη.
– Πάτερ, γιατί η
τάδε με αντιπαθεί; Τι της έκανα;
– Ποιος σου είπε ότι
σε αντιπαθεί; αντέδρασε εκείνος. Λάθος κάνεις! Από τον πονηρό είναι αυτός ο
λογισμός. Μην τον δέχεσαι!
– Όχι, γέροντα, κάτι
έχει μαζί μου. Το δείχνουν και τα λόγια της και το φέρσιμό της. Αλλά και η
καρδιά μου το πληροφορείται καθαρά!
– Καλά, ας
υποθέσουμε ότι έχεις δίκιο. Βγες στο δάσος και φώναξε:
«Αγαπημένη μου αδελφή…!» Η ηχώ τι θα σου απαντήσει;
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Πλησιάζει
του ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (το σχετικό είναι στο τέλος)
Πλησιάζουν
οι εκλογές στις ΗΠΑ και οι ειδήσεις για τις
δημοσκοπήσεις δείχνουν αβεβαιότητα και πιθανό ισοδύναμο αποτέλεσμα με
νομικά προβλήματα και κοινωνικές εξεγέρσεις.
Στενεύουν τα
χρονικά περιθώρια του σουλτάνου και έτσι αποφάσισε να στενέψει τον πολιορκητικό
κλοιό στις οριογραμμές μας.
Άκουσε και τις δηλώσεις εδώ των ντόπιων, ότι η κόκκινη γραμμή είναι τα 6 ναυτικά μίλια και γνωρίζοντας φαρσί τις προφητείες του Πατρό - Κοσμά λέει "δεν πάω μέχρι τα ΕΞΑΜΙΛΙΑ;"
Πριν από μερικά
χρόνια, κάποιοι ρώτησαν τον π. Παΐσιο:
- Γέροντα σε αυτή
την κοινωνία που ζούμε, το κακό, σαν τεράστια φωτιά, έρχεται πάνω μας και μας
απειλεί κι εμάς και τα παιδιά μας. Τι πρέπει να κάνουμε, για να σωθούμε;
(από το
https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/i-fotia-to-kako-ki-i-panagia-glykofiloysa-pragmatiko-gegonos-sto-agio-oros/)
Τότε ο Γέροντας τους διηγήθηκε το εξής περιστατικό:
ΛΑΒΑΜΕ ΧΘΕΣ ΤΑ
ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΗΒΑΙΟ ΠΟΛΙΤΗ: ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΙΕΡΕΩΝ Κ. ΚΩΣΤΑ, ΕΝΟΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΗΒΑ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΝ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΤΗΝ
ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΕΙΠΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ,
ΟΤΙ ΔΗΛΑΔΗ Η ΕΥΩΔΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΦΘΑΝΕ ΠΕΡΙ ΤΑ 200 ΜΕΤΡΑ ΕΞΩ ΑΠΟ
ΤΟ ΝΑΟ. Ο ΙΕΡΕΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΗΒΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΙΖΑΝ 10 ΘΥΜΙΑΤΑ
ΜΑΖΙ ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΝΟ ΗΤΑΝ. ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ Κ. ΚΩΣΤΑ
ΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΥΤΩΝ
ΠΟΥ ΒΙΩΣΑΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΛΙΓΑ 24ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ
Μην με παρεξηγήσεις, την ώρα που σήκωνα το κεφάλι μου από την μετάνοια που έκανα στον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ , ένα χέρι με χάιδεψε και μου είπε: «ΛΕΒΕΝΤΗ την επόμενη φορά θα συναντηθούμε στην ΠΟΛΗ»
Ένας νέος πήγε σ'
έναν γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά να του απαντήσει σε ένα ερώτημα που τον
απασχολούσε:
-Γέροντα με
απασχολεί το ερώτημα εάν υπάρχει Θεός. Πείτε μου, σας παρακαλώ! Εσείς το
πιστεύεται ότι υπάρχει Θεός;
-Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.