☦ (Προφητεία του Αποστόλου Παύλου - Οι άνθρωποι των εσχάτων χρόνων)

''Τίς ἔσχατες ἡμέρες θά ἔρθουν δύσκολοι καιροί. Γιατί οἱ ἄνθρωποι θά εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς στούς γονεῖς τους, ἀχάριστοι, ἀσεβεῖς, ἄστοργοι, ἀδιάλλακτοι, συκοφάντες, ἄσωτοι, ἄγριοι, ἐχθροί τοῦ καλοῦ, προδότες, αὐθάδεις, φουσκωμένοι ἀπό ἐγωισμό. Θ΄ ἀγαπᾶνε πιό πολύ τίς ἡδονές παρά τόν Θεό. Θά δείχνουν ὅτι ἔχουν εὐσέβεια, ἀλλά θά ἔχουν ἀρνηθεῖ τή δύναμή της μέ τίς πράξεις τους. Κι αὐτούς νά τούς ἀποφεύγεις...''

~ Προς Τιμόθεον Β´ επιστολή, κεφ. γ´, στίχοι 1-6

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/

Άγιοι Πατέρες

☦ Ομιλία εις την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

Έχει θέμα το ευαγγέλιο που αναγινώσκεται κατ’ αυτήν όπου γίνεται λόγος και για την επιμέλεια των εσωτερικών λογισμών

Περίληψη ομιλίας εις την Τετάρτην Κυριακήν των Νηστειών: Περι­γράφει την παιδαγωγικήν μέθοδον του Χριστού προς τον σκοπόν να φέρη εις την πίστιν τον πατέρα του δαιμοναζομένου νέου, του κωφαλάλου. Η θεραπεία έπρεπε να εξασφαλισθή δια της πίστεως. Το δαιμόνιον τούτο είναι το της ακολασίας και προς εκδίωξίν του απαιτείται προσευχή και νηστεία· με την νηστείαν χαλινώνεται το σώμα, με την προσευχήν κατευνάζον­ται οι λογισμοί της ψυχής, οι εξερεθίζοντες προς το πάθος. Τα πάθη δε είναι τα δαιμόνια, τα οποία πρέπει να εκβάλωμεν.

☦ Κυριακή Δ΄ Νηστειών: Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

(† Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ Τεσσαρακοστὴ εἶναι μιὰ περίοδος μετάνοιας, μιὰ περίοδος ὅπου ἡ πέτρινη καρδιά μας μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ, πρέπει ἀπὸ πέτρινη νὰ γίνει ἀνθρώπινη, ἀπὸ ἀναίσθητη ν΄ ἀρχίσει νὰ συναισθάνεται, ἀπὸ ψυχρή καὶ σκληρή νὰ γίνει ζεστή καὶ ἀνοιχτή στοὺς ἄλλους, καὶ στὸν ἴδιο τὸν Θεό.

Ἡ Σαρακοστή εἶναι μιὰ περίοδος ἀνανέωσης, ὅπου ὅλα γίνονται ξανὰ καινούργια, ὅπως στὴν ἄνοιξη· ὅπου ἡ ζωή μας ἀπὸ τὸ ἁμυδρὸ φῶς ποὺ βρισκόταν, ζωντανεύει μ’ ὅλη τὴν ἔνταση ποὺ ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ κοινωνήσει σ’ ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους, κάνοντάς μας μέτοχους τοῦ Ἁγίου Του Πνεύματος, καὶ μέσα ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια καὶ τοῦ δώρου τοῦ Θεοῦ σ’ ἐμᾶς, τῆς Θεϊκῆς Του φύσης.

☦Ψάχνω τον Θεό να μου πει…

Μία ανέκδοτη ιστορία που είπε κάποτε ο π. Μελέτιος.

~Κάποτε ένας χωρικός άκουσε στην εκκλησία ότι αν δώσεις ελεημοσύνη θα λάβεις εκατονταπλάσια από τον Θεό. Είπε λοιπόν στην γυναίκα του να δώσουν ως ελεημοσύνη το μοναδικό βόδι που είχαν και ο Κύριος θα τους επέστρεφε 100 βόδια για την καλή τους πράξη. Δεν δίστασε δε καθόλου να δώσει το βόδι του, έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον Κύριο. Έδωσε λοιπόν το βόδι και περίμενε την ανταπόδοση από τον Θεό. Περνούσε ο καιρός και τα 100 βόδια δεν ερχόταν.

☦ Ιδού η ανακοίνωση που “σταύρωσε” τον Άγιο Ιερέα στη Μυτιλήνη.

Θ.Π.:  ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ, Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ… ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟ. ΚΑΛΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!!

Σε αργία ο παπάς της Πηγής …πραγματοποιούσε θρησκευτικές τελετές με ανοιχτές τις πόρτες σε όλους όσους θα ήθελαν να συμμετέχουν. 

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΚΟΤΣΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΜΙΜΗΘΕΙ;

triklopodia

☦ Θεοτοκίον ήχος γ’ «Πῶς μή θαυμάσωμεν»

«Πῶς μὴ θαυμάσωμεν, τὸν θεανδρικόν σου τόκον πανσεβάσμιε; Πεῖραν γὰρ ἀνδρὸς μὴ δεξαμένη Πανάμωμε, ἔτεκες ἀπάτορα Υἱὸν ἐν σαρκί, τὸν πρὸ αἰώνων ἐκ Πατρός γεννηθέντα ἀμήτορα, μηδαμῶς ὑπομείναντα τροπήν, ἢ φυρμόν, ἢ διαίρεσιν, ἀλλ' ἑκατέρας οὐσίας τὴν ἰδιότητα σώαν φυλάξαντα. Διὸ Μητροπάρθενε Δέσποινα, αὐτόν ἱκέτευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς τῶν ὀρθοδόξως, Θεοτόκον ὁμολογούντων σε.»

☦ Στόν Κουτλουμουσιανό ἐξωνάρθηκα

τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

Ο ἥλιος ἤδη εἶχε γείρει ἀπό τήν ἄλλη πλευρά τοῦ ῎Αθωνα, ὅταν φτάσαμε καταϊδρωμένοι καί κατάκοποι ἔξω ἀπό τό μοναστήρι τοῦ Κουτλουμουσίου. ᾽Εκεί ἦταν καί ἄλλοι προσκυνητές πού περίμεναν νά ἀνοίξει ἡ κεντρική εἴσοδος τῆς μονῆς.

Γιατί ἄραγε νά εἶναι κλειστή; ἀναρωτηθήκαμε. Οἱ ἀπαντήσεις πού δώθηκαν ἦταν πολλές καί ποικίλες. ῾Η σωστή ἀπάντηση δόθηκε σέ λίγο, ὅταν ἀντικρίσαμε μία ὁμάδα μοναχῶν νά ἔρχονται ἀπό τήν πλευρά τῶν Καρυῶν. Μπροστά ἦταν ὁ ἡγούμενος καί ἀκολουθοῦσαν οἱ πατέρες. «Εὐλογεῖται, Γέροντα» εἴπαμε ὅλοι μέ μιά φωνή. «῾Ο Κύριος, παιδία μου, νά σᾶς εὐλογεῖ» ἀπάντησε ὁ ἠγούμενος, «σᾶς κάναμε καί περιμένατε, ὅπως βλέπετε ὅλοι μας εἴμασταν στούς κήπους τῆς Μονῆς, γιατί ἔπρεπε νά γίνουν ὁρισμένες γεωργικές ἐργασίες, σέ λίγο, ἀφοῦ ἐτοιμαστοῦν οἱ Πατέρες,  θά ἀνοίξει ἡ πόρτα, καί θά μπῆτε στό μοναστήρι».

☦ Πάψε να ασχολείσαι με τις ξένες αμαρτίες.

Πάψε να ασχολείσαι με τις ξένες αμαρτίες. Ερεύνησε τον εαυτό σου και δες αν εσύ ζεις όπως θέλει ο Θεός.

Γιατί πολλοί, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, «βλέπουν το σκουπιδάκι στο μάτι του αδελφού τους και δεν νιώθουν το δοκάρι που έχουν στο δικό τους μάτι».

☦ Διάβαζε λοιπόν ψαλμούς και θα δείς ότι θα αναστηθείς και εσύ.

Όταν κάποιος αμαρτήσει, λόγῳ του εγωισμού του είναι βαρύς. Δεν μπορεί να διαβάσει, ούτε να προσευχηθεί, διότι του φαίνεται βουνό η προσευχή, ούτε να γονατήσει, διότι του φαίνεται ότι θα σπάσουν τα πλευρά του...

☦ Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς για τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς

Όλα όσα έχει πει, είναι θησαυρός Ουράνιος! Όλα όσα έχει γράψει, είναι άφθαρτο, Oυράνιο, αιώνιο χρυσάφι. Πράγματι, αν κάνετε μιαν επισκόπηση των μεγάλων Αγίων του Θεού, των μεγάλων συγγραφέων της Εκκλησίας του Χριστού, μετά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τον ήλιο της Κωνσταντινουπόλεως, ο πλησιέστερός του είναι ο Άγιος Επίσκοπος Νικόλαος, ο Άγιος Δαμασκηνός, ο Γρηγόριος Παλαμάς και ελάχιστοι ακόμη.

Γιῶργος Βς

proskynitis

☦ Τι να σου τάξω Άγιε μου πώς να σε ικετέψω; Μέχρι να ακούσω τον παπά να πει ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Τι να σου τάξω Άγιε μου

πώς να σε ικετέψω;

Δεν μπαίνω πια σε εκκλησιά

τ'Αγια να προσκυνήσω.

Καμπάνες δεν χτυπήσανε

Καντήλια δεν ανάβουν

Λαμπάδες δεν φωτίζουνε

κεριά δεν μας ζεσταίνουν..

☦ «ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι φωτιά πού καίει τά πάντα»

Ὑπάρχουν χριστιανοί πού φοβοῦνται νά μεταλάβουν γιά νά μήν κολλήσουν μικρόβια! Ἄν ἦταν ἔτσι, δέν θά ζοῦσε κανένας ἀπό τούς ἱερεῖς, ἐπειδή στό τέλος καταλύουν τό περιεχόμενο τοῦ ἁγίου Ποτηρίου, ἀπό τό ὁποῖο κοινωνοῦν συχνά ἑκατοντάδες πιστοί μέ ποικίλες ἀρρώστιες. Κι ὅμως, κανένας ἱερέας δέν ἔπαθε ποτέ τίποτα. Τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου εἶναι «πῦρ καταναλίσκον».

Ἕνα ἀπό τά πολλά περιστατικά πού ἀποδεικνύουν περίτρανα τήν ἀλήθεια... αὐτή εἶναι καί τό ἀκόλουθο: