Θα έρθουν οι καιροί, που όλα θα δηλητηριαστούν. Αλλά εάν
πορεύεστε με πίστη, θα ζήσετε. Και ο άλλος που θα πιει ή θα φάει το ίδιο
πράγμα, χωρίς να έχει πίστη – θα πεθάνει…
«Ρωτήστε τον Παντοδύναμο, μην τον ξεχνάτε μέρα και νύχτα.» Είναι καλύτερο να προσεύχεστε νωρίς το πρωί και τη νύχτα. Η πιο ήσυχη ώρα. Ξυπνήστε, σηκωθείτε πλυθείτε και μιλήστε με το Θεό, πείτε Του τα πάντα.
"Οι Άγιοι είναι το βαρύ οπλοστάσιο της Ελλάδος σε αυτές τις δύσκολες ημέρες, διότι είναι οι αληθινοί φίλοι του Θεού και από εκεί θα εξαρτηθεί το μέλλον της ανθρωπότητος. Οι Άγιοι είναι το μέλλον. Εκείνοι μας οδηγούν στην πραγματική ελευθερία. Κάποτε ένας γέροντας μου είπε: - “η εποχή μας σήμερα είναι των σούπερ”. Και πράγματι στην εποχή μας σε όλα μπαίνει μπροστά το πρόθημα “σούπερ”, είναι η εποχή των σούπερ ηρώων της τηλεόρασης, ανακάλυψη του διαβόλου που γνωρίζει ότι η πραγματικοί υπεράνθρωποι είναι οι Άγιοι και θέλησε να τους αντικαταστήσει. Όμως αυτός ο γέροντας συνέχισε και μου είπε:
Φωτο: Χριστός ο
Μεγάλης Βουλής Άγγελος
«Ότι παιδίον εγεννήθη ημίν, υιός και εδόθη ημίν, ου η αρχή
εγενήθη επί του ώμου αυτού και καλείται το όνομα αυτού μεγάλης βουλής άγγελος,
θαυμαστός σύμβουλος, Θεός ισχυρός, εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του
μέλλοντος αιώνος» (Ησαΐας 9:6).
Γνωρίζουμε βεβαίως όλοι, γνωρίζουμε ότι ο αισθητός αυτός ήλιος αποστέλλει το φως του σε όλη την υφήλιο, «και ουκ έστιν (ουδείς) ως αποκρυβήσεται της θέρμης αυτού» και από της διαυγέστατης λαμπρότητός του. Πολλές φορές όμως οι ολόλαμπρες ακτίνες του καλύπτονται από νέφη και ομίχλη ή από το φύλλωμα των δένδρων, αλλά και πάλι, η πνοή κάποιου ανέμου διαλύει το νεφικό επικάλυμμα και την ομίχλη εκείνη και επιτρέπει στις φεγγοβόλες ακτίνες να εξαπλωθούν τρανώς σε όλη την κτίση. Τον δε προ ηλίου «ήλιον της δικαιοσύνης» τον νοητό, ο οποίος εγεννήθη σήμερα από την «κούφη νεφέλη», από την φωτοφόρο και ηλιακή και πάναγνο κοιλία παραδόξως, καλύπτει η του «δούλου μορφή», τα νηπιώδη σπάργανα και το σπήλαιο το φτωχό και συμφώνως με την οικονομία και ορισμένα άλλα, τα οποία συμβολίζουν την πτωχεία και την ταπεινότητα.
Πριν λίγο πήραμε ένα
μήνυμα , αλλά αυτό το μήνυμα έγινε αιτία να θυμηθούμε ένα ΘΑΥΜΑΣΤΟ που βιώσαμε τέτοιες μέρες ακριβώς.
Ήταν δεκαετία του 90
που η Ελλάδα κολυμπούσε στην πολυτέλεια , την σπατάλη και στην λάμψη της
αμαρτίας ενώ δίπλα της υπήρχαν περισσοί αναγκεμένοι.
Μία αγία ψυχούλα που γνωρίζουμε από τότε και πολύ παλαιά είχε αναλάβει να ταίσει τις ανάγκες αυτών των συνανθρώπων μας στις φτωχογειτονιές.
Φτιάξτε τον δικό σας χώρο προσευχής όσοι μπορείτε σε μια
γωνιά του σπιτιού σας, δεν χρειάζονται πολλά αλλά θα είναι το καταφύγιό σας κι
ο μυστικός χώρος όπου η ψυχή θα μπορεί να αναπνεύσει μαζί με τον φύλακα άγγελό
σας… Δύσκολη η εποχή μας, καιρός για προσευχή γιατί ίσως έτσι επιβιώσουμε
ψυχικά και σωματικά, και θα παραμείνουμε Άνθρωποι κοντά στους πιο πιστούς μας
φίλους Αγίους και Μάρτυρες της Ορθόδοξης πίστης μας .. (proskynitis)
π.
Νικηφόρου Νάσσου
Τήν παραμονή τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, τῆς Μητροπόλεως τῶν ἑορτῶν κατά τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, ἀκοῦμε στούς Ναούς νά ψάλλεται μεταξύ ἄλλων, ἕνας θαυμάσιος ὕμνος, ἕνα ἰδιόμελο τῶν Μεγάλων Ὡρῶν (Α΄ Ὥρας), τό ἑξῆς: «Βηθλεὲμ ἑτοιμάζου· εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη· τὸ Σπήλαιον δεχέσθω, ἡ ἀλήθεια ἦλθεν· ἡ σκιὰ παρέδραμε· καὶ Θεὸς ἀνθρώποις, ἐκ Παρθένου πεφανέρωται, μορφωθείς τὸ καθ᾿ ἡμᾶς, καὶ θεώσας τὸ πρόσλημμα. Διὸ Ἀδὰμ ἀνανεοῦται σὺν τῇ Εὔᾳ, κράζοντες· Ἐπὶ γῆς εὐδοκία ἐπεφάνη, σῶσαι τὸ γένος ἡμῶν».
Παταπίου μοναχού Καυσοκαλυβίτου
(…) Στήν παράσταση τῆς εἰκόνας τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, μέ τήν ταυτόχρονη ἀπεικόνιση μέσα στήν ἴδια σύνθεση γεγονότων πού διαφέρουν χρονικά μεταξύ τους, δίνεται μία ἄλλη αἴσθηση τοῦ χρόνου, πού εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἐνόρασης τῶν Χριστουγέννων ὡς γεγονότος ἱστορικοῦ ἀλλά καί πέρα ἀπό τήν ἱστορία· γεγονότος μυστηριακοῦ, ἐξωχρονικοῦ. Γιά παράδειγμα: ἡ ταυτόχρονη παρουσίαση τοῦ Χριστοῦ στή φάτνη καί στό λουτρό, καί οἱ Μάγοι πού ταξιδεύουν καί συγχρόνως προσφέρουν τά δῶρα τους στόν Χριστό. Ὑπογραμμίζεται ἐδῶ ἡ ὑπέρβαση τοῦ τρισδιάστατου φυσικοῦ χώρου καί χρόνου καί ἡ ἀναγωγή του σέ ἕνα συνεχές ‘‘ἐδῶ’’ καί ἕνα διαρκές δοξολογικό ‘‘παρόν’’.
Πρέπει να επιμένουμε στην εσωτερική εργασία. Όταν δεν ζούμε αυτά πού λέμε στην προσευχή, αυτές οι προσευχές είναι μάταιες. Μέχρι τώρα μπορούσαμε να ξεπερνάμε τις καθημερινές μας δυσκολίες κάνοντας κάποια επιφανειακά θρησκευτικά καθήκοντα, αλλά αυτό δεν θα είναι αρκετό για τούς καιρούς πού έρχονται. Αν δεν έχουμε συντετριμμένη καρδιά, δεν θα μπορούμε να αντέξουμε στα ψυχολογικά βασανιστήρια.
Ἐπῆγε στό Μεγάλο Κελλίον
«Μπουραζέρη», προκειμένου νά συναντήσει τόν ἔμπειρο ἁγιογράφο π. Ἀρσένιο.
Εἶδε στό ἁγιογραφεῖο τῶν
Πατέρων πολλές εἰκόνες. Τοῦ ἄρεσε μία τῆς Παναγίας τῆς Πορταΐτισσας καί ζήτησε νά
τήν ἀγοράσει.
Ὁ Πατήρ τοῦ εἶπε ὅτι εἶναι παραγγελία ἀπό ἄλλον καί δέν μπορεῖ νά τήν δώσει.
Ο Ιβάν Ίλιτς Σέρκιεφ γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1829 στη Σούρα, μικρό χωριό στην επαρχία του Αρχαγγέλου, στο Ρωσικό Άπω Βορρά, από γονείς φτωχούς. Ο πατέρας του ήταν νεωκόρος και του εμφύσησε την αγάπη για την Εκκλησία, τις Ακολουθίες και την προσευχή˙ τον δίδαξε επίσης να μη ζητά καταφύγιο και παρηγοριά για τις δοκιμασίες του παρά μόνον στον Θεό. Στο σχολείο, ο μικρός Ιβάν δυσκολευόταν πολύ να μάθει γράμματα˙ ο Θεός όμως άκουσε τις παρακλήσεις του και εν μια νυκτή τον απάλλαξε από την νωθρότητα του πνεύματος˙ ο Ιωάννης έγινε τόσο λαμπρός μαθητής ώστε κέρδισε υποτροφία για να συνεχίσει τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή της Αγίας Πετρούπολης. Ως σπουδαστής, ενδιαφερόταν για όλες τις επιστήμες, μελετούσε πολύ, αλλά αναζητούσε πάνω απ’ όλα την προσευχή και την δοξολογία του Κυρίου σε μοναχικούς περιπάτους στη φύση.
Μερικοί ρωτούν γιατί
μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που
κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά
τους και τις ανάγκες τους;
Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής. Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά.
