Να μην κάνουμε το καλό με υπολογισμό, για
να πάρουμε μισθό, αλλά να αγωνιζόμαστε από αγάπη για τον Χριστό. Ό,τι κάνουμε,
να το κάνουμε καθαρό, για τον Χριστό, να προσέχουμε να μην έχει μέσα το
ανθρώπινο στοιχείο, φιλαυτία, ιδιοτέλεια κ.λπ. Διαφορετικά ξεφτύζει και η πίστη
μας και η αγάπη μας.
(Άγιος Παϊσιος ο
Αγιορείτης)
epanosifi
Κύριε, άκουσα τον
λειτουργό Σου σήμερα να δέεται υπέρ των δι’ ευλόγους αιτίας απολειφθέντων
αδελφών ημών.
Κι ο νους μου καρφώθηκε σ’ αυτούς. Θέλω να τους βρω, να τους ανακαλύψω κι ύστερα πύρινη δέηση να αναπέπψω γι’ αυτούς. Ποιοι είναι, Κύριε; Ποιοι είναι αυτοί που δικαιολογημένα στέκουν την ώρα της Θείας Λειτουργίας μακριά από τον Οίκο Σου;
Συχνά ἀναλογίζομαι τήν προειδοποίηση τῶν πατέρων: «διαφυλάξτε τήν καρδία σας». Μοῦ φαίνεται πολύ φανερό ὅτι ἡ προδιάθεση τῆς καρδίας μου ἔχει νά κάνει μέ τό πῶς ἀντιλαμβάνομαι καί ἀντιδρῶ σέ ὁτιδήποτε ὑπάρχει στό περιβάλλον μου. Μία ἀγχώδης καρδία ἀντιλαμβάνεται ὁτιδήποτε σάν ἀπειλῆ, ὡς μία ἐπικείμενη καταστροφή ἤ δυστυχία. Μία θυμωμένη καρδία ἀντιλαμβάνεται τό παραμικρό ἐμπόδιο ὡς μία μεγάλη πρόκληση. Μία θλιμμένη καρδία δυσκολεύεται νά βρεῖ χαρά σέ ὁτιδήποτε γύρω της. Εἶναι λοιπόν φανερό πώς δέν εἶναι ὁ κόσμος πού μᾶς καταδιώκει ,ἀλλά οἱ ἴδιες οἱ καρδίες μας πού χρησιμοποιοῦν τόν κόσμο ὡς ὅπλο ἐναντίον μας.
Ζούμε σε μία χώρα που κατά τ' άλλα, οι ρίζες της είναι βαθιά ριζωμένες στο χώμα. Θρησκεία, αξίες, ιδανικά, παράδοση και πολιτισμός που όμως, καταπατήσαμε (σιγά - σιγά και σταθερά) και κάποιοι εναπομείναντες, παλεύουμε, να κρατήσουμε ακόμα ζωντανά.
Ο π. Γαβριήλ έβλεπε
την εικόνα του Θεού σε κάθε άνθρωπο, δεν ξεχώριζε κανέναν, συμπαθούσε πάντα
τους αδύναμους. Και μας κάλουσε όλους σε ταπείνωση.
Ο γέροντας συχνά δίδασκε: «Για τον Θεό, όλες οι αμαρτίες είναι σαν τα βότσαλα στη θάλασσα - δεν υπάρχει τέτοια αμαρτία που να ξεπερνά το έλεός Του».
ΠΗΓΗ της πληροφορίας αυτής ΠΑΝΑΓΊΑ
ΠΑΡΑΜΥΘΊΑ
ΑΝ ΑΥΤΑ ΕΠΙΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ - ΤΟΤΕ ΤΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ
ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Ο Αλέξανδρος Γιαροσλάβιτς «Νιέφσκι» (1220 - 1263 μ.Χ.) είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της μεσαιωνικής Ρωσίας και άγιος της Ρωσικής Εκκλησίας. Υπήρξε ηγέτης της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ και κατόπιν ολόκληρης της Ρωσίας σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τον ανατολικό σλαβικό κόσμο.
“…….Μηδείς φοβείσθω
θάνατον˙ ἠλευθέρωσε γάρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὑπ’ αὐτοῦ
κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε τόν ἅδην ὁ κατελθών εἰς τόν ἅδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν,
γευσάμενον τῆς σαρκός αὐτοῦ. Καί τοῦτο προλαβών Ἠσαϊας ἐβόησεν˙ ὁ ἅδης φησίν, ἐπικράνθη,
συναντήσας σοι κάτω. Ἐπικράνθη˙ καί γάρ κατηργήθη……”
Από τον κατηχητικό λόγο
του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Έλαχε στον κλήρο μας να γεννηθούμε στον κόσμο κατά μια
τρομακτικά ταραγμένη περίοδο. Δεν είμαστε μόνο παθητικά θεατές, αλλά μέχρι ένα
σημείο συμμέτοχοι στον ισχυρό αγώνα ανάμεσα στην πίστη και στην απιστία,
ανάμεσα στην ελπίδα και την απελπισία…
Μετά από τόσα χρόνια αδιάκοπης σχεδόν αλληλοεξοντώσεως των ανθρώπων επάνω στη γη, για την οποία δικαιολογούνται όλοι αδιάκοπα μπροστά στον ίδιο τον εαυτό τους, είναι αδύνατο να περιμένουμε ότι αυτοί θα τολμήσουν να ατενίσουν το ύψος του Ουρανού και να ονομάσουν τον Θεό Πατέρα τους.
Ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, προστάτης και πολιούχος της Πιερίας, γεννήθηκε περίπου το 1500 μ. Χ. στη Θεσσαλία στο χωριό Σκλάταινα ή Σθλάτενα ή Πλάτινα, σήμερα αποκαλούμενο Δρακότρυπα, της επαρχίας Φαναρίου. Ο πατέρας του Αγίου ονομαζόταν Νικόλαος και η μητέρα του Θεοδώρα. Ήταν φτωχοί, αλλά πολύ ευσεβείς. Ο πατέρας του Αγίου παράλληλα με τις γεωργικές και κτηνοτροφικές του εργασίες ήταν και σφυροκόπος (σπαθοποιός).
Μερικές φορές η σιωπή
είναι η καλύτερη προσευχή που μπορείς να κάνεις, όταν δεν βγαίνουν λόγια διότι
η καρδιά πονά.
Στάσου σε στάση προσευχής και σώπασε, μόνο ότι πήγες να σταθείς μπροστά Του είναι και αυτό μια έξοδος θέλησης και αγάπης προς εκείνον. Αν δεν μπορείς να ψελλίσεις κάτι , δεν πειράζει. Να βυθιστούμε στην καρδιά μας και τότε θα τον ακούσουμε αφού πρώτα αφουγκραστούμε την δική μας κατάσταση. Το βρέφος του εαυτού μας….
