☦ «ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΠΟΥ Η ΦΗΜΗ ΤΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ, ΕΛΕΓΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ» ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ

☦ «ΑΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ, ΛΕΓΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΒΒΑΣ, ΜΗ ΚΑΥΧΗΘΗΣ ΠΩΣ ΚΑΤΩΡΘΩΣΕΣ ΚΑΤΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ. ΠΕΙΣΕ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΣ ΟΥΤΕ ΝΑ ΜΙΛΑΣ» ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ

☦ "Είναι μακάριος όποιος στην παρούσα ζωή φάγει και πιεί με απληστία προσευχές και ψαλμούς...."

«Είναι μακάριος όποιος στην παρούσα ζωή φάγει και πιεί με απληστία προσευχές και ψαλμούς μέρα και νύκτα και ενδυναμωθεί με την ένδοξη ανάγνωση της Γραφής, διότι η τροφή αυτή θα προξενήσει στην ψυχή αμείωτη ευφροσύνη στην μέλλουσα ζωή»

Ιωάννου του Καρπαθίου

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ  (ΕΠΙΤΟΜΗ)

☦ “Κύριε, ως κελεύεις• Κύριε, ως γινώσκεις• Κύριε, ως βούλει• γενηθήτω το θέλημα σου εν εμοί”

☦ «Ύστερα Άγιε μου αν γίνει έξαφνα ο πόλεμος θα χαθούν και ψυχές πριν προφτάσουν να μετανοήσουν».

Όσα ο Θείος Ιωάννης ο Ρώσος «πνευματικό τω τρόπω» είχε πει στον Όσιο Ιάκωβο:

«Νομίζουν πως κοιμάμαι, πεθαμένος, είμαι νεκρός και δεν υπολογίζουν οι Χριστιανοί. Εγώ όμως είμαι ζωντανός. Τους πάντες βλέπω. Το σώμα μου είναι μέσα, αλλά εγώ εξέρχομαι πολλές φορές από την λάρνακα μου. Τρέχω ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους βοηθήσω. Πολύς ο πόνος. Αυτοί δε με βλέπουν. Εγώ τους βλέπω και τους ακούω τι λένε. Και πάλι μπαίνω στη λάρνακα μου. Αλλά άκουσε Πάτερ μου να σου πω. Πολλή η αμαρτία στο κόσμο, πολλή η ασέβεια και πολλή η απιστία..»

☦ Μέγα Θαύμα Αγίου Ιωάννη του Ρώσου.

Δύο ώρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας ο κ. Κωνσταντίνος Πολυχρονίου, ανώτερος κρατικός υπάλληλος μπροστά στη Λάρνακα του Οσίου Ρώσου....

Φορούσε πιζάμες και ένα ταξί τον περίμενε στην Βορεινή πύλη της Εκκλησίας. Όταν τελείωσε τη μυστική του συνομιλία με τον Όσιο, ξεκίνησε με αργά βήματα, σέρνοντας τις παντόφλες στο δάπεδο και προχωρούσε προς την έξοδο.

☦ «Εκτός από τις δικές μας αιτήσεις στην προσευχή μας, να έχουμε και ένα μέρος αιτήσεων για τους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τον Θεό....

......Είναι μια έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον»

(† Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

☦ «Το αναμμένο λυχνάρι σκορπίζει το σκοτάδι, έλεγε ο Άββας Ιάκωβος, κι’ ο φόβος του Θεού διώχνει τα σκοτάδια της ανθρώπινης καρδιάς και την διδάσκει τις θείες εντολές» Γεροντικόν

☦ «Κάποια μέρα». Πατήρ Εὐμένιος - ὁ κρυφός Ἅγιος τῆς ἐποχῆς μας".

ΚΑΠΟΙΑ ΗΜΕΡΑ, πού λειτουργοῦσε ὁ πατήρ Εὐμένιος στόν Ἱερό Ναό τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων τοῦ Νοσοκομείου Λοιμωδῶν, στό Αἰγάλεω, εἶχε πολύ κόσμο καί πολλά παιδιά. Τήν ὥρα τοῦ Χερουβικοῦ, βγῆκε στήν Ὡραία Πύλη νά συγχωρεθῆ ἀπό τό ἐκκλησίασμα.

Ἐκείνη τήν στιγμή, βλέπει νά κάθωνται μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας μας, κοντά στό τέμπλο, 3-4 παιδάκια. Λέει στό ἐκκλησίασμα: «Σᾶς ἔχω πεῖ ὅτι δέν θέλω, τήν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας, παιδιά νά κάθωνται ἐδῶ μπροστά». Καί κατεβαίνει κάτω, παίρνει τά παιδάκια ἀπό τό χέρι καί τά πάει πίσω-πίσω στόν ναό.

Μετά, μπαίνει στό Ἱερό καί  παίρνει τά Ἅγια γιά τήν Μεγάλη Εἴσοδο. Ὡστόσο, ἕνα ἀπό τά παιδάκια αὐτά φεύγει ἀπό πίσω καί πάει πάλι μπροστά, στήν βορεινή ὅμως τώρα Πύλη, καί, τήν ὥρα πού ἔβγαινε ὁ πατήρ Εὐμένιος μέ τά Ἅγια, φωνάζει τό παιδάκι στήν μητέρα του: «Μαμά, μαμά, ὁ Παππούλης πετάει, ὁ Παππούλης πετάει!»

☦ “Μέχρι να πεθάνης , θα προσεύχεσαι και θα λές ''Κύριε Ιησού Χριστέ, δώρησέ μου πραότητα, ταπείνωση και απλότητα''.

 

Ελέγε ο π.Ευμενιος σε ένα πνευματικό του παιδί: “Μέχρι να πεθάνης, θα προσεύχεσαι και θα λές ''Κύριε Ιησού Χριστέ, δώρησέ μου πραότητα, ταπείνωση και απλότητα''.

''Μέχρι να πεθανης'', του έλεγε...

☦ Σήμερα παραμονή της εορτής του , του παρουσιάστηκε και του είπε: "είμαι ο νέος ΘΕΡΑΠΩΝ"

Αυτή την φώτο μας την έστειλε ένας φίλος σήμερα το μεσημέρι.

ΚΑΙ μας σημείωσε:

- πήγα σήμερα ανήμερα της Κυριακής της ΣΑΜΑΡΕΊΤΙΔΟΣ και εκεί που πήγα  προσκύνησα αυτήν την γλυκεία μορφή του νέου Αγίου μας του Οσίου πατρός Ευμενίου του Σαριδάκη που εορτάζει αύριο στις 23  ΜΑΙΟΥ.

☦ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι και αληθείᾳ δεῖ  προσκυνεῖν.

Ὁ Πατήρ δεικνύει τόν Υἱόν τόν μονογενή καί ὁ Υἱός ὁδηγεῖ τά βήματα τοῦ θέλοντος στόν Παράκλητο. Ἁγιασμένος ἐν χάριτι ὁ πιστός, ἀνήκει στό ἑξῆς στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν ὀρθόδοξον ἐκκλησία. Ὑπό τήν ἀπόλυτη πλέον φοβερά προστασία, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, προσκυνώντας διά παντός τόν Θεόν, ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ, ἐν παντί καιρῷ, καί τόπῳ.