“Ιλάσθητί μοι Σωτήρ” Ήχος
πλ. δ΄
“Την συμμαχίαν την σην, Θεογεννήτορ
δραξάμενοι, ως πανοπλίαν στερράν, οι του Όρους Όσιοι, άπασαν κατέρραξαν,
στρατιάν Δαιμόνων, και βραβεία νίκης έλαβον.”
☦ “Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”
“Ιλάσθητί μοι Σωτήρ” Ήχος
πλ. δ΄
“Την συμμαχίαν την σην, Θεογεννήτορ
δραξάμενοι, ως πανοπλίαν στερράν, οι του Όρους Όσιοι, άπασαν κατέρραξαν,
στρατιάν Δαιμόνων, και βραβεία νίκης έλαβον.”
“Ιλάσθητί
μοι Σωτήρ” Ήχος πλ. δ΄
“Η Σκήτη των Καρεών, αγάλλου εν θείω Πνεύματι, ανθήσασα και αυτή, τον κλεινόν Νεκτάριον, νέκταρ το γλυκύτατον, αρετής απάσης, και Οσίων τον εφάμιλλον.”
“Ιλάσθητί
μοι Σωτήρ” Ήχος πλ. δ΄
“Ου παύεται αληθώς, αγαλλομένη τω Πνεύματι, η Σκήτη η ιερά, Άννης της θεόφρονος, Νικήταν, Νικόδημον, συν τω Νεκταρίω, τους υιούς αυτής γεραίρουσα.”
“Ιλάσθητί
μοι Σωτήρ” Ήχος πλ. δ΄
“Ευφραίνου σεπτή Μονή, Δοχειαρίου πλουτήσασα, δομήτορα ευκλεή, τον σοφόν Νεόφυτον, τον αναβλαστήσαντα, αρετάς παντοίας, ώσπερ δένδρον αγλαόκαρπον.”
“Ιλάσθητί
μοι Σωτήρ” Ήχος πλ. δ΄
“Διονυσίου Μονής, το έξοχον εγκαλλώπισμα, υμνείσθω χρεωστικώς, Νήφων ο θαυμάσιος, Κωνσταντινουπόλεως, ποιμήν χρηματίσας, και Οσίων ακροθίνιον.”
“Ιλάσθητί
μοι Σωτήρ” Ήχος πλ. δ΄
“Βατοπαιδίου Μονής, γεραίρω θεία βλαστήματα, Νεόφυτον τον κλεινόν, ότι φωνής ήκουσε, της αγνής Θεόπαιδος, και τον εν Οσίοις, διαλάμποντα Νικόδημον.”
“Ιλάσθητί
μοι Σωτήρ” Ήχος πλ. δ΄
“Μακάριον τον στερρόν,
και Μητροφάνην τον όσιον, της Σκήτης της ευαγούς, της Θεοπρομήτορος, τα δένδρα
τα εύκαρπα, δωρεών αΰλων, μακαρίσωμεν γηθόμενοι..”
“Ιλάσθητί
μοι Σωτήρ” Ήχος πλ. δ΄
“Της Λαύρας το ιερόν,
θρέμμα τιμήσωμεν άσμασι, τον άσαρκον εν σαρκί, θεοφόρον Μάξιμον, τον εκ θείου
Πνεύματος, πλουσίαν την χάριν, προφητείας εισδεξάμενον.”
«Των Οσίων Πατέρων ο χορός, εκ διαφόρων πατρίδων ορμηθείς, και το Όρος οικήσας, το παρά φύσιν διέφυγε, το κατά φύσιν διέσωσε, και των υπέρ φύσιν ηξίωται χαρισμάτων˙ και ημίν την οδόν της ασκήσεως, δι’ έργων και λόγων υπέδειξεν. Όθεν κατά χρέος αυτούς ευφημούντες βοήσωμεν˙ ώ πληθύς Οσίων ηγιασμένη, και πεποθημένη Θεώ! Ώ μελισσών Θεοσύλλεκτε, ο εν οπαίς και σπηλαίοις του Όρους, καθάπερ εν σίμβλοις νοητοίς, το γλυκύτατον μέλι, της ησυχίας κηροπλαστήσας! Τριάδος ηδύσματα˙ Θεοτόκου εντρυφήματα˙ του Άθω καυχήματα˙ και της Οικουμένης σεμνολογήματα. Πρεσβεύσατε προς Κύριον, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.»
“Νεφέλην σε κούφην
αψευδώς, Παρθένε ονομάζομεν, προφητικαίς επόμενοι ρήσεσιν˙ ελήλυθε γαρ επί σοι
Κύριος, καθελείν αιγύπτια, πλάνης χειροποίητα, και φωτίσαι τους ταύτα
λατρεύοντας.
Σε εσφραγισμένην
αληθώς, χορός προφητικός πηγήν και κεκλεισμένην πύλην ωνόμασε, της παρθενίας
της σης Πανύμνητε, τηλαυγώς τα σύμβολα, ημίν διαγράφοντα, ήν εφύλαξας και μετά
γέννησιν.”
Ήχος
πλ. δ’. Την Σοφίαν και Λόγον.
“Τον Θεόν αγαπήσαντες
εκ ψυχής, οι του Άθω Πατέρες υπερφυείς, αγώνας διήνυσαν, κατ’ ιδίαν το
πρότερον, τον πλησίον δε αύθις, θερμώς αγαπήσαντες, εν διαφόροις τόποις, του
Όρους ανήγειραν, Λαύρας και Σεμνεία, και Μιγάδων τα πλήθη, εν ταύταις
συνήθροισαν, και τον Άθω επόλισαν˙ προς αυτούς ουν βοήσωμεν˙ Πρεσβεύσατε Χριστώ
τω Θεώ, της αγάπης πληρωτάς γενήσεσθαι, ημάς τους πόθω τιμώντας, υμών την
πανήγυριν.”
Ἦχος
πλ. δ΄ Οὐρανίας ἁψῖδος
“Συ υπέσχου Παρθένε, προπολεμείν πάντοτε, πάντων των εν τώδε τω Όρει, αράντων πόλεμον, προς τον πολέμιον, τον τοις βροτοίς πολεμούντα. Όθεν πλήρου, Δέσποινα, την σην υπόσχεσιν.”