☦ "Χαῖρε τό ἄνθος τῆς πίστεως....

"Χαῖρε τό ἄνθος τῆς πίστεως. Χαῖρε βροτῶν ἡ ἐλπίς. Χαῖρε τεῖχος ἀκράδαντον.

Χαῖρε πόλις ἔμψυχε, τοῦ Δεσπότου τῆς κτίσεως. Τό τῶν μητέρων χαῖρε ὠράϊσμα καί τῶν παρθένων κάλλος παμπόθητον.

Χαῖρε πανθαύμαστον,οἰκουμένης καύχημα. Χαῖρε Θεοῦ θεῖον ἐνδιαίτημα. Χαῖρε Θεόνυμφε.”

☦ Χαῖρε θρόνε Θεοῦ, Παντάνασσα Μαρία...

Χαῖρε θρόνε Θεοῦ, Παντάνασσα Μαρία, Χριστιανῶν ἡ δόξα. Καύχημα τῶν παρθένων, νύφη ἠλιοστάλακτε.

Χαῖρε ἡ τήν χαράν, πηγάσασα τῷ κόσμῳ, ὑπεραγία Κόρη, βροτῶν τέ καί Ἀγγέλων τό ἔξοχον ἀγλάϊσμα.

Χαῖρε σκεῦος ἁγνή, τοῦ οὐρανίου μύρου,ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας. Χαῖρε ρόδον καί κρῖνον, εὐωδιάζον ἅπαντας.

☦ Χαῖρε τό φῶς τοῦ κόσμου….

Χαῖρε Θεόν, ἀφράστως ἀποτεκοῦσα, τόν θεώσαντα, τῇ αὐτοῦ καταβάσει Κόρη τόν ἄνθρωπον.

Χαῖρε παντός του κόσμου, δεδοξασμένη καταφύγιον καί Ἀγγέλων καί ἀνθρώπων ἔξοχον ἄκουσμα.

Χαῖρε τό φῶς τοῦ κόσμου, Παρθενομῆτορ, ὑπέρ ἔννοιαν καί ἀρρήτως, εὐλογημένη σαρκί κυήσασα.

☦Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος περί ψευδοπροφητών και ψευδοδιδασκάλων (3)

ΜΕΡΟΣ Γ'

γ. Μου έρχονται δάκρυα, όταν ακούω από την Εκκλησία μας μερικούς να λένε, «μήπως λέγονται αυτά στις θείες Γραφές;». Και αυτό όχι μόνο από λαϊκούς, αλλά και από αυτούς που νομίζουν ότι είναι ποιμένες και κατέχουν τις θέσεις των προφητών και των αποστόλων, όχι όμως και τους τρόπους. Προς αυτούς είναι ευκαιρία να ειπωθεί, Αλίμονο σας, οδηγοί τυφλοί και αμαθείς και αστήρικτοι˙ εσείς που φροντίζετε τον ιματισμό σας, αλλά όχι την μόρφωση˙  εσείς που εγκαταλείψατε την διακονία του λόγου και διακονείτε την κοιλία˙ «Ὧν ὁ Θεὸς ἡ κοιλία͵ καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ» (Φιλ. 3.18). Εσείς που καταχράστε το γάλα,  το μαλλί και το κρέας της ποίμνης, χωρίς να φροντίζετε για τα πρόβατα. Πως θα ξεφύγετε την τιμωρία, όταν αμελείτε τόσο μεγάλη σωτηρία;

☦ΤΟ ΛΕΕΙ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ: “Μὴ πλανᾶσθε, οὔτε πόρνοι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι”

Σειρά Αποσπασμάτων από το Βιβλίο του Θεού.

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

(Κεφάλαιο 10, στίχοι 6-9):

“ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ· ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω”

☦ Θέλουν να μας πουν κάτι με τα ονόματα που δίνουν στις κακοκαιρίες ;

☦ Το Αποστολικόν Ανάγνωσμα της Θ. Λ., «άμμος και πέτρα!»

Λόγος του αειμνήστου Μητροπ. Νικαίας Γεωργίου Παυλίδου.

Προς Εφεσίους Επιστολής Παύλου: ε’8 – 19.

Αδελφοί, ως τέκνα φωτός περιπατείτε: ο γάρ καρπός του Πνεύματος εν πάση αγαθωσύνη και δικαιοσύνη και αληθεία, δοκιμάζοντες τί εστιν ευάρεστον τω Κυρίω. Και μή συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δέ και ελέγχετε: τα γάρ κρυφή γινόμενα υπ’ αυτών, αισχρόν εστι και λέγειν. Τα δέ πάντα ελεγχόμενα υπό του φωτός φανερούται: πάν γάρ το φανερούμενον, φώς εστι. Διό λέγει: «έγειρε ο καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών, και επιφαύσει σοι ο Χριστός.»

☦ «Οι καρδιές σας δεν γερνούν κάτω από το βάρος πολλών ετών, αλλά κάτω από το βάρος πολλών επιθυμιών». Άγιος Νικόλαος Βελιμιροβίτς

☦ Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

Φωτο: Η Ιερά Εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου η οποία βρίσκεται στον ομώνυμο Ιερό Ναό στο Μελί Μεγάρων. Εικόνα την οποία έφεραν μαζί τους το 1922 από την Ερυθραία  οι  Έλληνες της Μικράς Ασίας.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής καταγόταν από κάποιο φτωχό χωριό της Γαλιλαίας που ονομαζόταν Βηθσαϊδά. Ήταν γιος του ψαρά Ζεβεδαίου και της Σαλώμης που ήταν συγγενής της Παναγίας Μητέρας του Χριστού. Πολύ νωρίς έγινε μαθητής του Ιωάννου Προδρόμου ενώ παράλληλα εργαζόταν και στην τέχνη του ψαρά κοντά στον πατέρα του και τον αδελφό του Ιάκωβο.

☦ «ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ, Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΕΙ ΝΙΚΗΣΕΙ ΗΔΗ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ»

“Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, τῷ συντρίψαντι θανάτου τὸ κράτος, καὶ φωτίσαντι ἀνθρώπων τὸ γένος, μετὰ τῶν Ἀσωμάτων κραυγάζοντες, Δημιουργὲ καὶ Σωτὴρ ἡμῶν δόξα σοι.”

“Ανέστη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν,  λύσας θανάτου τὰ δεσμά·  εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν.”

☦ Ὦ! χάρις, χάρις! Ἔλα καὶ σὲ μᾶς, ἔλα γρήγορα, ἔλα…

Ἡ θεία χάρις μία εἶναι, ἀλλὰ κατὰ τὸ μέτρον τοῦ καθενὸς ἐμφανίζεται, ἐργάζεται, ὁρᾶται, ναί, ὁρᾶται! Ἄχ, καὶ πόσον σκιρτάει μέσα σου ὅταν βλέπεις, ὅταν αἰσθάνεσαι αὐτὴν τὴν θεία χάρη! «Ἐγὼ εἶπα, θεοὶ ἐστὲ καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες» (Ψαλμ. 81,6).

Ὦ! χάρις, χάρις! Ἔλα καὶ σὲ μᾶς, ἔλα γρήγορα, ἔλα. Πόσον ἀλλάζει ὁ ἄνθρωπος, πῶς μεταβάλλεται, πῶς γίνεται ὁ ταλαίπωρος ἄνθρωπος ὅταν τὸν ἐπισκιάσει ἡ θεία χάρις! Αὐτὴ ἡ θεία χάρις ἔκανε τοὺς μάρτυρας ὄχι μόνον νὰ μὴν αἰσθάνονται τοὺς πόνους τοῦ μαρτυρίου των, ἀλλὰ καὶ νὰ χαίρονται ποὺ μαρτυροῦν διὰ τὸν Χριστόν. «Ἕνεκά Σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν, ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς» (Ψαλμ. 43, 23). Ἄλλο νὰ αἰσθάνεσαι καὶ ἄλλο νὰ διαβάζεις ἢ νὰ ὁμιλεῖς περὶ θείας χάριτος.

☦ «Ώ γλυκειά μας Μανούλα, ώ φως της ψυχής μας, ώ αγάπη ανόθευτη, ώ ζωή της ψυχής μας!

Με το όνομά σου στο στόμα θα ξεψυχήσουμε. Με ένα γλυκύτατο φίλημα θα μας παραλάβεις και θα μας υποδεχτείς στους κόλπους σου. Ώ μάνα, μέλι και νέκταρ γλυκύτατο! Ώ ευωδία και μυρίπνοο άρωμα!

Πέσατε λοιπόν χάμω και ασπασθείτε τα πόδια και τα χέρια της γλυκειάς  μας Μανούλας και λάβετε άρρητη ευωδία από την Αγία Παρθένο. Μη διστάζετε γιατί αυτή από μόνη της μου δίδαξε τον τρόπο, και μου έδωσε και μου έδειξε την παρρησία και την αγάπη.