Στις 18 Απριλίου του 1977 κάποιος μαθητής της Αθωνιάδος
Σχολής, εκ μέρους και άλλων, ζήτησε από τον π. Παίσιο να τους συμβουλέψει το
πώς, με την βοήθεια του Θεού, θα ανταπεξέλθουν στους πειρασμούς που θα
συναντήσουν στον κόσμο μετά την αποφοίτησή τους από την Σχολή.
-Ο Γέροντας άρχισε ως εξής :
Ένα παιδάκι προσπαθεί να παραμερίσει από τον δρόμο μια
μεγάλη πέτρα, ο σκληρότερος άνθρωπος να το δει θα το βοηθήσει, το ίδιο και ο
Θεός θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια «άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν
ουδέν». Όσον αποφεύγει κανείς την παρηγοριά των ανθρώπων τόσο τον πλησιάζει η
παρηγοριά του Θεού, διότι είναι επόμενο, όπου δεν υπάρχει η μία, υπάρχει η άλλη
παρηγοριά.










