Η γνωστή Εικόνα του ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ που δάκρυσε έχει ιδιαίτερη σημειολογία στην επικείμενη συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν.

Ήταν 28 Σεπτεμβρίου του 2016 όταν  ο ΑΓΙΟΣ δάκρυζε και ο Ερντογάν ξεσάλωνε δείχνοντας τις προθέσεις του.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Αυτή την ΕΙΚΟΝΑ προσκυνήσαμε την Χάρη της  σε ένα πανηγύρι του ΑΓΙΟΥ στο όμορφο εκκλησάκι του στο Μαίστρο της Αλεξανδρούπολης μετά από καιρό. Τι είχε όμως προηγηθεί και πως το έκτακτο αυτό γεγονός που μεταφέραμε σχετίζεται με τα επικείμενα γεωπολιτικά δρώμενα;

Ζητεῖται παπα-Σταῦρος Παπαγαθαγγέλου

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ἡ Σῦρος, στά χρόνια τῆς Ἐπανάστασης τοῦ ’21, δέν ἦταν νησί σάν καί τά ἄλλα νησιά τοῦ Αἰγαίου. Στήν Σαμοθράκη, στήν Ὕδρα καί στά Ψαρρά οἱ Ἕλληνες ἔκαμναν τόν σταυρό τους μέ τά τρία δάχτυλα ἑνωμένα καί τό βλέμμα τῆς καρδιᾶς τους ἦταν στραμμένο πρός τήν Πόλη τῶν ὀνείρων τους. Ἐνῷ στήν Σῦρο, ἡ Πίστη τῶν Πατέρων εἶχε προδοθεῖ καί πολλοί Συριανοί ἀπό τά χρόνια τῆς ἑνετοκρατίας εἶχαν προσκυνήσει τόν πάπα.  Ἡ καρδιά τους ἦταν δοσμένη στό Βατικανό.

† Ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος (28 Ιανουαρίου)

Ανάμεσα στα ολίγα σωζόμενα πνευματικά διαμάντια της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ισάξιος στην πολυμάθεια με τον Μέγα Βασίλειο, στην γλυκύτητα και στην γλαφυρότητα του λόγου με τον Θείο Χρυσόστομο, σύγχρονος και με τους δύο, είναι ο Όσιος και Θεοφόρος Πατέρας μας και Οικουμενικός Διδάσκαλος, Εφραίμ ο Σύρος.

Γεννήθηκε στην Νίσιβη της Μεσοποταμίας της Συρίας, το σημερινό Νισβίν, πρωτεύουσα της παλαιάς Μυγδονίας, «306 χρόνια ύστερα από τον αγαπημένο του Κύριο και ανεχώρησε κοντά Του το 373 μ.Χ.

Παναγία Μητέρα μας Σώσε το Λαό Σου

“Ως πάλαι την ποίμνην σου θαυμαστώς, ώ Παραμυθία, διασώσασα εκ ληστών,

και νυν ωσαύτως δονουμένους, τη μεσιτεία σου λύτρωσαι Δέσποινα.”

Μοναχός Μωυσής εκ Πρεβέζης

Στην ζωή όλων μας, έρχονται ώρες που φεύγει ο ήλιος και χάνεται και παγώνουνε όλα και γύρω και μέσα μας…

Όμως δεν είμαστε μόνοι μας. Υπάρχει ένας άλλος Ήλιος που είναι θερμότερος από τον γήινο και πεπερασμένο. Είναι το άδυτο Φως που κρύβεται στα έγκατα της ψυχής μας και δεν του δίνεται η δυνατότητα να αφήσει τις ακτίνες Του να διαποτίσουν όλη την ύπαρξή μας, γιατί δεν θέλουμε φως.

ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ… ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Οι αληθινοί Έλληνες ενδιαφέρονται να μαθαίνουν την ιστορία τους. Οι αληθινοί Έλληνες αγαπούν την πατρίδα τους και το γένος ολόκληρο, έστω και αν είναι διασκορπισμένο στα πέρατα της γης. Οι αληθινοί Έλληνες είναι γνήσιοι πατριώτες, ασπαζόμενοι το ομηρικό απόφθεγμα: «Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης». Θεωρούν αλάνθαστη επιλογή το να υπερασπίζονται την πατρίδα.

Όσιος Κλήμης ο εν τω Όρει Σαγματίω άσκησας (26 Ιανουαρίου)

Κλήμης ο θείος, εν μεταρσίω στύλω,

αρθείς ανέπτει, προς μονάς ουρανίους.

Κλήμης Ιανουαρίου θάνεν εικοστή έκτη

γέρας αρετών, Γερμανός γεγαιρέσθω,

ως των γεηρών, λελοιπώς πάσαν τέρψιν.

 Βιογραφία

Ο Όσιος Κλήμης υπήρξε γόνος ευσεβών Χριστιανών που κατάγονταν από την Αθήνα. Ανατράφηκε με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και από μικρή ηλικία εκκλησιαζόταν και μαθήτευε στο λόγο του Θεού και τις ψαλμωδίες. Σε ηλικία τριάντα ετών εγκατέλειψε την ματαιότητα του κόσμου αυτού και ακολούθησε την οδό της μοναχικής πολιτείας, ασκητεύοντας στη μονή του Οσίου Μελετίου στον Κιθαιρώνα κοντά σε αυτό το μεγάλο Ασκητή.

"ΔΕΝ ΘΕΛΩ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΞΕΡΩ!"

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ 300 "ΕΛΛΗΝΕΣ" ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ.

Αρχιμ. Τιμόθεος Παπασταύρου

Δὲν ξέρω ἂν ἀναρωτηθήκατε ποτέ, τί εἶναι γιὰ σᾶς ἡ Ἑλλάδα μας. Δὲν ξέρω ἂν νοιώσατε ποτέ μέσα σας, κάποιο σκίρτημα στὸ ἄκουσμα τούτης τῆς λέξης. Δὲν ξέρω ἂν μπορῶ καὶ ἂν θέλετε ἀλλὰ καὶ ἂν δικαιοῦμαι νὰ σᾶς ἀποκαλῶ, Ἕλληνες!

Κάνω τοῦτες τὶς διατυπώσεις, διότι μὲ τὴν τελευταία ψηφοφορία μέσα στὴ Βουλή, μοῦ δώσατε νὰ καταλάβω, ὅτι, μόνον Ἕλληνες ... δὲν εἶσθε! Ἦταν, ἀνέκαθεν, γνωστό, ὅτι ὅσοι "μπαίνατε" στὰ ψηφοδέλτια τῶν διαφόρων κομμάτων, τὸ τελευταῖο ποὺ σᾶς ἐνδιέφερε ἦταν, τό, ποιοὶ νόμοι πρόκειται νὰ ψηφισθοῦν, ποιὸ θὰ ἦταν "ὄφελος" διὰ τὸν ἝΛΛΗΝΑ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ δύστυχη ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ποιὸ "πρέπει" καὶ ποιὸ "δὲν πρέπει", τί ὁρίζει τὸ Σύνταγμα καὶ τί δὲν ὁρίζει.

ΕΥΧΗ ΠΡΟ ΤΟΥ ΥΠΝΩΣΑΙ

-ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ-

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ τήν ἁγίαν Σου Μητέρα, τιμιωτέραν ἀναδείξας πασῶν τῶν ἐπουρανίων δυνάμεων, Αὐτός Πανάγαθε διά τῶν πρεσβειῶν Αὐτῆς καί πάντων Σου τῶν Ἁγίων, παρακλήθητι καί συγχώρησόν μοι τῷ ἁμαρτωλῷ καί ἀχρείῳ δούλῳ Σου, εἴ τι ἤμαρτον σήμερον ὡς ἄνθρωπος ἤ μᾶλλον εἰπεῖν οὐχ ὡς ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ὡς ἀπάνθρωπος, τά ἑκούσιά μου πταίσματα καί τά ἀκούσια, τά ἐν λόγῳ τά ἐν ἔργῳ τά ἐν γνώσει καί ἀγνοία, τά ἐκ συναρπαγῆς καί ἀπροσεξίας καί πολλῆς μου ραθυμίας καί ἀμελείας γεγενημένα.

Πώς έγινε η ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου

Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος εκοιμήθη από εξάντληση στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της τρίτης του εξορίας από την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τάφηκε στα Κόμανα του Πόντου.

Το σεπτό λείψανό του περίμενε επί τριάντα έτη, θαμμένο στον τόπο της εξορίας και του μαρτυρίου του. Όταν όμως το 434 μ.Χ. πατριάρχης εξελέγη ο μαθητής του Άγιος Πρόκλος , παρεκάλεσε τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να ενεργήσει τα δέοντα, ώστε το λείψανο του μεγάλου αυτού πατέρα της Εκκλησίας να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη.

…στην καλύβα του Παϊσίου του Μεγάλου

Παϊσίου Οσίου (19 Ιουνίου)

Μια μέρα πέρασαν από την καλύβα του Οσίου και Μεγάλου Παϊσίου, τρεις άνδρες κουρέληδες. Φαινόταν αξιοθρήνητοι και καταφρονεμένοι. Περάστε τους είπε. Ελάτε να μοιραστούμε τα λίγα παξιμάδια και βρεγμένα κουκιά που έχω. Ελάτε να πλύνω τα πόδια σας με δροσερό νερό, για να ξεκουραστούν λίγο. Ο Όσιος και μεγάλος αυτός πατέρας της Εκκλησίας έφερε αμέσως νερό και άρχισε να πλένει τα πόδια των επισκεπτών του, λέγοντας συγχρόνως λόγια πνευματικής οικοδομής προς αυτούς. Ξαφνικά όμως τά’χασε. Ο τρίτος άνθρωπος του οποίου εκείνη την στιγμή έπλενε τα πόδια, έσκυψε τον αγκάλιασε στοργικά και τον φίλησε! Με φανερή την απορία, σήκωσε το κεφάλι του ο όσιος και είδε! Τί είδε; Είδε τον Σωτήρα, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό σ’΄ολη Του τη Δόξα, σ’όλη Του τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. 

O Παράδεισος της Ψαλτικής Τέχνης

Ιάσων Ιερομόναχος

Πίσω απ’ το τάλαντο της Ψαλτικής κρύβεται ο Παράδεισος. Έλεγεν ένας παλαιός παπάς «από το πως ψάλλεις, φαίνεται πόσον αγώνα πνευματικό κάνεις».

Κι είναι αλήθεια. Στο διακόνημα της Ψαλτικής κρύβεται ένας παράδεισος του οποίου η κατάκτηση δε κρίνεται από το τάλαντο που χάρισεν ο Θεός στον ψάλλοντα, μα από τον τρόπο διαχείρισης του ταλάντου από τον Ιεροψάλτη.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΑΛΟΓΕΡΩΝ

Κάποτε ο Γέρων παπα-Δανιήλ (τέλη 19ου αιώνος – αρχές εικοστού), του Ησυχαστηρίου του Οσίου Πέτρου του Αθωνίτου, επρόκειτο να κάνει Θεία Λειτουργία και από βραδύς πήγε στα όρια...του Ησυχαστηρίου του και φώναξε από τον φράκτη κάποιον γείτονα του Μοναχό, που ασκήτευε παρακάτω στον «Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο», καλώντας τον να τον βοηθήσει στην Θεία Λειτουργία που θα επιτελούσε την άλλη μέρα πολύ πρωί. Ο Μοναχός ανταποκρίθηκε και του υποσχέθηκε ότι θα πήγαινε πολύ πρωί να τον συνδράμει στην Θεία Λειτουργία.