Θυσία αἰνέσεως

«Δεῦτε οὖν καί ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καί συσταυρωθῶμεν καί νεκρωθῶμεν δι᾿ Αὐτόν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς…»… Ἔαρ καί ἑσπέρας καί ἀντίλαλοι καμπάνας στίς ἐκκλησιές καί καλέσματα Κυριακά γιά τίς ψυχές.

Βηματισμοί ἐλπίδας, προσδοκίας «πρός ὑπάντησιν Αὐτῷ». Βαϊοφέρουν τά χέρια κι οἱ καρδιές συντονίζονται: «δεῦτε πάντες ὑμνήσωμεν» τόν Κύριον ἐρχόμενον «πρός τό ἑκούσιον πάθος».

«Τον νυμφώνα σου βλέπω» – Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης

Ἄς μετανοήσουμε ὅσο εἶναι στήν διάθεσί μας ὁ χρόνος, ὅσο ἔχουμε τόν καιρό μπροστά μας. Ὁ Θεός εἶναι τόσο καλός, ὁ Οὐράνιος Πατέρας ἔχει τέτοια καρδιά πού ὅλοι χωρᾶμε μέσα Του, ἀρκεῖ νά προσέλθουμε ἐν μετανοίᾳ καί ἐξομολογήσει.

Γέροντας Εφράιμ ο Φιλοθεΐτης – Ἀπό τό βιβλίο: “ Ἡ τέχνη τῆς σωτηρίας”

Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἄνω Ἱερουσαλήμ, ὁ οὐράνιος κόσμος, ὁ αἰώνιος καί ἀναλλοίωτος εἶναι ὁ νυμφώνας τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ πού κατοικεῖ ὁ Θεός ἐν φωτί, ἐκεῖ πού οἱ ἄγγελοι ψάλλουν ἀκαταπαύστως τό: «Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ ὁ Θεός ἡμῶν».

To Παράπονο τής Παναγίας

“ΑΝΑΣΤΗΤΩ ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.3 ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπολοῦνται  οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ.” (Ψαλμ.67)

Μια τέτοια μέρα η Παναγία κατέβη από τους ουρανούς για να γιορτάσει Ανάσταση μαζί με τους πιστούς. Κόσμος πολύς ήταν εκεί, κι ευφράνθει η ψυχή της που έβλεπε τόσους πιστούς που ετιμούν το παιδί της. Ευωδιάζει η εκκλησία, λιβάνι, κερί και μέλι ψάλουν ιερείς, ψάλουν πιστοί, ψάλουν κι οι αγγέλοι. Και φαίνονται να είναι όλοι τους πολύ συγκινημένοι, οι περισσότεροι από αυτούς είναι δακρυσμένοι. Κι έτσι ο όρθρος προχωρεί κι ακούγεται σαφώς ο Ιερεύς που προσκαλεί "Δεύτε λάβετε Φως!" 

Εγώ δεν πεθαίνω, εάν δεν πω το «Χριστός ανέστη»!...

-Γέροντα, τι διέκρινε μερικούς Αγίους, παλαιούς και νέους, και ήξεραν πότε θα πεθάνουν...;

- Το πολύ φιλότιμο, η μεγάλη απλότητα, η ταπείνωση και η πίστη. Δεν έβαζαν στη ζωή τους τη λογική που κλονίζει την πίστη. Μεγάλο πράγμα η πίστη!...
Σας έχω πει για τον πατέρα Χαράλαμπο που ζούσε πριν από λίγα χρόνια στη μονή Κουτλουμουσίου; Ήταν πολύ απλός, εργατικός και πνευματικός μοναχός.
Όταν γέρασε, μια βαρειά γρίππη τον έριξε στο κρεββάτι και ο γιατρός είπε στους Πατέρες να μην απομακρυνθούν από κοντά του, γιατί σε λίγη ώρα θα τελειώσει η ζωή του.

Αγιότητα Αρετή Αγώνας (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Ο άνθρωπος, εφόσον ζεί, πρέπει πάντοτε να αγωνίζεται. Και ο πρώτος αγώνας είναι να νικήσει τον εαυτό του. Ο πρώτος και ο κυριότερος εχθρός του ανθρώπου δεν είναι ο διάβολος, όχι. Είναι ο ίδιος ο άνθρωπος εις τον εαυτό του επίβουλος.
Και τούτο διότι δεν ακούει τον άλλον, ακούει τι του λέει ο λογισμός του. Ενώ έχουμε τόσους Αγίους Πατέρες να τους μιμηθούμε διαβάζοντας τα συγγράμματα τους, εντούτοις όμως το εγώ μας μας κυριεύει πολλές φορές. Όταν ο άνθρωπος νικήσει τον εαυτό του, είναι ο μεγαλύτερος μεγαλομάρτυρας και τροπαιοφόρος και νικηφόρος ενώπιον του Θεού!

ΟΙ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΕΣ

Αφιερωμένο εξαιρετικά το άσμα αυτό σε όλες εκείνες τις ηρωικές ψυχές των Ελλήνων ! Αρχιερέων, Ιερέων, Ιερομονάχων, Μοναχών, Μοναζουσών που φυλάττουν Θερμοπύλες αιώνες τώρα στα Ιερά και Πανάγια προσκυνήματα του Κυρίου μας! Μέσα από αντίξοες συνθήκες συμβιώσεως και διαβιώσεως μεταξύ τόσων διαφορετικών νοοτροπιών και ανθρώπων ! κάνοντας την ψυχή τους ένα ακοίμητο κανδήλι που καίει και φωτίζει πάνω στον Πανάγιο και Ζωοδόχο Τάφο του Χριστού και το σώμα τους έναν ακλόνητο ιστό όπου περήφανη κυματίζει η γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδος μας ! www.askitikon.eu

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

“ΜΗ ΜΕΙΝΩΜΕΝ ΕΞΩ ΤΟΥ ΝΥΜΦΩΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ”

«Τη αγία και μεγάλη Τρίτη της των δέκα παρθένων παραβολής, της εκ του ιερού Ευαγγελίου, μνείαν ποιούμεθα». Αυτό είναι το συναξάρι της δεύτερης ημέρας της Μεγάλης Εβδομάδος. Ο Νυμφίος της Εκκλησίας και της ψυχής μας, «ο ωραίος κάλλει παρά πάντας βροτούς», οδεύει προς το εκούσιο Πάθος Του, καλώντας κοντά Του όλους εμάς τους πιστούς Του, για να μας κάνει κοινωνούς των σωτηριωδών παθημάτων Του και του θριάμβου της Αναστάσεώς Του.

Μας φάνηκαν πολλά τα χρόνια όταν μας είπε το 2012 «μετά από επτά χρόνια θα ξεκινήσουν τα τελικά τρομακτικά γεγονότα»

Η αιτία ήταν ένα άρθρο μας της 19 Νοεμβρίου του 2012 που ήλθε εις γνώση ενός ασκητή και ζήτησε να μας συναντήσει.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Εν συντομία τι ειπώθηκε:

-«Την Ελλάδα θα την προδίδουν, θα την εξευτελίζουν στο έπακρο  επί επτά ολόκληρα χρόνια, στο τέλος θα την σταυρώσουν και Οικονομία ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ θα αναστηθεί.»

-«τότε θα ξεκινήσουν τρομακτικά γεγονότα σε όλο τον πλανήτη, να είστε πάντα έτοιμοι για την Βασιλεία των Ουρανών και για ότι επιτρέψει ο Κύριος»

Επιπρόσθετα τρομερά πράγματα στα κεφάλια αυτών που αδίκησαν την μικρή αλλά μεγάλη Ελλάδα;

Αδελφοί   «ξεκίνησαν  γιορτές, εκλογές , εξελίξεις. Η Ευρώπη ξεκινάει για την νέα ΕΥΡΩ-ΒΟΥΛΗ. Και  η Ελλάδα ξεκινάει δίχως να το καλο πιστεύει ΘΕΙΑ ΒΟΥΛΗ για την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ και την ΠΟΛΗ. Αυτό είναι το σχέδιο. Άραγε ποιοι θα είναι οι τυχεροί της ιστορίας;»

Μας μεταφέρθηκε πριν λίγα 24ωρα. "Το ότι φτάνουμε σχετικά σώοι και αβλαβής στην Μεγάλη Εβδομάδα του 2019 είναι από μόνο του ένα μεγάλο Θαύμα, σε σχέση με αυτά που μας έκαναν και αυτά που ετοιμάζουν για να μας κάνουν."

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Φέτος οι τούρκοι και οι τοκογλύφοι έχουν μια ιδιαίτερη ανυπομονησία να ολοκληρωθεί οσονούπω το μαύρο σχέδιο του διαμελισμού της Ελλάδος. Και εμείς εισερχόμενοι στην κατανυκτική Μεγάλη Εβδομάδα  ψάλλουμε «Πρόσθες Αυτοίς Κακά ΚΥΡΙΕ, Πρόσθες Αυτοίς Κακά Τοις Ενδόξοις Της Γής» όχι γιατί το επιθυμούμε, αλλά γιατί  οι ίδιοι οι πολέμιοι της Ελλάδος  με τις πράξεις και τις ενέργειες τους το φέρνουν κατά πάνω τους.

Στην παλάμη… και στην άμμο…

Τι ντροπή μου στ’ αλήθεια, ο Χριστός μου, να ‘χει χαράξει τ’ όνομά μου στο χέρι Του κι εγώ να ‘χω χαράξει το δικό Του στην άμμο.

Τον ακούω να μου λέει: “Να! στις παλάμες μου επάνω σε ζωγράφισα”. Τι ντροπή που το ίδιο δεν μπορώ να πω…

Η ζωή μου σα μια θάλασσα πολυτάραχη, κυματώδη, με πολλή αμμουδιά. Το όνομα του Κυρίου μου δεν το χάραξα σ’ έναν βράχο επάνω να μη σβήνει, μα, στην άμμο. Και ως το κύμα σηκώνει, του Χριστού μου το όνομα σβήνει.

Τον Νυμφώνα σου βλέπω.....

Τι να γράψεις για την Μεγάλη Εβδομάδα όταν η ζωή σου πνίγεται σε μια μικρή πεζότητα. Πώς να προσεγγίσεις τα Μεγάλα όταν νιώθεις τόσο μικρός; Πώς να μιλήσεις για την όντως χαρά όταν φυλλομετράς δάκρυ και αίμα στο ημερολόγιο της ψυχής σου;

Μήπως όμως μονάχα μέσα από την ταπείνωση, την επίγνωση, τα αδιέξοδα και τις καταστροφές μπορείς να εισέλθεις στον Νυμφώνα Του;

“ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ”

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Δευτέρας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

«Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά  ανάνηψον κράζουσα, Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών. Δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς». 

Με αυτό το θεσπέσιο τροπάριο ο ιερός υμνογράφος μας εισάγει στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδος, παροτρύνοντάς μας να ετοιμάσουμε κατάλληλα τον εαυτό μας, προκειμένου να υποδεχτούμε το Νυμφίο της ψυχής μας Χριστό και να λάβουμε μέρος στην πνευματική γαμήλια πανδαισία.