☦ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΦΙΛΟΣ

Φίλος πραγματικός είναι εκείνος ο οποίος, στον καιρό του πειρασμού, υποφέρει μαζί με τον συνάνθρωπό του τις θλίψεις, τις δυσκολίες, τις δοκιμασίες και τις συμφορές που ήρθαν σε εκείνον, σαν να είναι δικές του, χωρίς να θορυβηθεί ή να ταραχτεί.

Ο πιστός φίλος είναι ισχυρό καταφύγιο, επειδή και στην ευημερία του φίλου είναι καλός σύμβουλος και συνεργάτης ομόψυχος, και στη δυστυχία του είναι ειλικρινής βοηθός και συμπαραστάτης γεμάτος συμπόνια.

Ἀπό ἀφήγηση προσκυνητοῦ, πρίν λίγες ἡμέρες, στό Ἅγιον Ὄρος

Θ.Π. Η τελευταία φράση του Γέροντα δυστυχώς τα λεει όλα: “Γνωρίσαμε ἐπιτέλους πόσο χρεοκοπημένοι πνευματικὰ εἴμαστε καὶ σὲ τί χάλια βρισκόμαστε”

- Γέροντα νὰ περάσουμε;
- Φορᾶτε μάσκα;
- Ὄχι.
- Ἔ, τότε μπέστε.
- Γέροντα ἐσεῖς ἐδῶ στὸ Κελλὶ καὶ στὴν Ἐκκλησία σας δὲν φοβᾶστε τὴν πανδημία; Γιατί δὲν φορᾶτε μάσκα;
- Τώρα μοῦ θύμισες τὸν Μέγα Ἀρσένιο, ὅταν κάποτε καταφτάσανε Σαρακηνοὶ γιὰ νὰ λεηλατήσουν τὸ Μοναστήρι καὶ νὰ σφάξουν τοὺς Καλογήρους.
Ἐνῶ ὅλοι εἶχαν ἑτοιμάσει τὰ μπογαλάκια τους καὶ τρέπονταν σὲ φυγή, ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος δὲν ἔφευγε.

☦ Η Παναγία έφεγγε σαν καντήλι και μετακινούνταν από μόνη της

Κόνιτσα: Πάνω μονοπάτια του Γράμμου, στο Πληκάτι της Κόνιτσας, η θαυματουργή εικόνας της Παναγιάς δίνει την συνέχεια, από το 1770 έως σήμερα, στη θρησκευτική παράδοση των ακριτών.

«Είναι ζωή η Παναγία. Εάν δεν υπήρχε, το χωριό θα ήταν έρημο». Είναι τα λόγια του ιερέα Μηνά Βασάκου ο οποίος μίλησε στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ψάλλοντας ευχές μπροστά από την θαυματουργή εικόνα.

☦Ὁ Γέρων Ἡλιόδωρος ὁ Λαυρεώτης καί ἡ Παναγία πού θυμίαζε

Ὁ γέρο-Ἡλιόδωρος, πρὶν ἀπὸ 150 περίπου χρόνια, ἦταν παραηγουμενιάρης καὶ ὑπηρετοῦσε τὸν Ἡγούμενο τῆς Μονῆς Νικόλαο. Σὲ μία ὁλονύκτια ἀγρυπνία βρισκόταν στὸ ἱερὸ καὶ ἑτοίμαζε τὰ θυμιατά, γιὰ νὰ θυμιάσουν οἱ ἱερεῖς καὶ διάκονοι, ὄταν θ’ ἄρχιζε ἡ Θ΄ ὠδὴ ποὺ ψάλλεται: «Ἡ Τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ…».

☦ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ μας εστάλει. ΓΕΡΟΝΤΑΣ: "Τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου, να το μάθουμε όλοι, η ΠΑΝΑΓΙΑ μας σταμάτησε τον πόλεμο" "Ολοι αυτοί που κυβερνάνε θα παρέλθουν." "Το κατόρθωμα όμως του κυβερνήτη Ιωάννη θα το συζητάνε για πολλά χρόνια . Δόθηκε μάχη εκεί, δεν ήταν αστεία "

"Τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου, να το μάθουμε όλοι, η ΠΑΝΑΓΙΑ μας σταμάτησε τον πόλεμο .

Μαζί με τον Άγιο Νικόλαο ήταν πάνω-κάτω στα νερά του Αιγαίου .

Έχει ο τούρκος καλύτερη ναυτοσύνη από την Παναγιά μας και τον Άγιο Νικόλαο ;

Που τη βρήκε ;

Από τα βάθη της Ασίας που ήλθε ;

☦Ο υπερήφανος δεν αναζητεί το θέλημα του Θεού, αλλά προτιμά να κατευθύνει ο ίδιος τη ζωή του

Ο υπερήφανος δεν αναζητεί το θέλημα του Θεού, αλλά προτιμά να κατευθύνει ο ίδιος τη ζωή του. Και δεν καταλαβαίνει πώς, χωρίς τον Θεό, δεν επαρκεί το λογικό του ανθρώπου για να τον καθοδηγεί.

Κι εγώ, όταν εζούσα στον κόσμο προτού να γνωρίσω τον Κύριο και το Άγιο Πνεύμα εστηριζόμουν στο λογικό μου. Όταν όμως εγνώρισα με το Άγιο Πνεύμα τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, τότε παραδόθηκε η ψυχή μου στον Θεό και δέχομαι οτιδήποτε θλιβερό μου συμβεί και λέω:

☦Ἡ πλάνη τοῦ γερο-Χαράλαμπου τοῦ Καυσοκαλυβίτου

Στὴν Καλύβη τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, πάνω ἀπὸ τὸ σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Ἀκακίου, ἔμενε ὁ Γέρων Αὐξέντιος μὲ τὸν ὑποτακτικό του, τὸν γερο-Χαράλαμπο.

Ὁ πατέρας Χαράλαμπος, σὰν πέθανε ὁ Γέροντάς του, εἶπε μὲ τὸν λογισμό του νὰ γίνει ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ἤθελε νὰ κάνει περισσότερη ἐγκράτεια, νηστεία καὶ προσευχὴ ἀπὸ αὐτὴ ποὺ ἔκανε ὁ Γέροντάς του.

☦«Όλα θα ξεκινήσουν από ένα μαύρο σύννεφο καπνού πολεμικής οχλοβοής νότια της Κρήτης που θα μεταφερθεί αστραπιαία στο Βόρειο ΑΙΓΑΙΟ»

Το πιο ισχυρό Ελληνικό όπλο τώρα είναι η μετάνοια του Λαού, η ενότητα και η αποφασιστικότητα του αλλά   και η ψυχραιμία απέναντι σε αυτά τα σκοτεινά που πρόγραψαν για εμάς.

Foreign Policy: Γεωπολιτική θύελλα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Κρήτη είναι «κόκκινη γραμμή». Άντε τώρα να μην πιστέψεις τον Γέροντα Γεννάδιο από τα Ακούμια της Κρήτης και άλλους  σύγχρονους  πατέρες;

Ο Γέροντας που κοιμήθηκε το 1983 έλεγε:   «Και εδώ στην Κρήτη θα έλθουν οι Τούρκοι. Λένε πως η Κρήτη είναι δικής τους, πατρογονική»

Όλοι οι ξένοι περιμένουν μέρα με την μέρα καταιγιστικές εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο , νότια της Κρήτης και στο ΑΙΓΑΙΟ.

Όσο αφήνουμε τον τούρκο μπόσικα, αυτός θα μας κτυπήσει με μεγαλύτερη οργή και το κακό θα είναι μεγαλύτερο.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Το επισημάναμε από παλαιότερα και το είπαμε :

Πριν μερικά χρόνια πνευματοφόροι Γέροντες «είδαν»  ένα μαύρο πυκνό σύννεφο στα νότια της Κρήτης ( έμοιαζε σαν να γίνεται μεγάλη σύγκρουση εκεί). Αστραπιαία αυτό το σύννεφο μεταφέρθηκε στην Λέσβο και στην Χίο, όπου από τις Μικρασιατικές ακτές ερχόταν αποβατικά. Οι πατέρες τα είδαν γεμάτα με στρατιώτες που έμοιαζαν με Γερμανούς γιατί φορούσαν τα κράνη των Γερμανών του Β΄ΠΠ με τα αυτιά. Μετά την διευκρίνιση μας όμως, κατάλαβαν ότι ήταν τούρκοι πεζοναύτες που σήμερα φορούν πανομοιότυπα κράνη.

☦Πολλή ευλάβεια είχε ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης στην εικόνα της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου

Πολλή ευλάβεια είχε ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης στην εικόνα της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου της Ι. Μονής Δοχειαρίου. Ονομάζεται έτσι γιατί ανταποκρίνεται γρήγορα στις προσευχές των χριστιανών.

☦Από την «Καλή ανησυχία» του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ στην «Μεγάλη ανησυχία» των Εθνών σήμερα.

Δεκαετία του 70, 80 , 90, όταν ο ΟΣΙΟΣ Γέροντας μιλούσε για τα επερχόμενα, στο τέλος συμβούλευε και έλεγε στους προσκυνητές:

-Σας τα λέω αυτά για να προβληματιστείτε που βρισκόμαστε και που πάμε, για να δημιουργηθεί μέσα σας μια « καλή ανησυχία»

Πάντα ο ΑΓΙΟΣ μέσα από τα λεγόμενα του αποσκοπούσε στην μετάνοια και στην συναίσθηση, ότι όλα εξαρτώνται από την ΘΕΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗ.

☦ ..όποιος δεν κεντηθεί στην καρδιά του από αγάπη και γλυκασμό προς την αγνή Παρθένο...

Έγραφε στα τετράδιά του πως «όποιος δεν κεντηθεί στην καρδιά του από αγάπη και γλυκασμό προς την αγνή Παρθένο, θα βρει πολύ κουραστική τη μοναχική ζωή και θα στραφεί στον κόσμο. Όποιος όμως την αγαπήσει, θα αισθανθεί τον παράδεισο από τώρα». Μαζί με τον υμνωδό συχνά έλεγε ο μακάριος: «Συ της εμής καρδίας το αγαλλίαμα, Θεοτόκε, συ μου το κραταίωμα, συ μου το καύχημα και το φως, συ μου θυμηδία, συ δόξα και εγκαλλώπισμα, ζωή, πνοή, γλυκύτης, ηδονή, ευφροσύνη και χαρά και τρυφής η απόλαυσις»....

☦Προς τίνα καταφύγω άλλην Αγνή; Πού προσδράμω, λοιπόν, καί σωθήσομαι; Που πορευθώ;

Την δέησίν μου δέξαι την πενιχράν, «Κυρά των Αμπελιών», Αίγαιο-πελαγίτισσα Παναγία, Γρηγορούσα Άθηνιώτισσα, Παραμυθία Αγιορείτικη, Φανερωμένη πολλάκις στις πέτρινες ώρες των παιδιών Σου, καί κλαυθμόν μη παρίδης καί δάκρυα, καί στεναγμόν, άλλ’ άντιλαβού μου ως αγαθή καί τάς αιτήσεις πλήρωσον. Αυτές, πού μέσα στην αυγουστιάτικη κάψα η παναθλία καί ταπεινή μου ψυχή Σού υποβάλλει, Ζωοδόχε Πηγή, φλογιζόμενη μέσ’ στο καμίνι των συμφορών καί των θλίψεων.