☦ Να τολμήσεις να πιστέψεις και να παραδοθείς στον Χριστό

Μπορεί κανείς να είναι μέσα στην Εκκλησία, μέσα στα της Εκκλησίας από μικρό παιδί ακόμη – όπως πολλοί από μας – όμως αυτό δεν αρκεί. Απόδειξη είναι ότι πολλές ψυχές δεν βρήκαν ακόμη τον Χριστό, και δεν έφθασε η χάρη του Χριστού μέσα στις ψυχές αυτές, ώστε να τις αιχμαλωτίσει, και να βάλουν αληθινή αρχή.

☦ “Τώρα είναι ο Γολγοθάς, η Σταύρωση και μετά η Ανάσταση”

☦Διηγήσαντο πάντα τὰ θαυμάσια, οἱ φύλακές σου Κύριε, ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς ματαιότητος, πληρῶσαν δώρων τὴν δεξιὰν αὐτῶν, κρύπτειν ἐνόμιζον τὴν ἀνάστασίν σου, ἣν ὁ κόσμος δοξάζει. Ἐλέησον ἡμᾶς.

Βιάζονται μερικοί να στολίσουν τα σπίτια τους για τα Χριστούγεννα δύο μήνες πριν (και ίσως για το Πάσχα από τον Δεκέμβρη) και να αλλάξουν την διάθεσή τους, προς Χαρμόσυνη και Αναστάσιμη. Μην βιάζεσαι στον αγώνα σου αδερφέ μου. Τώρα είναι ο Γολγοθάς, η Σταύρωση και μετά η Ανάσταση. Έτσι και τα Χριστούγεννα, πρέπει πρώτα να νηστεύσεις, να μετανοήσεις, να καθαριστείς από τα πάθη σου, να σε βρει η Γέννηση του Χριστού καινό και κενό από κάθε άλλη αμαρτωλή επιθυμία. Ζήτα να επιθυμήσεις μόνο Χριστό. Ζήτα Του. Έτσι θα έρθουν και τα Χριστούγεννα και θα δεις πως ούτε οι κλειστές πόρτες, ούτε κανένας δεν θα μπορεί να σε σταματήσει να κοινωνήσεις τον Χριστό και ο Χριστός να σε κοινωνήσει. Οι καημένοι νομίζουν ότι με ένα βράχο στον Τάφο του Χριστού θα εμποδίσουν την Ανάστασή Του. 

☦Από αυτό το lockdown θα βγούμε με ΘΕΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ;

Τα ευκόλως εννοούμενα απαντούνται σήμερα από τις άγιες παρακαταθήκες των αγίων πατέρων μας, δηλ. τις παρεξηγημένες προφητείες

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΣΉΜΕΡΑ λόγω των έκτακτων μέτρων εξ αιτίας  της ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ κλεισμένοι στους τέσσερεις τείχους βιώνουμε και κατανοούμε τι έστι ΑΔΙΕΞΟΔΟ ,όλοι μας μικροί και μεγάλοι, πιστοί και αδιάφοροι( δεν λέμε άπιστοι γιατί όλοι κάπου πιστεύουν)

Τι είπε πρίν τόσες δεκαετίες ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ, ο Άγιος Παίσιος;

"δεν θα αφήσει το πλάσμα του ο Χριστός; Θα παρουσιασθεί στο αδιέξοδο των ανθρώπων, για να τους σώσει από τα χέρια του Αντίχριστου "

☦«Τότε αιφνιδίως θέλει έλθη η δίστομος ρομφαία και θα θανατώσει τόν πλάνον και τους οπαδούς αυτού»

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΕΙΛΟΥ

Ο Όσιος Νείλος έζησε τον 16ο αιώνα. Κατήγετο από ένα χωρίον της Τριπόλεως της Πελοποννήσου. Ασκήτευσεν εις το Άγιον Όρος και εκοιμήθη την 12ην Νοεμβρίου του έτους 1651. Εκ του τάφου του Οσίου ανέβλυσεν ευωδέστατον μύρον δι' αυτό και ονομάζεται μυροβλήτης.

«Κατά το 1900 έτος βαδίζοντας προς τον μεσασμόν του 8ου αιώνος (5.508 χρόνια απο Αδάμ + 2000 μ.Χ. = 7.508 χρόνια) άρχεται ο κόσμος του καιρού εκείνου, να γίνεται αγνώριστος. Όταν πλησιάσει ο καιρός της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα σκοτιστεί η διάνοια των ανθρώπων από τα πάθη τα της σαρκός και θα πληθυνθη σφόδρα η ασέβεια και η ανομία' τότε άρχεται ο κόσμος να γίνεται αγνώριστος μετασχηματίζονται αι μορφαί των ανθρώπων και δέν γνωρίζωνται οι άνδρες από τάς γυναίκας διά της αναισχύντου ενδυμασίας και των τριχών της κεφαλής' οι τότε άνθρωποι θά αγριέψουν και θα γίνουν ωσάν θηρία από την πλάνην του αντιχρίστου.

☦ Εξαίσια θαύματα σχετικά με την τέλεση του Ιερού Σαρανταλείτουργου.

Στην Αγία Πρόθεση (Προσκομιδή) για κάθε όνομα, ο Ιερεύς βγάζει πάνω στο άγιο δισκάριο μια μικρή «μερίδα» (μικρό ψίχουλο). και δίπλα στον Άγιο Άρτο, οι ψυχές, λαμβάνουν κατά τρόπο μυστικό, πλούσια ωφέλεια από την σταυρική θυσία του Κυρίου!

Πολυάριθμοι άξιοι λειτουργοί είδαν το θαύμα αυτό της βοήθειας των ζώντων και κεκοιμημένων ψυχών με τα καθαρά μάτια της πίστεως. Στο τέλος, κατά τη συστολή των Τιμίων Δώρων , από τον Ιερέα, εμβαπτίζονται οι μερίδες ζώντων και κοιμηθέντων μέσα στο Άγιο Αίμα με τα λόγια: «απόπλυνον Κύριε τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων σου ,τω αίματι σου τω αγίω».

☦ Η προσευχή (Όσιος Νείλος ο ασκητής)

Γνωρίζουμε, άραγε, οι σημερινοί Χριστιανοί, τι είναι η αληθινή προσευχή, ποια τα χαρακτηριστικά της και ποιοι οι καρποί της;

Οι ‘Άγιοι της Εκκλησίας μας, που υπήρξαν οι κατεξοχήν προσευχόμενοι άνθρωποι, μας έχουν παραδώσει την ιερή τους εμπειρία με τρόπο εκφραστικό και κατηγορηματικό. Η προσευχή, μας λένε, είναι ανύψωση του νου στον Θεό και συνομιλία μαζί Του. Η προσευχή είναι ένωση τού ανθρώπου με τον Θεό· έργο των αγγέλων κλειδί τού Παραδείσου· φωτισμός της ψυχής· συγχώρηση των αμαρτημάτων μητέρα των αρετών. Η προσευχή είναι όπλο ακαταμάχητο· θησαυρός αδαπάνητος· γέφυρα που σώζει από τους πειρασμούς· τείχος που προστατεύει από τις θλίψεις. Η προσευχή είναι καθρέφτης της πνευματικής ζωής τού ανθρώπου και εργασία που ποτέ δεν τελειώνει.

☦ Μεγάλη ἡ ὠφέλεια ἀπό τά Σαρανταλείτουργα

Δανιήλ Κατουνακιώτης Ἱερομόναχος, (1846-1929)

(Τὸ ἀξιοπρόσεκτο γεγονὸς ποὺ ἀκολουθεῖ σὲ ἐλαφρὰ διασκευὴ τῆς γλώσσης τὸ ἀναφέρει ὁ διακριτικότατος ἀσκητὴς Δανιὴλ Κατουνακιώτης σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀλέξανδρον Μωραϊτίδην. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς:)

Ἕνας γνωστός του καὶ ἐνάρετος οἰκογενιάρχης ἀπὸ τὴν Σμύρνη, ποὺ τὸν ἔλεγαν Δημήτριο, ἀφοῦ κατάλαβε τὸ τέλος του κάλεσε τὸν υἱόν του Γεώργιο, ὁ μόνος εὐσεβῆς, διότι τὰ ἄλλα τρία του παιδιὰ καὶ ἡ γυναίκα του ζοῦσαν μὲ κοσμικότητα, καὶ τοῦ ἀπεκάλυψε ὅσα ἀκολουθοῦν, καὶ τὰ ὁποῖα ὁ υἱός του ὁ πιστὸς φανέρωσε εἰς τὸν π. Δανιήλ.

☦ Άγιος Νεκτάριος: «Αυτός που ελπίζει στον Κύριο στις δοκιμασίες της ζωής δεν παραιτείται, αλλά ελπίζει, διότι εκεί που τα πράγματα φαίνονται αδύνατα, ο Θεός φανερώνει τη διέξοδο»

Πόσο ωραία, πόσο ευχάριστη, πόσο χαριτωμένη είναι η εικόνα εκείνου που ελπίζει στον Θεό που σώζει, στον Θεό των οικτιρμών, τον Θεό του ελέους, τον αγαθό και φιλάν­θρωπο Θεό.

Αληθινά μακάριος είναι ο άνθρωπος που ελπίζει στον Θεό!

Ο Θεός είναι πάντα βοηθός του και δεν φοβάται ό,τι κακό κι αν του προξενήσει άνθρωπος. Ελπίζει στον Κύριο και πράττει τα αγαθά! Κάθε του ελπίδα την έχει εναποθέσει σ’ Αυτόν, και σ’ Αυτόν εξομολογείται με όλη του την καρδιά. Είναι το καύχημά του, είναι ο Θεός του και Τον επικαλείται μέρα και νύχτα. Το στόμα του ωραίο, αναπέμπει αίνους στον Θεό, τα χείλη του, πιο γλυκά από μέλι και κερί σαν ανοίγουν για να ψάλλουν στον Θεό· η δε γλώσσα του γεμάτη χάρη, κινείται προς δοξολογία Θεού.

☦ «Εκεί πού ή επιστήμη σας σταματά, αρχίζει η δική μας, και αυτό είναι εκείνο που λένε οι Γραφές μας...»

Μια φορά άκουσα την πιό κάτω ιστορία ενός καθηγητή της αστρονομίας που μιλούσε με ενθουσιασμό για τά νεφελωματα σ' ένα πλανητάριο και τα θεωρούσε σά θαύματα. Παρατηρώντας έναν άπλό Ιερέα πού συνόδευε μιά όμάδα μαθητών τόν ρωτησε:

-Τι λένε οι Γραφές σας για το κοσμικό διάστημα και τις μυριάδες των αστέρων;

☦ «Το πώς θα έχουμε τον Χριστό μέσα μας· Αυτό είναι που έχει σημασία!...»

Όταν ο άγιος Ιεράρχης του Χριστού Νεκτάριος (1 Οκτ. 1846 – 8 Νοεμ. 1920) έβγαινε από τη Ριζάρειο Σχολή –στην οποία για 14 ολόκληρα χρόνια (1894–1908) διετέλεσε χαρισματικός και αλησμόνητος διευθυντής της–, σχεδόν πάντα κυκλοφορούσε ταπεινά και απλά ενδεδυμένος σαν ένας απλός ιερέας, χωρίς να τον ακολουθεί καμιά συνοδεία και χωρίς να φέρει πάνω του κάποιο εγκόλπιο, το σύνηθες διακριτικό του βαθμού της αρχιερωσύνης.

Κάποτε, κάπου εκεί κοντά στη Ριζάρειο, συνάντησε τον άγιο Νεκτάριο ο πατήρ Νικόδημος, ένας μοναχός από τα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους. Ο άγιος χαιρέτησε τον αγιορείτη μοναχό με τον πασίγνωστο σήμερα μοναστικό χαιρετισμό «Ευλογείτε!», που ήταν –για τότε τουλάχιστον– εντελώς άγνωστος στους πολλούς.

☦ «Η τελευταία νύχτα το Αγίου Αρσενίου»

Ο άγιος Αρσένιος προείδε την ώρα της κοιμήσεως του και την συντροφιά των αγγέλων που θα έρχονταν να τον πάρουν. Κανένας από του Φαρασιώτες δεν ήταν εκείνο το βράδυ κοντά του. Ο άγιος φώναξε τη νοσοκόμα που τον πρόσεχε και της μίλησε γι’ αυτό που θα συνέβαινε και θα συναντούσε εκείνη τη νύχτα.

«Παιδί μου», της είπε, «απόψε τα μεσάνυχτα θα γίνει κάτι θαυμαστό εδώ στο δωμάτιο. Κοίταξε να είσαι ξάγρυπνη. Τα μεσάνυχτα, ένα υπέρλαμπρο θείο φώς θα γεμίσει το δωμάτιο. Τρείς λαμπροφορεμένοι άγγελοι θα εμφανισθούν. Να είσαι ψύχραιμη και να μη φοβηθείς. Μόνο να έχεις την παλάμη σου ανοιχτή, γιατί κάτι θα σου δώσουν». Η νοσοκόμα δεν έδωσε σημασία στα λόγια του αγίου. Παρανόησε ο παππούλης, σκέφθηκε. Δεν ήξερε τίποτε για τον Χατζηεφεντή. 

☦ ΔΙΑΔΙΔΕΤΑΙ από στόμα σε στόμα - ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗ "-Έρχονται πολύ μεγάλα κακά, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο..."

Ο γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης που ασκήτεψε και στην Αριζόνα, εμφανίστηκε σε μία γυναίκα που βρισκόταν μαζί με τη νύφη της, όχι στον ύπνο της γυναίκας, αλλά σε κατάσταση εγρήγορσης.

Κάποια στιγμή η γυναίκα χάθηκε και αυτό διήρκεσε 10 λεπτά περίπου , όπως είπε η νύφη της που την παρακολουθούσε. Γιατί η ίδια δεν κατάλαβε πόσο χρόνο ήτανε η οπτασία.

Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για την ίδια ,φυσικά πήρε το πνευματικό της συγκλονισμένη, για να ρωτήσει αν αυτό που είδε ήταν πλάνη  ή αν ήτανε πραγματικότητα.