Αύριο ανατέλλει μια περίοδο χαρμολύπης, η Μεγάλη Τεσσαρακοστή...
Αγκαζέ από την μια
με την νηστεία (που ταπεινώνει το σώμα)από την άλλη με την προσευχή (που
ταπεινώνει τον νου) σε μια πορεία ανηφορική….
Παρέα με τόσους Αγίους και Αγίες, με βακτηρία τον Σταυρό Του, με βάλσαμο στις πληγές μας τους υπέροχους ύμνους στην Παναγιά μας (Χαιρετισμοί, Ευαγγελισμός) ανεβαίνουμε τον δικό μας Γολγοθά…..
~Ραμοβούνι Μεσσηνίας. Ο "λαβωμένος" ανδριάντας του Θέοδωρου Κολοκοτρώνη στον τόπο της γέννησης του.
Οι τούρκοι έρχονται, οι προσκυνημένοι εκδίδονται με διατάγματα, οι ξένοι ορέγονται το θήραμα στην φάκα. Δεν υπάρχει χρόνος, μόνο η Ομοψυχία μας έμεινε, ας την θρέψουμε με το ΠΑΝΑΓΙΟ ΑΙΜΑ του ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ και να την κάνουμε έναν ολοκληρωμένο Κολοκοτρώνη, αν δεν βρίσκουμε.
Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς στόν λόγο του «Ἡ κάθαρση τοῦ νοῦ» λέγει: «Ὁ νοῦς εἶναι τό μάτι ὁλόκληρης τῆς ψυχῆς. Ὁ νοῦς εἶναι τό παράθυρο τῆς ψυχῆς πού βλέπει πρός τόν Θεό. Ὅταν ὁ νοῦς εἶναι καθαρός, ἐλαφρύς καί ἀνοιχτός στόν Θεό, στήν ψυχή πέφτει οὐράνιο φῶς κι οἱ λογισμοί μας στρέφονται κατευθεῖαν στόν Θεό. Ὅλα μας τά καρδιακά αἰσθήματα μετατρέπονται σέ ἀγάπη γιά τόν Θεό καί τόν Νόμο του.
ΚΗΡΥΓΜΑ
π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
« Τό
στάδιο ἤνοικται, τῆς θεοσδότου ἐγκρατείας· φαιδρῶς ὑπαντήσωμεν, οἱ χρήζοντες ἐλέους·
διψᾷ γάρ ὁ Εὔσπλαχνος, τήν ἡμῶν σωτηρίαν, καί τοῦ δοῦναι συγγνώμην, ἐπεκτείνεται,
τοῖς αὐτόν ἐκζητοῦσι προθύμως, καί πόθῳ δουλεύουσι ».[1]
Τό στάδιο τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, σεβαστή γερόντισσα, ἀγαπητοί ἀδελφοί. Ἄς ὁπλιστοῦμε μέ τά ὅπλα τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ, μέ τήν περικεφαλαία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τά ρήματα τοῦ Εὐαγγελίου, τά λόγια τῆς θείας Ἀποκαλύψεως.
Ήχος πλ. β'
Κύριε των Δυνάμεων,
μεθ' ημών γενού, άλλον γαρ εκτός σου βοηθόν, εν θλίψεσιν ουκ έχομεν, Κύριε των
Δυνάμεων, ελέησον ημάς.
Στίχ. Αινείτε τον
Θεόν εν τοις Αγίοις αυτού, αινείτε αυτόν εν στερεώματι της δυνάμεως αυτού.
Κύριε των Δυνάμεων, μεθ' ημών γενού, άλλον γαρ εκτός σου βοηθόν, εν θλίψεσιν ουκ έχομεν, Κύριε των Δυνάμεων, ελέησον ημάς.
Κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής ήταν στην Αθήνα. Τότε πρωτογνώρισε μια γριούλα Μοναχή ονόματι Μακαρία, μικρασιάτισσα που καλογέρευε μόνη της σε ένα απέριττο φτωχικό σπιτάκι. Δεν υπήρχαν τότε Μοναστήρια. Ήταν ένας σωστός επίγειος άγγελος. Αξιώθηκα με την ευχή της, έλεγε, να δω κι εγώ ο άθλιος και πανάθλιος ουράνιους Αγγέλους. Αυτή η Γερόντισσα είχε μία εικόνα χάρτινη της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, πολύ θαυματουργή που την είχε φέρει από την Μικρά Ασία.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ 2011)
Τα χείλη του
μουδιασμένα ζητούσαν νερό. Είχε τρεις μέρες να φάει και να πιει κάτι.
Ακολουθίες πολύωρες, μετάνοιες, μελέτη, ο κανόνας στο κελί του, η κατά μόνας
αγρυπνία.
Όλα μαζί του δίνανε μια μικρή γεύση από την άσκηση των μεγάλων ασκητών της ερήμου που ζούσανε έτσι όχι για μερικές ημέρες αλλά σχεδόν όλη τους την ζωή. Ήταν τυπικό του μοναστηριού του να κρατούνε τριήμερη -απόλυτη- νηστεία οι πατέρες μέχρι την πρώτη Προηγιασμένη. Ήταν παράδοση να κάνουνε ένα γερό ξεκίνημα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
«Mη αποστρέψεις το πρόσωπόν σου από του παιδός σου, ότι θλίβομαι· ταχύ επάκουσόν μου· πρόσχες τη ψυχή μου και λύτρωσαι αυτήν» (Ψαλμ. 68,18-19)
AKOYΣATE τα λόγια αυτά, αγαπητοί μου Xριστιανοί. Eίναι το προκείμενο του κατανυκτικού εσπερινού. Όσοι πάτε τακτικά στον εσπερινό θα γνωρίζετε, ότι μετά το «Φως ιλαρόν…» λέγεται το προκείμενο, που αλλάζει κάθε φορά. Άλλο είναι το προκείμενο της Δευτέρας, άλλο της Tρίτης, άλλο της Tετάρτης, άλλο της Πέμπτης, άλλο της Παρασκευής, άλλο του Σαββάτου, και άλλο της Kυριακής. Tο προκείμενο της Kυριακής είναι «Iδού δη ευλογείτε τον Kύριον, πάντες οι δούλοι Kυρίου» (Ψαλμ. 133,1).
Ο δε διάβολος, ὅσον περνᾷ ὁ καιρός και φθάνει τό τέλος του, τόσον πολεμεῖ καί βιάζεται μέ ἄκραν μανίαν ὅλους νά μᾶς κολάσῃ. Τώρα πρό παντός τήν Μεγάλη Σαρακοστήν πού μᾶς ἔρχεται, πολλούς πειρασμούς κάι πολλάς ταραχάς κινοῦν κατ’ ἐπάνω μας οἱ παμμόχθηροι δαίμονες.
