☦ «Μια γυναίκα ρωτήθηκε κάποτε:

-Τι κερδίζετε με το να «προσεύχεστε» τακτικά στον Θεό;

Αυτή απάντησε:

-Γενικά «δεν κερδίζω τίποτα», αλλά «χάνω πράγματα».

 Και παρέθεσε όλα όσα έχασε προσευχόμενος στον Θεό τακτικά:

- Έχασα την περηφάνια μου.

☦ “Κύριε, εγώ μεν ως άνθρωπος αμαρτάνω , συ δε ως Θεός ελέησόν με…”

☦ Πήγαινε νά τόν επισκεφτείς στη Σουρωτή,πες του ότι θες με πίστη και εκείνος που έχει μεγάλη παρρησία στο Θεό θα στο δώσει

Ήταν θυμάμαι Φθινόπωρο του 1994 όταν πήγα σέ ένα σπίτι στη δυτική Θεσσαλονίκη ασκώντας τό επάγγελμα μου...

Ό άνθρωπος που θά ανανέωνε τό συμβόλαιο του ήταν πρώτος εξάδελφος του Αγίου Παϊσίου.

Στην αρχή δεν τό γνώριζα και καθήμενος στο σαλόνι του σπιτιού του περιμένοντας νά έρθει με τό κέρασμα αντίκρισα ότι όλος ο χώρος είχε τίς φωτογραφίες τού Αγίου....

-Μεγάλη μορφή ό Γέροντας τού λέω....

☦ Γι' αὐτό δῶσε στόν ἄλλον πρῶτα ἕνα χαμόγελο

Νὰ κάνετε τοὺς ἄλλους νὰ σᾶς καμαρώνουν, νὰ σᾶς ἀγαποῦν,νὰ χοροπηδοῦν ἀπὸ τὴ χαρά τους, ὅταν σᾶς συναντοῦν.

Διότι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι στὴν ζωή τους, στὸ σπίτι τους, στὸ σῶμα τους καὶ στὴν ψυχὴ τους ἔχουν πόνο, ἀρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, καὶ ὁ καθένας κρύβει τὸν πόνο μέσα στὸ πουγγὶ του τὸ κρυφό, μέσα στὴν καρδιά του, στὸ σπίτι του, γιὰ νὰ μὴν τὸ ξέρουν οἱ ἄλλοι. 

☦ Πολλοί πᾶμε στo Χριστό, στην Έκκλησία Του, ἀλλά λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι που ὠφελοῦνται

Πολλοί πᾶμε στό Χριστό, στήν Έκκλησία Του, ἀλλά λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού ὠφελοῦνται, γιατί δέν πᾶνε μέ συνειδητοποιημένη πίστη, ὅπως ἔκανε ᾑ αἱμορροοῦσα γυναῖκα τοῦ Εὐαγγελίου. Πάρε ἕνα ξύλο καί βάλτο στήν πρίζα τοῦ ρεύματος, δέν θά γίνει τίποτα. Πάρε ἕνα σύρμα καί βάλτο στήν πρίζα τοῦ ρεύματος καί θά γίνει ἠλεκτρική ἐκκένωση. 

☦ Ἰδού γιατί κάποιοι στό Ἅγιον Ὄρος δέν ἄντεχαν τήν ἁγιότητα του γέροντα Παΐσιου

ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ

Κατά το έτος 1977 ήταν σε οξεία φάση το θέμα των αυτοκινήτων στο Άγιον Όρος. Μεταξύ των πατέρων επικρατούσε διαφωνία. Άλλοι υποστήριζαν την παραμονή και την χρήση των αυτοκινήτων, γιατί εξυπηρετούν και οικονομούν δήθεν χρόνο για προσευχή, και άλλοι πίστευαν ότι για το καλό του Αγίου Όρους, για να μη χαθεί η ησυχία και αλλοιωθεί η πνευματική του φυσιογνωμία, πρέπει να σταματήσει η διάνοιξη δρόμων και τα αυτοκίνητα να εξωσθούν από το Όρος.

☦ “ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΑΠΟ ΧΙΟΝΙ” (ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Μαρτυρία π. Σ. Α., αποφοίτου Αθωνιάδος: «Ήταν 10 Φεβρουαρίου 1980. Τα χιόνια αργούν να λυώσουν, γι’ αυτό λίγοι κατηφορίζουν προς το οικειότερο Κελλί της αγιώνυμης πολιτείας, την “Παναγούδα”.

Το θεώρησα χρυσή ευκαιρία γιατί θα τον εύρισκα μόνο.

Έλαβα ευλογία από τον Σχολάρχη και κατηφόρισα προς την απέριττη καλύβη του π. Παϊσίου για να τρυγήσω λίγη πνευματική αμβροσία.

☦ Το δώρο της Θείας Λειτουργίας.

Η ίδια η Θεία Λειτουργία, από την αρχή αρχή της, διακηρύσσει τί ακριβώς είναι: Είναι η ευλογημένη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Δηλαδή η ευλογημένη Βασιλεία του Τριαδικού Θεού, τώρα και πάντοτε και εις τους απέραντους αιώνες των αιώνων.

☦ Μήπως έφθασε η ώρα που θα πούμε: “Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς;”

☦ Άμα μάθει ο άνθρωπος τι τεράστια δύναμη του έχει κρύψει ο Θεός μέσα στην ψυχή θα φύγει η θάλασσα να πάει στο βουνό και το βουνό στην θάλασσα…

☦ Τι μπορεί να σημαίνει; "ασκητές κατέβηκαν από την Ουκρανία στην Ελλάδα για να συνεχίσουν την άσκηση τους"

ΦΩΤΟ: Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ ΣΤΟ Donetsk ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΜΕ ΣΦΑΙΡΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΥΜΠΛΟΚΕΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Μια πληροφορία που έρχεται μέσω φίλων

"ασκητές της Ουκρανικής γης επισκέφτηκαν αυτές τις μέρες την πατρίδα μας με σκοπό να συνεχίσουν την άσκηση τους σε Ελληνικά σπήλαια"

 ΣΗΜΕΙΟ των ημερών μας

Τι μπορεί να σημαίνει;

☦ ΜΙΑ ΟΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ἔχει μόλις διασωθεῖ ἀπὸ τὴν αἰγυπτιακὴ ἀπειλή, διαβαίνοντας θαυματουργικὰ τὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα. Μπροστά του ἁπλώνεται τώρα ἡ ἀπέραντη ἔρημος. Ἀρχίζει μιὰ ἐπίπονη πορεία δύο περίπου μηνῶν, μέχρι νὰ φτάσουν στὸ ὄρος Σινᾶ. Ὅμως τὰ πράγματα δὲν εἶναι καθόλου ἁπλᾶ. Ἡ πορεία μέσα στὴν ἄνυδρη καυτὴ ἄμμο εἶναι πραγματικὸ μαρτύριο. Περισσότερο γιὰ τοὺς γέρους, τὰ μικρὰ παιδιά, τὶς γυναῖκες. «Οὐαὶ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις…». Οἱ δυσκολίες τοὺς ταλαιπωροῦν ἀφάνταστα. Πιὸ ἔντονα ἀπ’ ὅλα αἰσθάνονται τὴν ἔλλειψη τοῦ νεροῦ. Εἶναι τὸ πρῶτο ποὺ κάνει αἰσθητὴ τὴν ἀπουσία του μέσα στὴν καυτή, φονικὴ ἔρημο. Καὶ τότε ἀρχίζουν οἱ γογγυσμοὶ καὶ τὰ παράπονα. Ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ πιστοῦ του δούλου Μωυσῆ.