.jpg)
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Γράφει ο Δρ.
Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Οι δημοσιογράφοι δεν προλαβαίνουν τις πληροφορίες και εμείς δεν μπορούμε να τις εμπεδώσουμε. Φεύγει το ένα , έρχεται το άλλο και όλα αφήνουν μια πικρή γεύση γιατί ουδείς γνωρίζει που πάμε. Και όμως αδελφοί συμβαίνουν παράδοξα.
«Τῇ 29η τοῦ μηνός Ἀπριλίου μνήμη του εν Ἁγίοις Πατρός ημών
Ἰωάννου Μητροπολίτου Θηβῶν καί ἐξάρχου πάσης Βοιωτίας τοῦ Καλοκτένους καί νέου
Ἐλεήμονος».
Κατά τον Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας «διά να μάθη τις τόν βίον ἀνθρώπου παλαιοτέρας ἐποχής, πρέπει νά γνωρίση την κοινωνικήν καί πολιτικήν κατάστασιν τῶν χρόνων ἐκείνων, να γνωρίζη τόν τρόπον τῆς ζωῆς τῶν τότε ἀνθρώπων, την χώραν, είς τήν ὁποίαν ἐκείνος ἔζησε, καί ἐπί τούτων στηριζόμενος ὡς ἐπί ἀσφάλῶν θεμελίων νά μελετήση καί περιγράψη τόν βίον τοῦ προσώπου».
“Ο άνθρωπος γεννιέται αληθινά όχι όταν τον φέρει στον κόσμο η
μητέρα του, αλλά όταν πιστέψει στον Αναστάντα Σωτήρα Χριστό, διότι τότε
γεννιέται στην αθάνατη και αιώνια ζωή, ενώ η μητέρα γεννά το παιδί προς θάνατο,
για τον τάφο. Η ανάσταση του Χριστού είναι η μητέρα όλων μας, όλων των
χριστιανών, η μητέρα των αθανάτων. Δια της πίστεως στην ανάσταση του Κυρίου,
γεννιέται πάλι ο άνθρωπος, γεννιέται για την αιωνιότητα. Αυτό είναι αδύνατο!
παρατηρεί ο σκεπτικιστής. Και ο αναστάς Θεάνθρωπος απαντά: «Πάντα δυνατά τω
πιστεύοντι» (Μαρκ. 9,23)”
π. Ιουστίνος Πόποβιτς
sostis
Αναφέρεται ότι μία φορά σε ένα μοναστήρι του Αγίου Όρους, αρχές του αιώνα μας, που ήταν και τότε φτώχεια όπως και τώρα, όταν είχαν πανηγύρεις οι Μονές, πήγαιναν πολλοί άνθρωποι και από τα γειτονικά χωριά, έμπαιναν στο Όρος και πήγαιναν εκεί ακόμα και για να φάνε. Διότι ήταν φτωχοί άνθρωποι και ήταν και τότε η Μικρασιατική καταστροφή κι ήταν μεγάλες δυσκολίες.
Σε έναν κόσμο δυσώδη, σκοτεινό, αναίσθητο και εχθρικό. Η καλή
ευαισθησία τους, η πολλή στοργή τους, η μεγάλη υπομονή τους να γίνει βάλσαμο
παρηγοριάς, χάδι αισιοδοξίας και ασπασμός ζωής….
Οι μυροφόρες δεν εξέλειπαν και από τον σημερινό άστατο κόσμο μας.
Ως άγρυπνες μητέρες,
ως ευγενείς σύζυγοι,
ως καρτερικές δασκάλες,
ως ακούραστες νοσοκόμες,
«ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΘΕ ΑΙΤΗΜΑ ΣΟΥ. ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ ΜΕΤΑ ΔΑΚΡΥΩΝ, ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ» ΟΣΙΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΚΗΤΟΥ
ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ
Θ.Π.
«Η ΛΟΓΙΚΗ ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΗ ΤΗΣ ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ, ΧΑΛΙΝΑΓΩΓΕΙ ΩΣ ΑΛΟΓΑ ΤΟ ΘΥΜΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΠΑΘΗ.
-Μά… δὲν εἶναι ρῆμα…
-Εἶσαι σίγουρη;
Ἀγαπῶ, κάνω,
προσφέρω, ἀκούω,
ἀντιμετωπίζω, χαίρομαι,
