☦ Είπε Γέρων: "Μια ζωή δεν φτάνει να βάλεις τον εαυτόν σου στο μονοπάτι του Θεού... και ασχολείσαι με τις παρεκκλίσεις του πλησίον;"

☦ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΑΠΌ ΑΣΚΗΤΉ

«Κάποτε πέρασαν ἀπ᾽ τήν Ἁγ. Ἄννα τρεῖς Ρῶσοι εὐσεβεῖς Χριστιανοί, γιά νά τόν γνωρίσουν [τόν Γέροντα Ἰωακείμ Ἁγιαννανίτη τόν Ἡσυχαστή] καί νά πάρουν τήν εὐλογία του. Ὅταν ἔφυγαν οἱ Ρῶσοι, ὁ Γέροντας τούς ἔδωσε γιά εὐλογία τά ἑξῆς συμβολικά δῶρα: στόν ἕνα ἔδωσε τρία κουκιά, στόν ἄλλο λίγο θυμίαμα καί στόν τρίτο ἕνα λουλούδι. Οἱ Ρῶσοι πῆραν τίς “εὐλογίες” τοῦ Γέροντα καί ἔφυγαν. Τότε οἱ ἄλλοι Πατέρες πού παρευρίσκονταν ρώτησαν τό Γέροντα Ἰωακείμ τί σήμαιναν αὐτά τά δῶρα πού τούς ἔδωσε καί αὐτός ἀπάντησε: 

☦ ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. «Ο Θεός πηγαίνει μπροστά σου ως οδηγός, πίσω σου ως προστάτης και δίπλα σου ως φίλος»

☦ “Ω! Αγάπη ! Μακάριος είναι εκείνος που βρήκε εσένα, το λιμάνι κάθε χαράς” Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

☦ Διάσωσον, ω Πορταΐτισσα πάναγνε Θεοτόκε....

☦ Της ψυχής η αλμύρα…

~ Ο Παπά–Γιάννης από τας Σέρρας, ο απλός και ταπεινός ο ολιγογράμματος και πράος, ο ησύχιος και σοφός κατά Θεόν…

Πενήντα τρία ολόκληρα χρόνια διακόνησε, συμπόνεσε, παρηγόρησε, έκλαψε μετά κλαιόντων και χάρηκε με τις χαρές κάθε αδελφού του –συγχωριανού του, στον τόπο των γονιών και των παππούδων του, τον βουνήσιο τον ελατοστολισμένο που δεν τον αποχωρίστηκε σχεδόν ποτέ του …Ακόμα και στα βαθιά γεράματα όταν του λεγαν τα παιδιά του να τον πάρουν έστω για λίγο καιρό να ξεχειμωνιάσει στην μεγάλη την πρωτεύουσα εκείνος τους απαντούσε:

☦ “για να αποκτήσεις την Θεία Χάρη, πρέπει να κοπούν οι επιθυμίες, και καλές να είναι, να κοπεί το θέλημα. Έτσι ταπεινώνεται ο άνθρωπος και όταν ταπεινωθεί, έρχεται μετά η Θεία Χάρη” Αγ. Παϊσίου Λόγοι Α’ σ.74

☦ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ΘΗΒΩΝ 2022

☦ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

Διηγούνταν ένας άγιος Ασκητής ότι, ήταν ένα γυναικείο Μοναστήρι στη Θεσσαλονίκη, όπου μια μοναχή πολεμηθείσα ισχυρώς υπό το μισόκαλου διαβόλου, έφυγε από τη μετάνοιά της και έπεσε στην πορνεία για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κάποια στιγμή ήλθε στο μυαλό της αγαθός λογισμός, και μετανόησε με τη συνεργασία του Αγίου Θεού. Ερχόμενη στο Μοναστήρι της προκειμένου να περάσει τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής της με μετάνοια και άσκηση, ξεψύχησε μπροστά στη θύρα της εισόδου.

☦ Η ΚΛΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ(Β’ ΛΟΥΚΑ)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ὁ προφήτης Ἠσαΐας εἶδε τόν Θεόν ἐπί θρόνου δόξης ὑψηλοῦ καί ἐπηρμένου, τόν Κύριο Σαβαώθ. Ἡ καρδιά του κατηνύγη, ἡ ψυχή του ἐφωτίσθη, ὁ νοῡς του ἐκαθαρίσθη καί ἀμέσως ἀντελήφθη τό αὐτονόητον γιά κάθε ἀπόγονο τῶν πρωτοπλάστων μετά τήν πτῶσιν καί τήν ἔξωσιν ἐκ τοῦ παραδείσου. Ὁμολόγησε ἁπλά καί γρήγορα τήν ἁμαρτωλότητά του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.« Ταλαίπωρος ἐγώ ὁ ἄνθρωπος πού ἔχω ἀκάθαρτα χείλη καί ζῶ ἀνάμεσα σέ ἀνθρώπους ἀκαθάρτους».

☦"Αυτή είναι η Παναγία, που ακούει τις προσευχές των σιωπηλών, που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες, που δίχως να εξηγείς ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει". Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

☦ (αληθινή ιστορία, όπως μου την διηγήθηκαν)

Αυγουστιάτικη Κυριακή ήταν... μέσα στη νηστεία.

Είχα πάει εκκλησία, και ως συνήθως έλεγα από μέσα μου πότε-πότε την ευχή, ανάμεικτη με κάποιο "αίτημα" που είχα προς το Θεό...

"Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με... ελέησον με... με... με"

Σταμάτησα την ευχή... με χτύπησε το "με" στο στομάχι!