☦ Τίς Θεὸς μέγας, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν, σὺ εἶ ὁ Θεός, ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος

☦ Ἀπολυτίκιον Ἀναστάσιμον, Ἦχος πλ. α’

“Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι, τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρίαν ἡμῶν, ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ καὶ προσκυνήσωμεν, ὅτι ηὐδόκησε σαρκί, ἀνελθεῖν ἐν τῷ σταυρῷ, καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ ἐγεῖραι τοὺς τεθνεῶτας, ἐν τῇ ἐνδόξῳ Ἀναστάσει αὐτοῦ.”

☦ ΕΙΠΕ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ

«Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ “ΑΣΑΛΕΥΤΟΣ”»

(ΑΠ. ΠΑΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΙΒ’ 27-28)

☦ Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ Τίκας για την Ευρώπη - Κυριακή της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: “Μωρέ με αυτούς θα ξεχάσουμε και τα γράμματα που ξέρουμε”

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Δεκαετία του 80 και η Μεταπολίτευση ερωτοτροπούσε δυναμικά με την τότε ΕΟΚ.

Το μήνυμα που περνούσε τότε ήταν «μπήκαμε στην ΕΟΚ και σωθήκαμε». Από ότι γνωρίσαμε εκ των υστέρων, ήταν ότι σώθηκαν οι τσέπες μερικών εις βάρος των πολλών.

☦ Το δια κολλύβων θαύμα του Αγ. Θεοδώρου του Τήρωνος

Κατά το Α’ Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία μας εορτάζει ένα γεγονός που έλαβε χώρα γύρω στα μέσα του 4ου αιώνος, τον καιρό της βασιλείας του Ιουλιανού, ανιψιού του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Ο Ιουλιανός, ο επιλεγόμενος και παραβάτης ή αποστάτης, αν και ήταν χειροθετημένος αναγνώστης, μόλις ανέβηκε στο θρόνο των Ρωμαίων, αρνήθηκε το άγιο βάπτισμα. Άρχισε διωγμό κατά της Εκκλησίας, κρυφό αλλά και φανερό και προσπάθησε να επαναφέρει σε ισχύ την ειδωλολατρική θρησκεία. Γνωρίζοντας ότι οι χριστιανοί άρχιζαν τη νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, θέλησε να τους μολύνει. Διέταξε λοιπόν, κρυφά, όλες οι τροφές στην αγορά να ραντισθούν με αίματα ειδωλολατρικών θυσιών.

☦ ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ὁ θρίαμβος τῆς Ὀρθοδοξίας, πού ἑορτάζουμε σήμερα, δίνει δύναμη γιά τήν σταυροαναστάσιμη πορεία, πού θά  γιορτάσουμε, δηλαδή σέ σαράντα ἡμέρες μέ τήν Σταύρωση καί τήν Ἀνάσταση. Ἀκριβῶς ὅπως ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος προηγήθηκε τῆς Σταυρώσεως σαράντα ἡμέρες πρίν τό Πάθος, γιά νά ἀντέξουν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί νά μήν ἀποκάμουν, ἔτσι καί σήμερα γιορτάζουμε τήν Ἀναστήλωση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων, τήν νίκη ἐπί τοῦ Σατανᾶ.

☦ “ΤΗΝ ΩΡΑΙΟΤΗΤΑ” Ἦχος γ’

Τὴν ὡραιότητα τῆς Παρθενίας σου, καὶ τὸ ὑπέρλαμπρον τὸ τῆς ἁγνείας σου, ὁ Γαβριὴλ καταπλαγείς, ἐβόα σοι Θεοτόκε· Ποῖόν σοι ἐγκώμιον, προσαγάγω ἐπάξιον, τὶ δὲ ὀνομάσω σε; ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι. Διὸ ὡς προσετάγην βοῶ σοι· Χαῖρε, ἡ Κεχαριτωμένη.

☦ ΤΟ ΘΕΙΟ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο ολόκληρο και ήρθε η στιγμή να βάλει σ’ αυτόν και το θείο του αποτύπωμα, τη θεϊκή του σφραγίδα. Ο κόσμος όλος δεν θα είχε νόημα χωρίς το επιστέγασμα, την κορωνίδα του. Του χρειαζόταν ο μικρός του θεός. Ήταν το σπίτι, αλλά έλειπε ακόμη ο ένοικος. Ο άνθρωπος. Διαφορετικός από τα άλλα δημιουργήματα, προορισμένος να γίνει θεός. «Θεού κτίσμα τυγχάνων και θεός είναι κεκελευσμένος» (αγ. Βασίλειος). Για να πλαστεί ο άνθρωπος, έγινε σύσκεψη. Ο τριαδικός Θεός συνεδρίασε. Τα τρία θεϊκά πρόσωπα συναποφάσισαν ομοφώνως και έπραξαν. Με μία θέληση, μία γνώμη, μία ενέργεια: «Ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημετέραν».

☦ Η προσευχή του Μανασσή

Πορευόμαστε ήδη στο αγωνιστικό στάδιο των αρετών της Μεγάλης Σαρακοστής. Η περίοδος αυτή είναι καιρός μετανοίας, για όσους έχουν ακόμα αίσθηση ενοχής και αμαρτωλότητας. Στο Μεγάλο Απόδειπνο, που ψάλλεται στις εκκλησιές μας κάθε βράδυ αυτή την εποχή, διαβάζουμε και την παρακάτω προσευχή του Μανασσή, Βασιλέα της Ιουδαίας, η οποία εντάσσεται σ’ αυτό το πλαίσιο της προσωπικής μας συνειδητοποίησης και μεταμόρφωσης. Ας τη μελετήσουμε προσεκτικά:

☦ “...με τα ευωδιαστά κομποσκοίνια τους να δέονται υπέρ του σύμπαντος κόσμου...”

[...]Πήραμε την μικρή ανηφόρα πάνω από το αγίασμα του Αη Γιωργιού και βρεθήκαμε στο πιο γαληνεμένο αγνάντι, στο κοιμητήρι της Ξενοφώντος. Ήταν το πιο όμορφο και αληθινά ζωντανό κατευόδιο στην πορεία της νέας μέρας: Ξενοφωντινοί Πατέρες στα σεμνά μνήματά τους ….Τους Σταυρούς τους, αγκάλιαζαν τα τριμμένα από την προσευχή και το χρόνο κομποσκοίνια τους. Σκέφτηκα ότι ήταν το μόνο ταιριαστό στο τελευταίο επί γης καταφύγιό τους.

☦ Σε μία εκκλησία του Γαλατά την Μεγάλη Σαρακοστή του 1954

Μία πραγματική ιστορία με κρυπτοχριστιανούς της Πόλης- Αρχιμ. Γαβριήλ Διονυσιάτου

Σέ μία Ἐκκλησία τοῦ Γαλατά στήν Πόλη, ὅπου συχνάζουν οἱ ναυτικοί καί ταξιδιῶται ν’ ἀνάψουν τό κεράκι τους γιά τούς δικούς τους καί τό καλό ταξείδι πρός τίς φουρτουνιασμένες θάλασσες τοῦ Πόντου. Ἐκεῖ τή Μεγάλη Σαρακοστή τοῦ 1954  πῆγε νά λειτουργήση καί νά ξομολογήση τούς Χριστιανούς κάποιος Γέρων Πνευματικός*, γιά πρώτη φορά ἐπισκεπτόμενος τήν Πόλη.

☦ Όλοι οι Χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται ακατάπαυστα

Ας μη νομίσει κανείς, αδελφοί μου Χριστιανοί, πώς μόνο οι ιερωμένοι και οι μοναχοί έχουν χρέος να προσεύχονται ακατάπαυστα και παντοτινά και όχι οι κοσμικοί. Όχι, όχι. Όλοι γενικά οι Χριστιανοί έχουμε χρέος πάντοτε να βρισκόμαστε σε προσευχή. Ο αγιότατος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Φιλόθεος γράφει σχετικά τα εξής στο Βίο του αγίου Γρηγορίου αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης (του Παλαμά).