Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Ιούδας. Λες πως
είσαι φίλος, μα όταν βρεις την ευκαιρία, δε διστάζεις για τριάκοντα αργύρια, με
ένα φιλί τους ανθρώπους σου να τους προδώσεις.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Πιλάτος. Κάθε φορά που τα πράγματα ζορίζουν, εσύ ‘’νίπτεις τας χείρας σου’’. Δεν παίρνεις την ευθύνη ούτε για τις πράξεις σου, ούτε για τη ζωή σου.
Η σιωπή του Θεού είναι μια καταναγκαστική φωτιά για τον άνθρωπο που τον πλησιάζει. Μέσω αυτής της θεϊκής σιωπής, ο άνθρωπος απομακρύνεται λίγο από αυτόν τον κόσμο. Είναι χωρισμένος από τη γη και από τον εαυτό του. Η σιωπή μας ωθεί προς μια άγνωστη χώρα που είναι ο Θεός. Και αυτή η γη γίνεται η πραγματική μας πατρίδα.
«Τού Γαβριήλ φθεγξαμένου σοι Παρθένε τό Χαίρε, σύν τή φωνή εσαρκούτο ο τών όλων Δεσπότης, εν σοί τή αγία κιβωτώ, ως έφη ο δίκαιος Δαυϊδ, εδείχθης πλατυτέρα τών ουρανών, βαστάσασα τόν Κτίστην σου. Δόξα τώ ενοικήσαντι εν σοί, δόξα τώ προελθόντι εκ σού, δόξα τώ ελευθερώσαντι ημάς διά τού τόκου σου.»
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Ἡ ἀχαλίνωτη ἐλευθερία πού ἐπαγγέλεται ὁ κόσμος, ἐξασθενεῖ πνευματικά τόν ἄνθρωπο καί σωματικά τόν σπιλώνει. Ἀντίθετα ἡ μετάνοια, χωρίς ἐξαναγκασμό, ἔχει μεγάλη ἀξία· εἶναι πράξη ἁγία προσωπικῆς εὐθύνης· ἐλευθερώνει, ἐπαναφέρει, ἐπανορθώνει, ἀνορθώνει. Ἡ μετάνοια εἶναι συνεχές ἄθλημα, συνεχής ἅγιος τρόπος ζωῆς, αὐτογνωσίας· βαθιά ἀνάγκη τῆς μεταμεληθείσης ψυχῆς. Τότε πράγματι ἔχουμε ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτωλότητός μας, χαρμολύπη, πόνο μέ καρδιά συντετριμμένη, προσευχή γιά συγχώρηση καί ἀποκατάσταση.
- γεγονός του 2013 θυμίζει κάτι επίκαιρο
-Πως άρχισαν να αποκαλύπτονται οι παράμετροι ενός γεγονότος
του 2013;
-"το ψωμί - ψωμάκι δυσεύρετο και το παξιμαδάκι"
Γράφει ο Δρ.
Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Ήταν Απρίλιος του 2013 τέτοιες μέρες και φέρναμε εις γνώση του αναγνωστικού κοινού ένα παράδοξο γεγονός που το διάβασαν πολλοί και φυσικά άλλοι τόσοι αναρωτήθηκαν , άραγε μπορούν να συμβούν αυτά τα πράγματα.
ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ
Στην επίσημη λειτουργική γλώσσα η ακολουθία αυτή ονομάζεται «Ακάθιστος Ύμνος» ή μονολεκτικά «Ακάθιστος» από την ορθία στάση, που τηρούσαν οι πιστοί καθ' όλη τη διάρκεια της ψαλμωδίας της. Έτσι και με τα λόγια και με τη στάση του σώματος εκφράζεται η τιμή, η ιδιαίτερη ευλάβεια, η ευχαριστία προς εκείνη, προς την οποία απευθύνουμε τους χαιρετισμούς μας.
Επιστολή του
Γέροντος Παϊσίου στον Ιωάννη.
«Αγαπητέ μου αδελφέ Ιωάννη,
Εύχομαι ό Θεός νά δώση γρήγορα νά έλθη ή χάση του τουρκικού φεγγαριού. Αμήν. Του Άγιου Δημητρίου κλείνω δυο χρόνια πού προσευχήθηκα στην Άγια Σοφιά μας καί είπα τά παράπονα μου στον καλόν Θεόν. Μέ κατάλαβε ό Τούρκος φύλακας πού προσευχόμουν καί μέ έδιωχνε έξω κ.τ.λ. καί πρόσθεσα καί άλλα παράπονα στον Θεόν. Πιστεύω δεν θά τήν άφήση τήν Αγία Σοφιά μας στά χέρια τών βρώμικων Τούρκων.
