Στην παλάμη… και στην άμμο…

Τι ντροπή μου στ’ αλήθεια, ο Χριστός μου, να ‘χει χαράξει τ’ όνομά μου στο χέρι Του κι εγώ να ‘χω χαράξει το δικό Του στην άμμο.

Τον ακούω να μου λέει: “Να! στις παλάμες μου επάνω σε ζωγράφισα”. Τι ντροπή που το ίδιο δεν μπορώ να πω…

Η ζωή μου σα μια θάλασσα πολυτάραχη, κυματώδη, με πολλή αμμουδιά. Το όνομα του Κυρίου μου δεν το χάραξα σ’ έναν βράχο επάνω να μη σβήνει, μα, στην άμμο. Και ως το κύμα σηκώνει, του Χριστού μου το όνομα σβήνει.

Τον Νυμφώνα σου βλέπω.....

Τι να γράψεις για την Μεγάλη Εβδομάδα όταν η ζωή σου πνίγεται σε μια μικρή πεζότητα. Πώς να προσεγγίσεις τα Μεγάλα όταν νιώθεις τόσο μικρός; Πώς να μιλήσεις για την όντως χαρά όταν φυλλομετράς δάκρυ και αίμα στο ημερολόγιο της ψυχής σου;

Μήπως όμως μονάχα μέσα από την ταπείνωση, την επίγνωση, τα αδιέξοδα και τις καταστροφές μπορείς να εισέλθεις στον Νυμφώνα Του;

“ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ”

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Δευτέρας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

«Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά  ανάνηψον κράζουσα, Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών. Δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς». 

Με αυτό το θεσπέσιο τροπάριο ο ιερός υμνογράφος μας εισάγει στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδος, παροτρύνοντάς μας να ετοιμάσουμε κατάλληλα τον εαυτό μας, προκειμένου να υποδεχτούμε το Νυμφίο της ψυχής μας Χριστό και να λάβουμε μέρος στην πνευματική γαμήλια πανδαισία.

Η ΑΛΛΗ ΜΑΡΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

«…ήλθε Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία θεωρήσαι τον τάφον» (Ματθ. 28, 1)

Έγερνε στο τέρμα της η μέρα που ο άνθρωπος θανάτωσε τον Θεό, η Παρασκευή εκείνη του Πάσχα, η πιο ιδιαίτερη μέρα στην ιστορία του ανθρώπου. Οι τελευταίες αχτίνες χάιδεψαν μελαγχολικές το σώμα του μεγάλου νεκρού στον γυμνό λόφο του Κρανίου, καθώς τις αποτραβούσε βιαστικά ο πατέρας τους ήλιος, μη υποφέροντας άλλο να βλέπει, θέαμα φριχτό, τον Κτίστη του επάνω στον σταυρό.

Ιδού αναβαίνομεν…

«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου»

Αν στο πρώτο μέρος της Μεγάλης Σαρακοστής η προσπάθεια μας αποσκοπούσε στην κάθαρση του νου και της καρδιάς με τη νηστεία, την προσευχή, τη συμμετοχή μας στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, τώρα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η κάθαρση δεν είναι αυτοσκοπός. Τώρα όλα πρέπει να μας οδηγήσουν στην οικειοποίησή μας με τον Σταυρικό θάνατο και την Ανάσταση.

Περί της συνεχούς Μεταλήψεως των Αχράντων Του Χριστού Μυστηρίων

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: όταν καλώς και αξίως μεταλαμβάνουν το ιερό και πανάγιο Σώμα του Κυρίου μας, αυτό γίνεται όπλο για όσους πολεμούνται...

Και επαναστροφή για όσους έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό. Ενδυναμώνει τους ασθενείς, ευφραίνει τους υγιείς, θεραπεύει τις ασθένειες, διαφυλάσσει την υγεία.

Με τη Θεία Μετάληψη διορθωνόμαστε ευκολότερα και γινόμαστε περισσότερο μακρόθυμοι και υπομονετικοί στους πόνους και στις θλίψεις. Μας καθιστά περισσότερο θερμούς στην αγάπη, λεπτούς στη γνώση, πρόθυμους στην υπακοή, οξείς και γρήγορους στην ενέργεια των χαρισμάτων.

Το 1959 η ίδια η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ λέει λόγω της αμετανοησίας μας: «Να περιμένετε να ρθεί η Τρίτη Kαταστροφή» Δηλ. ο Γ΄ΠΠ (1η δημοσίευση 28/9/17)

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Η Γη μυρίζει ΘΑΝΑΤΟ και ο Θάνατος οσμίζεται την ΓΗ. Στις ΗΠΑ ετοιμάζονται οι πλούσιοι για τον Γ΄ΠΠ και διαφημίζουν πολυτελή πυρηνικά καταφύγια.

«Billionaire bunkers: How the 1% are preparing for the apocalypse» edition.cnn.com   27 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;;

Ποια είναι αυτή η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΝΑ- ΠΑΝΑΓΙΑ που θηλάζει το παιδί της… την Ελλάδα με το γάλα των αύλων δωρεών της; Γιατί το¨ παιδί¨ της η Ελλάδα αντί να πίνει το γάλα αυτό, το χύνει; Ας μεταφερθούμε στο τέλος της δεκαετίας του 50 και δη στο 1959 στις ημέρες της εκφαντορικής αποκάλυψης των Ιερών Λειψάνων των Νεοφανών Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στο λόφο των Καρυών της Θερμής Λέσβου στο καινοφανές συναξάρι εκείνων των στιγμών όπως περιγράφεται  μέσα από εμπεριστατωμένες εκδόσεις.

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 21 Απριλίου 2019 (τῶν Βαΐων)

Κατά Ἰωάννην ΙΒ΄ 1-18

Πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.

“Ο Σταυρός είναι το μονοπάτι προς την Ανάσταση”

Toυ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνατίου

Τη θριαμβευτική είσοδο του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, λίγο πριν το Πάθος και την Ανάστασή Του, πανηγυρικά εορτάζουμε αυτή την Κυριακή. Ο Κύριός μας, αφού ανέστησε τον τετραήμερο Λάζαρο, εισέρχεται στην αγία Πόλη, όπου ο ιουδαϊκός λαός Τού επιφυλάσσει μία εντυπωσιακή υποδοχή, τέτοια που μόνο σε ένα νικητή Βασιλιά θα άρμοζε.

ΤΈΣΣΕΡΑ τα μνημόνια, ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΟΣ ο Άγιος Λάζαρος. ΕΛΛΑΔΑ- ΚΥΠΡΟΣ προσμένουν ΚΑΙΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Φώτο από larnakaonline.com.cy

Όλα ξεκινούν με το πραξικόπημα και την Κυπριακή Τραγωδία. Τετραήμερος ο Άγιος Λάζαρος και φίλος του Χριστού. Τέσσερες και δεκαετίες η Μεταπολίτευση και  συνάμα η τουρκική κατοχή στην φίλη του Χριστού Κύπρο. Τέσσερα τα μνημόνια και φοβερές συνέπειες διάλυσης στην φίλη του Χριστού Ελλάδα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Δεν θα πούμε πολλά γιατί τα περισσότερα βγαίνουν από μόνα τους. Άλλωστε αναφερόμαστε σε ένα αναγνωστικό κοινό που «πιάνει πουλιά στον αέρα»  σαν τα περιστέρια έξω από τον Βυζαντινό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Λαζάρου στην Λάρνακα Κύπρου.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Αναστάσεως του φίλου και ομοτράπεζου του Κυρίου μας, Λαζάρου, αποτελεί προοίμιο της παλιγγενεσίας και προανάκρουσμα της Ανάστασης του Χριστού.

«Τὴν ψυχωφελῆ πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν, βοήσωμεν· Χαίροις πόλις Βηθανία, πατρὶς ἡ τοῦ Λαζάρου, χαίρετε Μάρθα καὶ Μαρία, αἱ τούτου ἀδελφαί, αὔριον Χριστός παραγίνεται, ζωῶσαι ῥήματι, τὸν τεθνεῶτα ἀδελφόν· οὗ φωνῆς ἀκούσας, ὁ πικρὸς καὶ ἀκόρεστος ᾍδης, φόβῳ τρομάξας, καὶ μέγα στενάξας, ἀπολύσει Λάζαρον, κειρίαις ἐσφιγμένον, οὗ τῷ θαύματι, δῆμος Ἑβραίων ἐκπλαγείς, μετὰ βαΐων καὶ κλάδων, αὐτῷ προσυπαντήσουσι, καὶ ὀφθήσονται εὐφημοῦντες παῖδες, ὃν φθονοῦσι πατέρες. Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου, Βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ», έψαλλε η Αγία μας Εκκλησία στον σημερινό εσπερινό.

Τί απέγινε ο Λάζαρος μετά το θαύμα της εγέρσεώς του;

Ο Λάζαρος, ο επονομαζόμενος Δίκαιος και Τετραήμερος, ήταν αδελφός της Μάρθας και της Μαρία, με τις οποίες ζούσε στη Βηθανία, κοντά στα Ιεροσόλυμα. Στο σπίτι τους είχε φιλοξενηθεί επανειλημμένα ο Χριστός, όταν περνούσε από την περιοχή, με κατεύθυνση προς την Ιερουσαλήμ.

Όπως ήταν φυσικό, το θαύμα της εγέρσεως του Λαζάρου εξέγειρε τους Ιουδαίους και «εβουλεύσαντο οι αρχιερείς, ίνα και τον Λάζαρον αποκτείνωσιν» (Ιω. ιβ΄ 9-11), καθότι ήταν το ζωντανό τεκμήριο του θαύματος. Ετσι ο Άγιος διωκόμενος από τους Ιουδαίους καταφεύγει στη νήσο Κύπρο, όπου τον συναντούν οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας και τον χειροτονούν πρώτον επίσκοπο Κιτίου.