Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά τήν ἀρρώστια καί τον ὑποχρεωτικό ἐμβολιασμό

-Πῶς ξέρουν καί βάζουν αὐτόν τόν ἀριθμό, Γέροντα;

-Ἤξερε ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης τί θά κάνη ὁ διάβολος, ὅπως καί οἱ Προφῆτες προφήτευσαν ὅτι θά πωλήσουν τόν Χριστό γιά «τριάκοντα ἀργύρια»9, ὅτι θά Τόν ποτίσουν ξύδι10, θά διαμερίσουν τά ἱμάτιά Του11. Πρίν ἀπό δύο χιλιάδες χρόνια ἔγραψε στήν Ἀποκάλυψη ὅτι οἱ ἄνθρωποι θά σφραγίζωνται μέ τόν ἀριθμό 666. «Ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τόν ἀριθμό τοῦ θηρίου· ἀριθμός γάρ ἀνθρώπου ἐστί· καί ὁ ἀριθμός αὐτοῦ χξς΄12». Τό 666 γιά τούς Ἑβραίους εἶναι σύμβολο οἰκονομίας. Οἱ Ἑβραῖοι, ὅπως ἀναφέρεται στήν Παλαιά Διαθήκη, ἐπέβαλαν μία συγκεκριμένη φορολογία στά ἔθνη πού ὑποδούλωσαν μέ διάφορους πολέμους. Ἡ ἐτήσια φορολογία ἦταν 666 τάλαντα χρυσοῦ13. Τώρα, γιά νά ὑποτάξουν ὅλον τόν κόσμο, βάζουν πάλι αὐτόν τόν παλιό φορολογικό ἀριθμό, πού συνδέεται μέ τό ἔνδοξο παρελθόν τους. Γι’ αὐτό δέν θέλουν νά τόν ἀντικαταστήσουν μέ ἄλλο ἀριθμό. Τό 666 δηλαδή εἶναι τό σύμβολο τοῦ μαμωνᾶ. Τό πῆραν ἀπό τά σταθμά τοῦ χρυσοῦ-δέν ἤξεραν αὐτό πού ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης στήν Ἀποκάλυψη-, ἀλλά δέν παύει νά εἶναι μαμωνᾶς. Τό Εὐαγγέλιο ὅμως λέει...«ἤ Χριστό ἤ μαμωνᾶ». «Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καί μαμωνᾷ14».

Η ΥΒΡΙΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΜΗΝΑ

Ἐξητάσθησαν, ἐζυγίσθησαν καί ἐβρέθησαν ἐλλειπεῖς.

Τρομακτική ἡ ὕβρις. Κύριος δώῃ κατά τάς καρδίας αὑτῶν.

Ὅταν οἱ ἀνθρώπινες ἀρετές, ἑνωθοῦν μέ τή δαιμονική ὑπερηφάνεια, ἀχρηστεύονται.

Ἡ δαιμονική ὑψηλοφροσύνη συγκαταρρίπτει τήν ἐξυπνάδα ἀκόμη κι’ ἄν εἶναι ἀληθινή. Πόσο μᾶλλον ἄν εἶναι ἀπατηλή.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: « Ξέρεις τι θα ήθελαν όλοι οι Άγιοι που τους λέμε προφήτες ; Να διαψευστούν, δηλαδή να υπήρχε καθολική μετάνοια για να μη συμβούν τα επερχόμενα.»

Εκκλησιασμός ΑΓΙΩΝ και ΑΓΓΕΛΩΝ που γεμίζουν τις άδειες εκκλησίες μας. Είναι μέρες που αυτοί, που αγαπούν ΧΡΙΣΤΟ και Ελλάδα πονάνε. Και όταν λέμε Ελλάδα εννοούμε την Χριστο – κεντρική και   πολιτισμική  αγκαλιά που έχει απλώσει αυτή σε όλο τον κόσμο.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Μια φορά πονούσανε όλοι αυτοί , όταν έβλεπαν την επί τόσα χρόνια ηθική κατηφόρα που έπαιρνε ο κόσμος. Και τώρα πονάνε πάλι  που συμβαίνουν  όλα αυτά τα θλιβερά στον πλανήτη μας.

Οι δοκιμασίες λευκαίνουν την ψυχή

Μας διδάσκει ο Απ. Παύλος «ου μόνον δε, αλλά καν καυχώμεθα εν ταις θλίψεσιν, ειδότες ότι η θλίψις υπομονή κατεργάζεται, η δεν υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα» (Ρωμ. δ,3). Δεν καυχώμεθα δε μόνον δια την δόξα, που ελπίζουμε, αλλά καυχώμεθα και δια τις θλίψεις, διότι γνωρίζομε ότι η θλίψη παράγει την υπομονή και η υπομονή αρετή δοκιμασμένη και η αρετή ελπίδα στον Θεό. Όλες οι δοκιμασίες είναι παραχώρηση Θεού. Όλες μας φέρνουν πάντα πνευματικό όφελος.

«Νοσεί η ΕΛΛΑΔΑ, μα λίγο πριν πεθάνει, θα έρθει η Ανάσταση και ο κόσμος θ’ γιάνει »!!!

Επειδή έχουμε να δούμε πολλά επεισόδια ακόμα, καθότι τώρα ξεκινήσαμε, να παρακαλέσουμε στην αγάπη σας το αίσθημα της Ομόνοιας και της Ομοψυχίας να το ανακαλύψουμε και να το  αναδείξουμε  τέτοιες στιγμές.

 Μέτρα που τρομοκρατούν και πανικοβάλουν  έχουν ημερομηνία λήξης.Το αίσθημα της ευθύνης προς τον συνάνθρωπο μας πρέπει να επιβάλλεται όχι με το γράμμα του νόμου αλλά κυρίως με το δικό μας πνεύμα  αγάπης και  ανθρωπιάς. Τότε μιλάμε για πολιτισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν μέσα στο συμφέρον της δημόσιας υγείας βρίσκεται  το συμφέρον της ατομικής μας τέτοιας και αντίστροφα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Βγαίνουν οι εξουσιαστές και οι κυβερνήτες του πλανήτη και λένε « η ζωή μετά τον Κορωνοιό θα είναι διαφορετική» και φυσικά στο μυαλό τους έχουν, αυτό που έχουν. Σίγουρα θα είναι διαφορετικός ο κόσμος μας , αλλά δεν πήραν ακόμα μυρωδιά ότι έπεσε γερό χαστούκι σε όλη την δημιουργία γιατί ο ΘΕΟΣ Δημιουργός  δεν ευλογεί την ανωμαλία που φέραμε στην φύση και στους εαυτούς μας.

Ο ΜΟΡΦΟΥ ΑΣΚΕΠΗΣ ΚΑΙ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Καρδιολόγος εξηγεί με ποιον τρόπο η ασκητική ζωή βοηθά στο να αποτρέπονται πολλές ασθένειες

Ο καρδιολόγος Σπύρος Παπαϊωάννου, αναπληρωτής διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, μίλησε στην Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια και στον δημοσιογράφο Κώστα Παππά, για το πρότυπο ποιοτικής διατροφής που ακολουθούν οι Αγιορείτες πατέρες και εξηγεί με ποιον τρόπο η ασκητική ζωή βοηθά να αποτρέπονται πολλές ασθένειες.

Από τις κατακόμβες του 337 πχ βγήκε ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ από τις κατακόμβες του 2020; Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ – ΠΟΛΙΣ

Το Κολοσσαίο άνοιξε και ανεβάζει στην σκηνή μάρτυρες και λιοντάρια. Τέλη Δεκαετίας του 89  η επικοινωνία μας με τον ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ γινόταν με δύο ανθρώπους που ήταν στενά συνδεμένοι μαζί του. Ο ένας ήταν ο αγαπητός μας  συγγενής Θείος Αθανάσιος, πνευματικό παιδί του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ από την δεκαετία του 70 καθώς και του Γέροντα Ισαάκ του Λιβανέζου.

Και το δεύτερο πρόσωπο ήταν ο γνωστός στο Πανελλήνιο και στην Ομογένεια πολιτικός και ιστορικός της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας Νικόλαος Μάρτης.

Τότε τα βιβλία ήταν λιγοστά και δεν υπήρχε αυτός ο κατακλυσμός πληροφοριών λόγω διαδικτύου.

Ένας καλός φίλος εκείνες τις μέρες του 89 μέσα στην χαρά , μας είπε «ξέρεις ο Γέροντας από την Παναγούδα λέει ότι θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη»

ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Ο ΑΡΤΟΣ, Ο ΟΙΝΟΣ, Ο ΤΡΟΠΟΣ

Ο άρτι αφιχθείς αρχαίος φόβος μιας πανδημίας προκάλεσε γόνιμες συζητήσεις μεταξύ εκκλησιαστικών ελλογίμων και θεολόγων ανά τον κόσμο. Διατυπώθηκε η θέση ότι μία νόσος μπορεί να μεταδοθεί μέσω του τρόπου μετάδοσης της θείας κοινωνίας. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι τα ίδια τα τίμια δώρα έχουν την ιδιότητα μετάδοσης παθογόνων μικροοργανισμών: ο άρτος ως σώμα του Χριστού, εφόσον κατ’ ουσίαν δεν μεταβάλλεται και διατηρεί τις φυσικές του ιδιότητες, όχι μόνο υπόκειται στη φθορά αλλά μπορεί να μεταδώσει τοξικούς ιούς. Μάλιστα επιχειρήθηκε χριστολογική θεμελίωση του θέματος: το ίδιο το ανθρώπινο σώμα του Χριστού είναι φορέας μικροοργανισμών, τα οποία μπορούν να μας βλάψουν. Αυτοί άλλωστε δεν αποτελούν κακό, διότι τίποτε κακό δεν υπάρχει στη δημιουργία.

Πίσω από την πόρτα του ναού

Ήταν ο άνθρωπος της παρέας. Πειράγματα, αισχρόλογα, αστεϊσμοί και άλλα πολλά ήταν στον ημερήσιο κατάλογο των κατορθωμάτων του.

Τα χρόνια περνούσαν και ποτέ του δεν συνδέθηκε με κάποιους ανθρώπους…ποτέ του δεν εμπιστεύτηκε κανέναν. Όλοι τον θέλανε για την παρέα αλλά μέχρις εκεί. Αλλά και ο ίδιος κανέναν δεν έπαιρνε στα σοβαρά, κανέναν δεν αισθανόταν δικό του άνθρωπο, φίλο του, οικείο του.

Κάπου στα 30 του, γνώρισε μία κοπέλα. Την γνώρισε μέσα από μια τυχαία παρέα, διαμέσου γνωστών αγνώστων. Η κοπέλα αυτή είχε κάτι το διαφορετικό, κάτι το «περίεργο». Του κίνησε το ενδιαφέρον.

ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ

Με αφορμή την προσωρινή απαγόρευση τέλεσης της εκκλησιαστικής λατρείας, καθώς επίσης και την απόφαση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους να αντιμετωπίσει την ελαύνουσα επιδημία μέσα από την πρακτική φιλοσοφία των πατέρων, δηλαδή την άγρυπνη δέηση για τη σωτηρία όλου του κόσμου, η Ιερά Μονή μας έκρινε εποικοδομητική την κατάθεση των παρακάτω σκέψεων.