Η Αγία Σοφία της
Κλεισούρας, που αγιοκατατάχθηκε το 2012 και γιορτάζει στις 6 Μαΐου, ενημερώνει
τους πιστούς για την προειδοποίηση της Παναγίας σε όλο τον κόσμο να είναι
έτοιμοι και με μετάνοια για την Κρίση (κατά τον θάνατο και την 2α Παρουσία)
αλλά και για τον επερχόμενο 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο που θα καταστρέψει τα 3/4 της
ανθρωπότητας! «Είδα μαύρα σύννεφα. Η οργή του Θεού (η δικαιοσύνη του Θεού)
κατέβαινε στον κόσμο. Σιγά - σιγά κατεβαίνουν, σιμώνουν... και όταν αγγίξουν
στη γη, τότε θα γίνει ο πόλεμος»!
☦ “Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”
☦ "Ὁ ῎Αγγελος ἐβόα τῇ Κεχαριτωμένῃ·"
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2020
☦ Είδα μαύρα σύννεφα. Η οργή του Θεού (η δικαιοσύνη του Θεού) κατέβαινε στον κόσμο. Σιγά - σιγά κατεβαίνουν, σιμώνουν... και όταν αγγίξουν στη γη, τότε θα γίνει ο πόλεμος»
☦ Επίσκεψη Πομπέο και ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
(φώτο η ΥΠΕΡΑΓΙΑ
ΘΕΟΤΟΚΟΣ από την υπό βεβήλωση ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ τα βλέπει όλα)
Βαρύγδουπες οι
δηλώσεις του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ για επενδύνσεις στην Βόρειο Ελλάδα (εννοείται
Μακεδονία και Δυτική Θράκη).
Καλοδεχούμενες αν
έχουν καλοπροαίρετο υπόστρωμα συνεργασίας και αποτελεσματικότητας υλοποίησης. Η
Ελλάδα θα γίνει διεθνής κόμβος ενέργειας , δηλώνουν σε όλους τους τόνους και
φυσικά δεν λένε τίποτε σπουδαίο, όταν η γεωγραφική θέση της χώρας μας την αναγορεύει
αυτόματα σε αξιακό γεωπολιτικό κόμβο.
Όμως τι επενδύνσεις και σκέψεις να κάνεις όταν δίπλα σου καραδοκεί βαρύς λύκος που λέγεται τουρκία , που στοχεύει στην καταπάτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας που πρόκειται να γίνουν οι προαναγγελθείσες επενδύνσεις;
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2020
☦ Μας τύφλωσαν τα πάθη και δεν βλέπουμε τα σημάδια που στέλνει ο Θεός
Ο Θεός κατά
κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε. Εμείς όμως δεν δίνουμε
σημασία.
Αυτό
σημαίνει ότι τα πάθη μάς τύφλωσαν τόσο πολύ, που δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το
καλό από το κακό.
Η γενιά αυτή είναι τόσο τυφλωμένη από τα πάθη, που ακόμη κι αν δουν βομβαρδισμούς ή οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να μετανοήσουν…
☦"ο τούρκος θα κινηθεί στον καιρό της συγκομιδής της ΕΛΙΑΣ και πριν πιάσουν τα κρύα"
-Οι Άγιοι θα ήθελαν να ζήσουν στις μέρες μας για να ομολογήσουν ,
αλλά όχι για να ζήσουν δίχως να ομολογήσουν γιατί θα ζούσαν μέρες κόλασης.
Εμείς τι καταλαβαίνουμε από όλα αυτά;
Αυτά ακούσαμε από άνθρωπο του ΘΕΟΥ που μας συμπλήρωσε:
-η Ελλάδα είναι περιβόλι με μια ΕΛΙΑ στην μέση.
- ξένοι και άσχετοι περιμένουν να την ραβδίσουν για να πάρουν το λάδι της, το ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ.
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020
☦ Τα στάδια προς την εν Χριστώ τελείωση
Πνευματική ζωή είναι όλα όσα κάνουμε, συνεργαζόμενοι με την χάρη
του Θεού, για να πετύχουμε τον σκοπό της ύπαρξής μας πού είναι η θέωση.
Η πνευματική ζωή είναι μια δυναμική πορεία. Αρχίζει με το βάπτισμα, που είναι κάθαρση του κατ’ εικόνα, και συνεχίζεται με την ασκητική ζωή για να φθάση ο άνθρωπος στο καθ’ ομοίωσιν, δηλαδή στην κοινωνία με τον Θεό.
☦ Η χάρη του Θεού… «ανάβει και σβήνει, καθαίρει, ανακαινίζει…»
Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τότε
κατοικεῖ μέσα μουὅταν ταπεινώνομαι σὲ ἔσχατο βαθμό ὅταν παραδέχομαι πὼς εἶμαι
ἕνας ἄθλιος καὶ τιποτένιος ἄνθρωπος. Ὅπου ἀρχίζει ἡ ἀθλιότητά μας, ἐκεῖ ἀρχίζει
καὶ ἡ μεγαλοπρέπεια τοῦ Θεοῦ μέσα μας.
Ἀνάβει καὶ σβήνει
Μιὰ φορὰ ἄναψα τὸ καντήλι μου καὶ παρατήρησα πώς, ὅταν τελείωσε τὸ λάδι, τὸ φυτίλι πρὶν σβήσει ρούφηξε καὶ λίγο νερὸ ποὺ ὑπῆρχε μέσα. Ὅταν ἔβαλα ξανὰ λάδι καὶ ἄναψα τὸ καντήλι, σὲ λίγο πάλι ἔσβησε, γιατί τὸ φυτίλι εἶχε μέσα νερό. Βούτηξα τὴν ἄκρη τοῦ φυτιλιοῦ μέσα στὸ λάδι καὶ τὸ ἄναψα πάλι. Τὸ νερὸ δὲν ἐπέτρεπε νὰ ἀνάψει καλὰ τὸ καντήλι καὶ ἄναψε κανονικὰ μόνο τότε, ὅταν ἐξαφανίστηκε τὸ νερό.
☦ Κάπου διάβασα πως ο χειρότερος θάνατος είναι όταν χάσεις την ελπίδα σου…
Η ζωή δεν είναι
καθόλου εύκολη. Είναι γεμάτη δυσκολίες, εμπόδια, αδιέξοδα, θλίψεις, δοκιμασίες
τρομερές. Είναι αντίστροφη πορεία. Πορεία φθοράς…
Εκεί, όμως, που όλα οδηγούν στο θάνατο, στο μηδέν, εκεί τότε έρχεται Εκείνος που είναι πανταχού παρών. Τότε, όταν θα νιώσεις πως όλα χάνονται, όταν νιώσεις τον πόνο και τα δάκρυα να πνίγουν την ψυχή σου, έρχεται ο Χριστός με το βλέμμα Του γεμάτο αγάπη.
☦Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΑΡΑ (σχόλιο στο βίο του Αγίου Καλλιστράτου)
«Μάρτυς Θεόφρον
Καλλίστρατε, λόγον πλουτήσας ζωῆς πρός ζωήν καθωδήγησας, τούς ἀγνοίᾳ πρότερον
ἐν νεκρώσει ὑπάρχοντας. Οἵ καί θανόντες προθύμως ἔνδοξε, διά τήν πάντων ἡμῶν
ἀνάστασιν, ζῆν ἀληθέστατα ἐν Χριστῷ πιστεύονται. Μεθ’ ὧν ἡμῶν μέμνησο πρός
Κύριον τόν ὑπεράγαθον» (στιχηρό του Εσπερινού της εορτής του Αγίου)
«Μάρτυρα Καλλίστρατε που είχες θεϊκό φρόνημα, αφού πλούτησες με τον λόγο της όντως Ζωής, καθοδήγησες προς την ζωή εκείνους που προηγουμένως υπήρχαν σαν νεκροί. Κι αυτοί αφού πέθαναν με προθυμία μαρτυρικά για χάρη της ανάστασης όλων των ανθρώπων, πιστεύουμε ότι ζούνε την πιο αληθινή ζωή κατά Χριστόν. Μαζί τους θυμήσου μας στον υπεράγαθο Κύριο».
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2020
☦18 ολάκερες μέρες η ΠΑΝΑΓΙΑ βουρκώνει και κλαίει. Και συνεχίζεται το ΘΑΥΜΑΣΤΟ αυτό για να μας πει η ΚΥΡΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ τι έρχεται.
Την απάντηση σε όλα
αυτά που βιώνουμε μας την δίνουν τα δάκρυα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ της ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΡΙΑΣ
που επί 18 ημέρες συνεχίζουν
αδιαλείπτως να ρέουν μέχρι και σήμερα.
Αν θέλουμε απαντήσεις σε όλα αυτά τα φοβερά που ζήσαμε τους προηγούμενους μήνες (σφράγισμα εκκλησιών στους πιστούς) , σε αυτά που ζούμε (δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει με τον τούρκο και το δίχτυ των προβλημάτων μιας παράξενης πανδημίας που τρομοκρατεί τον πλανήτη ως μη όφειλε;) και σε αυτά που πρόκειται να ζήσουμε από εδώ και πέρα…
☦Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος
Φωτο: Η Ιερά Εικόνα
του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου η οποία βρίσκεται στον ομώνυμο Ιερό Ναό στο Μελί
Μεγάρων. Εικόνα την οποία έφεραν μαζί τους το 1922 από την Ερυθραία οι
Έλληνες της Μικράς Ασίας.
Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
Ο Άγιος Ιωάννης ο
Ευαγγελιστής καταγόταν από κάποιο φτωχό χωριό της Γαλιλαίας που ονομαζόταν
Βηθσαϊδά. Ήταν γιος του ψαρά Ζεβεδαίου και της Σαλώμης που ήταν συγγενής της
Παναγίας Μητέρας του Χριστού. Πολύ νωρίς έγινε μαθητής του Ιωάννου Προδρόμου
ενώ παράλληλα εργαζόταν και στην τέχνη του ψαρά κοντά στον πατέρα του και τον
αδελφό του Ιάκωβο.
☦Της ψυχής η αλμύρα…

~ Ο Παπά–Γιάννης από
τας Σέρρας, ο απλός και ταπεινός ο ολιγογράμματος και πράος, ο ησύχιος και
σοφός κατά Θεόν…
Πενήντα τρία
ολόκληρα χρόνια διακόνησε, συμπόνεσε, παρηγόρησε, έκλαψε μετά κλαιόντων και
χάρηκε με τις χαρές κάθε αδελφού του –συγχωριανού του, στον τόπο των γονιών και
των παππούδων του, τον βουνήσιο τον ελατοστολισμένο που δεν τον αποχωρίστηκε
σχεδόν ποτέ του …Ακόμα και στα βαθιά γεράματα όταν του λεγαν τα παιδιά του να
τον πάρουν έστω για λίγο καιρό να ξεχειμωνιάσει στην μεγάλη την πρωτεύουσα
εκείνος τους απαντούσε:
-Και να λείψω την Κυριακή από την Εκκλησία μου;








