ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΜΟΝΟ ΝΑ
ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΜΟΝΟ
ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΞΕΡΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΔΗΛΩΘΟΥΜΕ
ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΛΗΞΙΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Και συνέχισε ο
Γέροντας:
η ΠΑΝΑΓΙΑ η ΠΟΡΤΑΙΤΙΣΣΑ να σταθεί και να κλείσει τα σύνορα στους πονηρούς εχθρούς- να τα σφραγίσει από δόλιες ενέργειες.
Είναι μερικοί
άνθρωποι που δεν πετούν τίποτε ! Αν πας στο σπίτι τους θα συναντήσεις μια
απίστευτη ακαταστασία . Και κάποια δωμάτια αποθήκες, πλημμυρισμένα στην κυριολεξία
από διάφορα αντικείμενα! Όλα για
εκείνους μοιάζουν χρηστικά ! Από ένα κουτί για μπισκότα, ένα κεσεδάκι από γιαούρτι , ένα μπουκάλι από γάλα.
Σου λένε : Κάπου θα χρειαστεί ! Τους λες : Ένα , δυο το καταλαβαίνω , αλλά τόσα πολλά , στοίβες ;
Εἶναι μέρες
ἀνήλιαγες.Εἶναι νύχτες ἀσέληνες.Καιροί ἀπαράκλητοι…
Φῶς πουθενά.
Τότε οἱ εὐφυεῖς, οἱ
ἀσκημένοι,οἱ ἔχοντες τήν ἐλπίδα τους στόν Θεό,
σταματοῦν νά
κινοῦνται ὁριζοντίως.Παύουν νά χτυποῦν τίς πόρτες τῶν ἀνθρώπων καί νά ζητοῦν
τήν ἐξ ἀνθρώπων βοήθεια.
Οἱ εὐφυεῖς τότε ἀνοίγουν τά συναξάρια τῆς Ἐκκλησίας καί μαθητεύουν στίς ζωές τῶν ἁγίων.Ψάχνουν νά δοῦν πῶς ἐνεργοῦσαν στίς θλίψεις οἱ ἅγιοι,πῶς ἔκλαιγαν, πῶς βοοῦσαν,πῶς στέκονταν ὄρθιοι
Ώ πωλητές του λόγου, ώ υποκριτές, πόσο άνοστη έγινε η ζωή απ’ τη σοφία σας! Πόσο βαριά και ασφυκτική έγινε η ατμόσφαιρα από τη λιπαρή σοφία σας για όλα τα πνεύματα που έχουν συνηθίσει στον αιθέρα και στο φως! Δεν βλέπετε, πόσες τρυφερές ψυχές φεύγουν από τη ζωή, όπου εσείς κυριαρχήσατε; Άραγε δεν ακούτε τους ρόγχους των αυτόχειρων που πληθαίνουν όσο ποτέ, ώ δολοφόνοι, με το ελεεινό πρόσωπο, άραγε δεν ακούτε; Ή μόνο καμώνεστε ότι δεν τους ακούτε;
Πρωτοπρεσβυτέρου
Αντωνίου Πατρικίου
Eφημερίου Χαρισείου
Γηροκομείου Ι. Μ. Θεσσαλονίκης
Σεβαστέ και
πολυφίλητε μας γέροντα,
Θα προσπαθήσω να
συγκρατήσω την μεγάλη μου συγκίνηση και θα σου γράψω λίγα λόγια αγάπης, όπως
αβίαστα αυτά βγαίνουν από την θλιμμένη ψυχή μου, για να σε συνοδεύουν στην
έξοδο σου από τον κόσμο αυτό, τον κόσμο που τελικά είναι ένα ψέμα για όλους
μας, ένα πέρασμα μιας στιγμής από εδώ στην αιωνιότητα.
Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που νιώθει αυτά τα συναισθήματα για σένα, γιατί είναι "τοις πάσι γνωστό", πόσο κόσμο βοήθησες και σε πόσους έμπρακτα συμπαραστάθηκες με τις καλοσύνες και την μεγάλη φιλανθρωπία σου.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Μετά την αιφνίδια εκδημία του Κυρού Μητροπολίτου Λαγκαδά,Λητής και Ρεντίνης κυρ. κ Ιωάννη το πρωί της Κυριακής της 15ης Νοεμβρίου του 2020, ο οποίος άφησε τα εγκόσμια για τα επουράνια στην ηλικία των 62 ετών, κατόπιν καρδιαναπνευστικής δυσλειτουργίας, υποκείμενων νοσημάτων και πνευμονικής λοίμωξης, ο οποίος μάλιστα βρέθηκε θετικός σε Covid- 19 κατά τις εργαστηριακές εξετάσεις.
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Πάνω ἀπ’ ὅλα ἡ ὑγεία» ἀκοῦμε ἰδιαιτέρως τόν τελευταῖο καιρό, συχνά πυκνά, σάν εὐχή ἀπό τά στόματα ὅλων τῶν κοινῶν θνητῶν. Καί ὅμως! Δέν μοῦ ἀρκεῖ ἡ σωματική προσωρινή ὑγεία. Αὐτό πού ἀναζητῶ εἶναι ἡ ζωή, ἡ νίκη ἐπί τοῦ θανάτου. Διότι, ἀληθῶς ὁ Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος. Τό πιστεύουμε ἄραγε; Ἡ ἐπιθυμία ὅλων τῶν ἀνθρώπων εἶναι νά καταργήσουν, νά καταστρέψουν τόν θάνατο. Αὐτό ὅμως πῶς ἀλλιῶς νά ἐπιτευχθεῖ; Ἕνας τρόπος ὑπάρχει. Νά ὑπερισχύσουν καί νά ἀφανίσουν τήν ἁμαρτία, μέ τήν ἁγιότητα.
Θ.Π.: Ο ΠΙΣΤΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΗΣ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ
ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΑΓΓΕΛΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΜΕΣΑ
ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑΣ. ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΣΚΗΝΕΣ ΔΙΚΑΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΓΙΩΝ ΔΟΞΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ
ΕΧΕΙ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΑΜΗΝ
Εκοιμήθη σήμερα,
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2020 ο Σεβ. Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης. Ο Μακαριστός
Μητροπολίτης μίλησε για τελευταία φορά χθες το βράδυ με τους συνεργάτες του και
μάλιστα τους είπε πως μετά τη σημερινή Θεία Λειτουργία θα τελούσε δέηση για την
απαλλαγή από τον κορωνοϊό.
Ἐγεννήθη εἰς τήν
Θεσσαλονίκην τὸ ἔτος 1958. Ἀπεφοίτησε τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας
Θεσσαλονίκης τὸ ἔτος 1979 καὶ τοῦ Τμήματος Ποιμαντικῆς καὶ Κοινωνικῆς Θεολογίας
τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τὸ 1982.
Τὸ ἔτος 1982, χειροτονεῖται Διάκονος εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Θεσσαλονίκης καὶ ἀναλαμβάνει τὴν διεύθυνσιν τοῦ Γραφείου Νεότητος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, λαβὼν μέρος καὶ εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Συνεδρίου Νεότητος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Γερόντισσα ἦταν. Γιαγιά! Μὲ δυνατὴ κράση. Πλησίαζε τὰ 80.
Μὲ τρία καλὰ παιδιά, δυὸ γιατροὺς καὶ ἕναν τραπεζικό, καὶ 7 ἐγγονάκια. Τὴν
ἔλεγαν Χρυσούλα.
Καὶ στὴν καρδιά της
χρυσὴ ἦταν. Γεννημένη νὰ ἐξυπηρετεῖ, νὰ προσφέρει, νὰ θυσιάζεται γιὰ ξένους
καὶ δικούς της, μὰ πιὸ πολὺ γιὰ τὰ ἐγγονάκια της. Ἔμενε στὶς παρυφὲς τῆς
Πάρνηθας, στὴν Ἱπποκράτειο Πολιτεία. Ἀγαποῦσε πολὺ τὸν Θεό. Τηροῦσε τὶς
νηστεῖες. Μελετοῦσε τὴ Γραφὴ καὶ τοὺς Βίους τῶν Ἁγίων. Δὲν ἔλειπε ποτὲ ἀπὸ τὴν
ἐκκλησία. Ἀγαπητὴ πρὸς ὅλους ἦταν. Καὶ πάντα πρόσχαρη.
Ὅμως τὸν τελευταῖο καιρὸ ἡ γιαγιὰ Χρυσούλα εἶναι πονεμένη. Ἔπεσε ἀπὸ τὶς σκάλες καὶ χτύπησε. Πονάει πολὺ στὸ δεξιό της ὦμο. Ἔτρεξε σὲ γιατροὺς φημισμένους. Τῆς εἶπαν ὅλοι νὰ κάνει φυσικοθεραπεῖες καὶ νά ʼχει ὑπομονή. Ἕνας χρόνος πέρασε ἀπὸ τότε. Βελτίωση καμιά. Μᾶλλον χειροτέρευση βλέπει. Καὶ τὸ κυριότερο γιὰ τὴ γιαγιὰ Χρυσούλα εἶναι ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ προσφέρει χέρι βοήθειας στὰ ἐγγονάκια της ποὺ ὑπεραγαπᾶ καὶ τὴν ἔχουν τόσο ἀνάγκη.
Σ’ ένα άρθρο από το περιοδικό «ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ» (1-11-1956), το οποίο είχε
φυλάξει στό αρχείο του ο αείμνηστος Γέροντας, πατήρ Αρσένιος Κομπούγιας, τού ησυχαστηρίου
«Παναγία η Γοργοεπήκοος» στη Ναύπακτο, γράφει το εξής σημαντικό γεγονός:
Ένας ιερεύς ζηλωτής, με πλούσια δράση, είδε κάποτε ένα όνειρο. Ο ίδιος
μας τό έχει περιγράψει ως εξής:
«Καθόμουνα στήν πολυθρόνα μου, κουρασμένος κι εξαντλημένος από την εργασία. Το σώμα μου πονούσε απ’ τη μεγάλη κόπωση.
Ένας ακόμη σύγχρονος
Στάρετς, ο Στάρετς Σέργιος, συμφωνεί με τα λεγόμενα του Γέροντος Πορφυρίου και
του Γέροντος Παϊσίου, που μόλις παρουσιάσαμε: «Στή βάση των ψυχικών ασθενειών»,
παρατηρεί ο Στάρετς Σέργιος, «βρίσκεται η υπερηφάνεια.
Θεμέλιο των ψυχικών ασθενειών είναι η θεώρηση του εαυτού μας ως κέντρου των πραγμάτων. Όλοι οι ψυχικά ασθενείς έχουν ως κέντρο τον εαυτό τους».