☦ O Άγιος Ευστάθιος και η Συνοδεία του

Αυτός ο μεγαλομάρτυρας του Χριστού Ευστάθιος ήταν στρατηλά­της ενδοξότατος στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Τραϊανού κατά το έτος 100, και ήταν γνωστός ως ο πλέον περιβόητος από τους άλλους στην αρετή και στους τρόπους και στην διάθεση και στην ελεημοσύνη και συμπάθεια προς τους πτωχούς. Ονομαζόταν προηγουμένως Πλακίδας και η γυναίκα του Τατιανή. Αυτός λοιπόν ο αοίδιμος, επειδή ήταν υποδουλωμένος στην πλάνη των ειδώλων, εξ αίτιας της μεγάλης του ευλάβειας και καλοκαγαθί­ας αξιώθηκε να κληθεί στην πίστη από τον Θεό, όπως και ο Απόστολος Παύ­λος Διότι μία φορά, που αυτός κυνηγούσε και καταδίωκε ένα μεγάλο ελάφι και αρκετά το πλησίασε, ω του θαύματος!, βλέπει ανάμεσα στα δυο κέρατα του ελαφιού να στέκεται, ο τίμιος Σταυρός του Χριστού, ο οποίος έλαμπε περισσότερο από τον ήλιο.

☦ Λίγο πριν κοιμηθείς…

Λίγο πριν κοιμηθείς σκέψου…

Σκέψου ποιος είσαι, τι κάνεις, πώς πορεύεσαι στη ζωή σου. Σκέψου το πώς κύλησε η μέρα και πώς εσύ αντέδρασες σε κάθε γεγονός.

Σκέψου πως ο Κύριος σε άφησε να ζήσεις και αυτή τη μέρα… Σου έδωσε άλλη μια ευκαιρία να Τον πλησιάσεις…

Μετά βγες απ’ τον εαυτό σου και σκέψου λίγο τους άλλους. Εσύ έχεις το σπίτι σου, το κρεβάτι σου… Όμως, κάποια παιδιά δεν έχουν να φάνε.

Σκέψου πόσοι άνθρωποι περιφέρονται απελπισμένοι στους δρόμους. Αυτή την στιγμή. Άστεγοι, φτωχοί, πεινασμένοι, παιδιά μπλεγμένα στα ναρκωτικά, στο περιθώριο… Τόσος κόσμος υποφέρει.

☦ Ένας ξυπόλυτος ασκητής στο δικαστήριο...

Εχω διαβάσει στο Λαυσαϊκόν του Παλλαδίουτα εξής περί του αββά Ωρ: «Ούτος εν τη ερήμω διάγων, ήσθιεν μεν βοτάνας και ρίζας γλυκείας, έπινεν δε και ύδωρ ότε ηύρισκεν, εν ευχαίς και ύμνοις διατελών πάντα τον χρόνον». Νομίζω αποδίδουν άριστα τα της ασκητικοτάτης βιοτής του πατρός Φιλαρέτου.

☦ Η μόνη βία την οποία άσκησαν οι σύγχρονοι άγιοι....ήταν η βία στον εαυτό τους....

Η μόνη βία την οποία άσκησαν οι σύγχρονοι άγιοι -και αναφέρομαι μόνο σ’ αυτούς, γιατί τους γνωρίσαμε όλοι μας- ήταν η βία στον εαυτό τους. Η ηρεμία τους, ως καρπός κοινωνίας με τον Θεό, απέκλειε οποιαδήποτε άλλη βία. Οι άγιοι δεν έβρισαν ούτε τους αθέους, ούτε τους ολιγόπιστους, ούτε τους αμαρτωλούς, ούτε καν τους διώκτες τους. 

☦ Θεωροῦμε τό παράπονο τόσο μικρή καί ἀσήμαντη ἁμαρτία..!

Θεωροῦμε τὸ παράπονο τόσο μικρὴ καὶ ἀσήμαντη ἁμαρτία!... Ἡ ἐπίπτωση ὅμως μιᾶς καρδιᾶς ποὺ παραπονιέται εἶναι πνευματικὰ καταστροφική, διότι ὅταν παραπονιόμαστε, φέρουμε πικροὺς καρποὺς ποὺ καταλύουν τὴν εἰρήνη τὴν δική μας καὶ τῶν γύρω μας. Ὅταν ἀρνούμαστε νὰ γεμίσουμε τὴν ζωή μας μὲ παράπονα, διατηροῦμε τὴν ἐσωτερική μας εἰρήνη.

☦ Στην ΠΑΝΑΓΙΑ την ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ στα αγέρωχα Κύθηρα, ένας παππούς: « πάρε αυτά τα αμάραντα να τα βάλλεις στην εικόνα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ μέσα στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»

Καλοκαίρι του 2006  για Προσκύνημα στην ΠΑΝΑΓΙΑ την Μυρτιδιώτισσα. Με το που πατήσαμε  το πόδι μας  στα Κύθηρα αισθανθήκαμε  μια ιερή ανατριχίλα. Βηματίζαμε  πάνω σε χώματα που ποτίστηκαν με μαρτυρικό αίμα πολλών Ορθοδόξων Χριστιανών σε διάφορες και επάλληλες ιστορικές περιόδους με καταστροφές – δηώσεις – γενοκτονίες και σκλαβοπάζαρα.

☦ «Ἐμεῖς θέλουμε Χριστό καί Ἑλλάδα!»

Ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη. Πετάξτε τὶς ἁλυσίδες καὶ φωνάξτε: «Ἐμεῖς θέλουμε Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα!». Ἕλληνες, σηκῶστε ἱερὸ πόλεμο καὶ διῶξτε ὅποιον κάνει ἔργο διαβόλου σ᾽ αὐτὴν τὴν ματωμένη χώρα. Δὲν σηκώνει ἄλλο. Ἐξεγέρθητε καὶ μὴ ὑπνῆτε, γιατὶ ἐγγὺς τὸ τέλος, ὄχι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τῆς Ἑλλαδίτσας.

(†) Μακαριστός Γεροντας Γρηγόριος Αρχιπελαγίτης.

Καθηγούμενος Ι. Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.

☦ “Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός·”

“Ἔχω σταυρωθῆ μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Δὲν ζῶ πλέον ἐγώ, ἀλλὰ ζῆ μέσα μου ὁ Χριστός”  ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ,  Προς Γαλάτας (β΄ 16-20)

(ΔΙΑΒΑΣΘΗΚΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ)

☦ Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης: ”’Όσοι ομιλούν περί εκκλησίας χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψει τους Πατέρας, δεν είναι Ορθόδοξοι”

☦Θα το βάζω συνέχεια μέχρι να το αποστηθίσουν Λαϊκοί, Μοναχοί, Ιερείς, Αρχιερείς, Αρχιεπίσκοποι, οι πάντες !!!

☦ Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι (Μάρκ. 8, 34).

Είναι αδύνατον να ακολουθήσουμε τον αίροντα τον Σταυρό Του Κύριο χωρίς να φέρουμε τον δικό μας σταυρό.

Αλλά τι είναι αυτός ο Σταυρός;

Είναι όλες οι δοκιμασίες, τα εμπόδια και οι θλίψεις -που το μεγάλο βάρος τους ακουμπά στους ώμους μας εσωτερικά και εξωτερικά- καθώς βαδίζουμε το δρόμο της συνειδητής εκπλήρωσης των εντολών του Κυρίου. Ένας τέτοιος σταυρός είναι σε τέτοιο βαθμό αυτονόητος για τον Χριστιανό, ώστε όπου υπάρχει κι Χριστιανός, υπάρχει κι ένας σταυρός, και όπου δεν υπάρχει σταυρός, εκεί δεν υπάρχει και Χριστιανός.

☦ Οι εξουσίες παγκοσμίως είναι "ματιασμένες" από το αντίχριστο πνεύμα. Το «ξεμάτιασμα» τους θα γίνει με ΤΡΑΝΤΑΓΜΑ και όχι με την Μετάνοια;

Λόγος υπερβολικός περί ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, μετάνοια όμως πού; Ποιος θα διδάξει το δώρο της μετάνοιας, όταν η ίδια η αμαρτία θεσμοθετείται δια νόμου; Να όμως ο πραγματικός διδάσκαλος της. Πολλές οικογένειες και άτομα στηρίχθηκαν από τα λεγόμενα του τις τελευταίες δεκαετίες, τώρα σήμανε η ώρα να στηριχθεί και ίδια η Ελλάδα μας μέσα στο Παγκόσμιο Τράνταγμα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ας αφήσουμε τον διδάσκαλο του χειμαζόμενου Έθνους μας να μιλήσει, να τον ακούσουμε τουλάχιστον, μήπως και κάτι μας μείνει γιατί ο ορίζοντας της φρικτής καθημερινότητας σκοτείνιασε σε όλο τον πλανήτη.

☦ ΤΑ ΕΠΤΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ

Κάποιος γέροντας έμενε στη Θηβαΐδα, σ’ ένα σπήλαιο, κι είχε μαζί του έναν υποτακτικό, δόκιμο. Ο γέροντας είχε συνήθεια κάθε βράδυ να λέη διάφορες συμβουλές στον μαθητή του. Μετά του έδινε ευχή και τον έστελνε να κοιμηθή. Μια μέρα έτυχε να έρθουν μερικοί ευλαβείς κοσμικοί, που είχαν ακούσει για τη μεγάλη αρετή του γέροντα. Ήθελαν να τον επισκεφθούν και να του προσφέρουν και κάτι.