☦“Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει…”

Φωτο ο σεπτός και ταπεινός τάφος του Γέροντος Δανιήλ (από ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ)

Από χώμα μ’ έπλασες Δημιουργέ μου.

Σε μια σκοτεινή μήτρα ταξίδεψα.

Σε μια σκοτεινή άβυσσο θα φύγω πάλι

για το ταξίδι στην αιωνιότητα.

«Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει…»

☦ Ζούμε τα χρόνια του: Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!

Λιγοστεύουν οι φίλοι... Δεν είναι μόνο που αρνούνται να σε νοιαστούν στα στενάχωρα άμα διαρκούν, είναι και που τα γενικώς δύσκολα της εποχής μας, μάς ξεφλουδίζουν, βγάζουν από μέσα μας κρυμμένα μας τερατάκια. Και τι εκπλήξεις χαρακτήρων δεν είδαμε!...

Οι προσποιήσεις και οι υποκρισίες απαιτούν μεγάλο κόπο στην πορεία. Άμα οι καιροί γίνονται ζόρικοι, αγχώδεις και κουραστικοί, εγκαταλείπουμε τις επιφανειακές ευγένειες των παλιών εύκολων εποχών και αγριεύει, αποθρασύνεται ο πιο εγωκεντρικός εαυτός μας.

☦ Ε, τώρα, άλλο ο ήλιος και άλλο ο φακός. Το ίδιο είναι;

''Είδες, παιδί μου; Πολλοί σήμερα οι μορφωμένοι, λίγοι όμως οι ευτυχισμένοι. Γιατί; Γιατί το γεμάτο μυαλό και η άδεια ψυχή δε σου δίνουν χαρά. Τη χαρά πρέπει να κατέβεις στην ψυχή να την πάρεις.

Σου πουλάει και το μυαλό αλλά μέχρι να βγεις από το μαγαζί του, έλιωσε.

☦ Αντιμισθία ελέους προς τους κεκοιμημένους

Μια νοσοκόμα σε μεγάλο Νοσοκομείο των Αθηνών, η Α. , διηγήθηκε στον π. Συμεών τον Αγιορείτη που εγκαταβιώνει στην Καλλιάγρα:

«Είχα σκλήρυνση κατά πλάκας και ήμουν στα πρόθυρα της παραλύσεως. Οι γιατροί μου έδωσαν ένα μήνα άδεια. Ενώ ήμουν ξαπλωμένη στο κρεββάτι αλλά ξύπνια, βλέπω την Παναγία να μου λέγη:

«Α, σήκω επάνω, είσαι καλά πλέον». Σηκώθηκα και την άλλη μέρα πήγα στην δουλειά μου στο Νοσοκομείο. Οι γιατροί όταν με είδαν τα έχασαν. Με εξέτασαν και με βρήκαν υγιή.

☦ Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε άγιοι

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Το πρώτο, πού κάνει κάθε άνθρωπος, όταν τον καλέση ο Θεός στην επίγνωσί Του, είναι να ερευνήση με ακρίβεια τον εαυτό του για να ιδή, ότι πράγματι στην ζωή του πολλές ενέργειες του ήσαν έξω από το θέλημα του Θεού.

Και από αυτή την στιγμή αρχίζει το έργο της μετανοίας. Η μετάνοια αρχίζει από την κατάπαυσι της αμαρτωλής ζωής και φθάνει μέχρι αυτής της θεώσεως, η οποία δεν έχει τέλος.

☦ Όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να έχει την καρδιά του σε κατάσταση μετανοίας και συντριβής: «Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει» (Ψαλμ. ν’, 19). Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ

☦ “Αφού συνεχώς αμαρτάνουμε, γι’ αυτό και συνεχώς να προσευχόμαστε! Αν η προσευχή δεν καταλαμβάνει το κύριο μέρος της ζωής μας, τότε ο πνευματικός μας θάνατος είναι βέβαιος.” Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης

☦ “ Όσο πιο λίγη περιουσία έχει κανείς, τόσο ευτυχέστερος είναι…”

“….Γιατί δεν φροντίζει για πολλά πράγματα, για υπηρέτες, καλλιεργητές, απόκτηση ζώων. Όταν αφοσιωνόμαστε σ’ αυτά κι ύστερα μας συμβαίνουν εξαιτίας αυτών δυσκολίες, κατηγορούμε τον Θεό. Με την αυθαίρετη επιθυμία μας τρέφομε τον θάνατο και έτσι μένομε στο σκοτάδι της αμαρτωλής ζωής, μέσα στην πλάνη, χωρίς ν’ αναγνωρίζομε τον πραγματικό εαυτό μας”

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ των ιερών Νηπτικών

ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

☦ “O καθένας θα ψηθεί στην φωτιά, για να μπει στον Παράδεισο...”

☦ Ἁγία Μάρτυς Σεβαστιανή ξίφει τελειοῦται, Σεβαστιανῇ τῇ τομῇ βλύζει γάλα, Οὐχ αἷμα καί σάρξ ὥσπερ οὖσα πρός ξῖφος.

☦ Η Αγία Σεβαστιανή η Μεγαλομάρτυς (24 Οκτωβρίου)

Στα χρόνια του αυτοκράτορα Δομετιανού κατά το έτος 82, ζούσε στην πόλη του Μαρκιανού η Αγία αυτή Σεβαστιανή, κηρύττοντας τον Χριστό και συκοφαντήθηκε στον ηγεμόνα Σέργιο ως Χριστιανή. Αφού παρουσιάσθηκε λοιπόν μπροστά του, ομολόγησε ότι πιστεύει στον Χριστό και ότι διδάχθηκε και βαπτίσθηκε από τον Απόστολο Παύλο και ότι είναι έτοιμη να πεθάνει για τον Χριστό.

☦ “Ήθλησας ως άσαρκος εν σαρκί, και τομή της κάρας, γάλα έμβλυσας θαυμαστώς ο Χριστός γαρ μάρτυς, ω Σεβαστιανή σε, δοξάζει όν εν άθλοις λαμπρώς εδόξασας”