Γράφει ὁ Δρ.
Κωνσταντῖνος Βαρδάκας
Δύο μέρες μετὰ τῆς ΠΑΝΑΓΙΑΣ παιδικός μου φίλος μὲ εἰδοποιεῖ μισο-πέλαγα τοῦ Βορείου Αἰγαίου: «Κώστα σὲ μία ὥρα θὰ βρίσκομαι στὸ λιμάνι τῆς πόλης σου ποὺ ὅπως ἔμαθα πρόσφατα τὸ μετονομάσατε σὲ λιμένα ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ γιὰ νὰ τιμήσετε αὐτὸν τὸ Ἅγιο Προστάτη σας». Ὅταν τὸν ἄκουσα χάρηκα γιατί εἶχα νὰ δῶ τὸν φίλο μου πολὺ καιρὸ καὶ ἤθελα νὰ μάθω νέα γιὰ τὴν νέα του ἐπαγγελματικὴ ζωὴ καθότι ἔκανε μία τολμηρὴ ἀλλὰ σωτήρια ὑπέρβαση στὴν ζωή του.
Εάν κάποιοι ιερείς ή αρχιερείς από εδώ και στο εξής σας λένε ότι "ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΤΑΥΤΟΤΉΤΩΝ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΘΈΜΑ" θα τους δείχνετε το χειρόγραφο πόνημα του Αγίου Παϊσίου ”ΣΗΜΕΊΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ" για να το διαβάζουν.
Η ΘΕΪΚΗ ΦΩΤΟΧΥΣΙΑ
Η παράδοση του νόμου του Θεού, των δέκα εντολών, στον προφήτη Μωυσή, έγινε μέσα σε συγκλονιστικές συνθήκες που κατατρόμαξαν τους Ισραηλίτες. Το όρος Σινά τυλίχτηκε με φωτιά και καπνούς. Σκεπάστηκε με γνόφο, σκοτεινή νεφέλη. Βροντές και αστραπές, αλλά και δυνατά σαλπίσματα ηχούσαν πολύ δυνατά. Ο Θεός κατέβηκε στην κορυφή του όρους και κάλεσε τον Μωυσή να ανεβεί εκεί. Ο Μωυσής εισήλθε στον γνόφο και έμεινε σαράντα ημερόνυχτα στο όρος, κατά τα οποία «άρτον ουκ έφαγε και ύδωρ ουκ έπιε». Συνομίλησε με τον Θεό, αξιώθηκε να δει «τα οπίσω» της δόξας του και όχι το πρόσωπό του, και έλαβε τις λίθινες πλάκες της Διαθήκης, γραμμένες θαυματουργικά «δακτύλω του Θεού».
ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Ἐμπρός, φίλοι μου, ἂς ἁπλώσουμε σήμερα χωρὶς δισταγμὸ τὸ χέρι στοὺς θησαυροὺς τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε ἀπὸ ἐκεῖ κατὰ τὴν συνήθειά μας πλοῦτο, πού ἄφθονα σὲ ὅλους διαμοιράζεται καὶ οὔτε στὸ ἐλάχιστο ποτὲ δὲν ξοδεύεται. Ἐλᾶτε, τὸν πάνσοφο καὶ πάλι ἂς ἀκολουθήσουμε, τὸν ὡραῖο ὁδηγό μας, τὸν Λουκᾶ, νὰ δοῦμε τὸν Χριστὸ νὰ ἀνεβαίνει σὲ ὄρος ὑψηλὸ καὶ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη νὰ παίρνει μάρτυρες τῆς θεϊκῆς Μεταμορφώσεως. Διότι «πῆρε μαζί Του», λέει, «αὐτοὺς πού ἀποτελοῦσαν τὴν συντροφιὰ τοῦ Πέτρου καὶ σὲ ὄρος ὑψηλὸ ἀνέβηκε» ὁ Δεσπότης. Ὄρος ὑψηλό, στὸ ὁποῖο ἡ δυάδα Μωυσῆς καὶ Ἠλίας συζητοῦσε μὲ τὸν Χριστό.
Γλυκόηχα και χαρμόσυνα ηχούν οι καμπάνες κάθε εσπερινό στην περίοδο του δεκαπενταύγουστου. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί συναθροίζονται στους Ναούς για να στείλουν τις ικεσίες τους , τις παρακλήσεις τους στην "Προστασία των Χριστιανών".
Προστρέχουν με θερμή πίστη και ευλάβεια στον "γλυκασμόν των αγγέλων", στη "χαρά των θλιβομένων" οι "κατακαμπτόμενοι υπό πταισμάτων πολλών", οι " πολλοίς συνεχόμενοι πειρασμοίς, χαλεπαίς αρρωστίαις και νοσεροίς πάθεσι".
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Βλέποντας τήν φύση μας γυμνωμένη, ἀπό τήν θείαν ἔλλαμψιν καί λαμπρότητα, ἐξαιτίας τῆς παραβάσεως , ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ τήν συμπόνεσε γιά τήν ἀσχημοσύνη της καί ἀφοῦ τήν πῆρε ἐπάνω Του, ἀπό τήν μεγάλη Του εὐσπλαχνία, τήν ἔδειξε πάλι πάνω στό Θαβώρ, ντυμένη λαμπρότερα , στούς τρεῖς ἐκλεκτούς μαθητές Του.
-‘’Ευλογείτε
γέροντα! Να σας ρωτήσω, είναι μακριά….’’
-‘’ο Θεός παιδί μου;’’
-‘’Όχι παππούλη ο γέροντας (τάδε);
-‘’Οχι να…… ένα κομβοσχοίνι δρόμος…..’’
