Μέσα εις το νέφος των μαρτύρων και αγίων της πίστεώς μας,
οι οποίοι έδωσαν την ζωήν των δια την αγάπην των προς τον Χριστόν,
περιλαμβάνεται και η μορφή του αγίου Παντελεήμονος.
Νέος, γεμάτος σφρίγος και παλμόν, δύναμιν και θάρρος, εμαρτύρησε δια την Ορθόδοξον Πίστιν του. Με αποφασιστικότητα διεκήρυξε και διελάλησε την αλήθειαν της πίστεώς του εις όλους, όσοι κατά την εποχήν εκείνην ευρίσκοντο εις το βασίλειον του σκότους και του ψεύδους, της ειδωλολατρίας.
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Σεβαστέ πάτερ, ἁγία γερόντισσα, ἐντιμότατοι ἄρχοντες, ἐλλογιμώτατοι ἱεροψάλτες, εὐλογημένε λαέ τοῦ Θεοῦ, ἐν μέσῳ ἡμῶν παρίσταται καί μᾶς εὐλογεῖ ἡ Ἁγία Παρασκευή, ἡ ὁσία παρθένος καί μάρτυς, ἡ θαυματουργός. Αἴγλη Θεοῦ φωτιζομένη, διέφυγε τῆς ἀπάτης τό σκοτάδι καί ἀστράφτει ἀνάμεσά μας, ὡς φερώνυμος ξακουστή νύμφη τοῦ Χριστοῦ. Παρέχει ἰάματα, ἰάσεις σέ σωματικές καί ψυχικές ἀσθένειες· κυρίως θεραπεύει τίς παθήσεις τῶν ματιῶν καί ἀνακουφίζει τίς καρδιές μας.
Κατά το α΄ μισό του 2ου μ.Χ. αιώνα στην αρχαία κοσμοκράτειρα Ρώμη, ζούσε και το γεμάτο χριστιανική ευσέβεια ζεύγος του Αγάθωνα και της Πολιτείας. Αν και πλούσιοι δεν ζούσαν όπως οι σύγχρονοι τους, με διασκεδάσεις και σπατάλες. Μέριμνα τους καθημερινή ήταν η ελεημοσύνη των φτωχών, η ανακούφιση των ασθενών, η υποστήριξη χηρών και ορφανών. Ένιωθαν όμως και μια λύπη: Δεν είχαν αποκτήσει παιδιά! Γι’ αυτό και αδιάκοπα προσεύχονταν στον Κύριο να τους χαρίσει έστω και ένα παιδί. Και για να ενισχύσουν το αίτημα τους, πολλαπλασίαζαν τις φιλανθρωπίες τους.
Δέσποτα, Κύριε Παντοκράτωρ,
ο κτίστης και δημιουργός πάσης κτίσεως,
ο ελθών εις αναζήτησιν της σωτηρίας ημών,
δέξαι το πνεύμα μου και επάκουσόν μου,
Κύριε ο Θεός μου, και δος τοις μνημονεύουσιν
του ονόματός μου ειρηνικήν βιοτήν και άφεσιν αμαρτιών.
Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των Αγίων μας, αυτών που ζουν
στη θριαμβεύουσα Εκκλησία των ουρανών και αυτών που κινούνται ανάμεσά μας στη
στρατευομένη Εκκλησία της γης, είναι η προσευχή.
Έζησαν, τράφηκαν και έφυγαν από τον κόσμο αυτόν με την προσευχή. Ό,τι ήταν η αναπνοή για το σώμα τους ήταν συγχρόνως και η προσευχή για την ψυχή τους. Γι’ αυτό και τη ζωή τους τη σφράγιζαν πάντοτε με την προσευχή.
Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος! Παρασκευὴ ἡ σοφή, Ἀντωνίνου τὸ φρύαγμα, ἀνδρικῶς κατέβαλες, προθύμως ἐναθλήσασα, καὶ τῶν βραβείων τῆς ἄνω κλήσεως, καὶ τῶν στεφάνων ἀξιωθεῖσα σεμνή, ὑπέρ τῶν δούλων σου, τῶν πιστῶς τιμώντων σε, μνείαν ποιοῦ, πάντοτε πρὸς Κύριον, ἐλεηθῆναι ἡμᾶς.
Μπαίνοντας μέσα στο δωμάτιο του Γέροντα βρήκα εκεί τον
πατέρα του κοριτσιού, του οποίου μόλις είχε γίνει η κηδεία.
Τον αγκάλιασα, τον φίλησα κι αρχίσαμε να κλαίμε και οι δύο.
Πετιέται τότε ο Γέροντας και μας λέει: "Να βγείτε έξω και οι δύο. Δε σας αντέχω".
...Την πόρτα του κελιού άνοιξε ένας χαμογελαστός
Ρασοφόρος, γύρω στα 55, ο πατήρ Βασίλειος!
Φτωχό το κελάκι του Τιμίου Προδρόμο, με πολλές εικόνες και
φωτογραφίες Γερόντων στους τοίχους του !
Βλέπουμε μια μεγάλη κορνίζα στο κέντρο του εισαγωγικού μεγάλου δωματίου . Το καταλαβαίνει ο πάτερ και μας κατατοπίζει!
“…….Ένα άλλο που τον πείραζε πολύ ήταν το ηλεκτρονικό
σφράγισμα των προϊόντων. Κάποτε του πρόσφερε κάποιος να φάει ένα προϊόν και
όταν διαπίστωσε πάνω του το σφράγισμα το εκσφενδόνισε μίλια μακριά. Ήξερε
ότι αυτό το ηλεκτρονικό σφράγισμα θα το επιβάλουν και στους ανθρώπους και αυτό
τον απασχολούσε πολύ . Μάλιστα μετά το θάνατο του εμφανίστηκε σε ενύπνιο σε
κάποιον ιερέα και του έδωσε ρητή εντολή να ενημερώσει τους ανθρώπους να μην
παραλάβουν τη κάρτα του πολίτη θεωρώντας την επικίνδυνη για κάθε χριστιανό…...”
(κ. Νικόλαος Καλίτσας, «Παπα-Φώτης Λαυριώτης, ἀφανὴς
ὁδοιπόρος τοῦ Χριστοῦ». )
Ο Παπά Φώτης ήταν πολύ καλός γνώστης της Ελληνικής Ιστορίας και μάλιστα της Εκκλησιαστικής, όμως η αγάπη του για τους Δογματικούς Πατέρες της Εκκλησίας ήταν μοναδική, σε σημείο μάλιστα πάνω σε αποκόμματα χαρτονένια που τα έβρισκε από εδώ και εκεί να γράφει σε αυτά τους Λόγους των Θεοφόρων Πατέρων και να τα μοιράζει στον κόσμο αντί ευλογίας. Πάντα μέσα στο ταγάρι του είχε ένα μικρό ψαλιδάκι με το οποίο αποσπούσε από αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών Εικόνες Αγίων γιατί θεωρούσε μεγάλη ασέβεια να ρίχνονται στα σκουπίδια.
.jpg)
ΦΟΒΕΡΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ, ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΩΝΥΜΟ ΟΡΟΣ.
Με το ζόρι έβγαιναν οι λέξεις από το στόμα του αδελφού που
μας μιλούσε στο τηλέφωνο, σε σημείο που δεν τον είχαμε ξανακούσει ποτέ να
μιλάει έτσι, τόσο τρομαγμένος….
-χαθήκαμε, έλεγε, χαθήκαμε όλοι !!!!
Το ίδιο πράγμα έλεγε ξανά και ξανά….
Χρόνια προσκυνητής του Αγίου Όρους, που ήξερε πότε έπρεπε
να μιλάει και πότε έπρεπε απλά να σιωπά….
Που ήξερε πότε έπρεπε να δίνει σημασία και πότε να
προσπερνά….
Αυτό όμως που είχε δει σε ενύπνιο την προηγούμενη ημέρα, αυτό δεν μπορούσε να το προσπεράσει και να μην του δώσει την ανάλογη σημασία…. Και μάλιστα λίγες ημέρες πριν αρχίσουν να δίνουν τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες.
ΤΑΥΤΑΣ ΤΑΣ ΕΣΧΑΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ!
Ταύτας τας εσχάτας ημέρας, όπου τα χνώτα του Αντιχρίστου μολύνουν γην και θάλασσαν και πάσαν πνοήν ζωής, ως δρόσον χάριτος αναψύχουσαν, ως αύραν Προφήτου Ηλιού αναρριπίζει ο Θεός την ενέργειαν της νοεράς προσευχής εις τα στήθη και την καρδίαν της Εκκλησίας, ως αντίδοτον ψυχικής και σωματικής υγείας και σωτηρίας δια τας ημέρας που έρχονται και θα έλθουν.
