Oι τούρκοι έδωσαν το πράσινο φως για την δημιουργία κουρδικού κράτους για αυτό τρυπούν ανεμπόδιστα στην Κυπριακή ΑΟΖ; Αύριο που;

Πολλά είπαμε και γενήκαμε κουραστικοί, αλλά δεν θα γινόμασταν, αν  καθημερινά δεν έζωναν την φίλτατη πατρίδα φίδια και δράκοντες όλων των ειδών έτοιμοι να την καταπιούν. Ένα ψυχοπαθή τον παρακολουθείς μήπως κάνει ξαφνικά καμιά ζημιά, την στιγμή που κυκλοφορεί ελεύθερος . Το αυτό ισχύει με την εξωτερική πολιτική του γείτονα,  όταν μάλιστα οι πρώην και νυν σύμμαχοι του (βλ. Δυτικοί και Ρώσοι)του έδωσαν εξιτήριο για να κάνει ότι θέλει στο ΑΙΓΑΙΟ και στην Αν. Μεσόγειο.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Παράδοξα πράγματα συμβαίνουν στις μέρες μας , η επικαιρότητα μας προθερμαίνει για  οικονομική ανάπτυξη και για τυχόν επεισόδιο με την τουρκία εν όψει των παράνομων γεωτρήσεων της.  Τώρα πως πάνε αυτά τα δύο μαζί , μάλλον ο ιστορικός του μέλλοντος θα μας τα πει, όταν θα έχει μπροστά τα αποτελέσματα αυτών.

Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πώς θα ήταν ο κόσμος αύριο, αν σταματούσε σήμερα να ανατέλλει ο ήλιος; Δεν θα γινόταν μόνο σκοτεινός, αλλά θα έχανε σιγά-σιγά και κάθε ζωή. Φυτά και ζώα θα γίνονταν αναιμικά, θα ζούσαν για λίγο μια σκιώδη ζωή, φάντασμα της προηγούμενης ζωντάνιας τους και τελικά θα έσβηναν στην παγωνιά ενός ανήλιαγου κόσμου. Αν πάλι κάποιος ζούσε διαρκώς όχι στο φως και στον αέρα, αλλά στο σκοτεινό κελλί μιας φυλακής, για ποιά ποιότητα ζωής θα μπορούσε να καυχηθεί; Πηγή ζωής είναι το φως, η ζωογόνα ζεστασιά του ήλιου.

Η ελεημοσύνη του πλουσίου (Γεροντικό)

Κάποιος πλούσιος χριστιανός επισκέφτηκε κάποτε έναν Ερημίτη και φεύγοντας, του πρόσφερε ένα γερό φιλοδώρημα. Εκείνος όμως με κανένα τρόπο δεν ήθελε να το δεχθεί.

-Πάρε το αββά, τον παρακαλούσε ο επισκέπτης, και μοίρασε το στους φτωχούς.

ΟΤΑΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΘΟΤΑΝ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΑΣ

Φώτο: Η Μεγάλη Παναγία των Θηβών

π. Δημητρίου Μπόκου

Κατά το Μάιο του 1929, τα λίγα χωράφια του χωριού και τα αμπέλια του κινδύνευαν να καταστραφούν τελείως από την επιδρομή αμέτρητων παμφάγων ακρίδων. Τρόπος να τις διώξουν δεν υπήρχε, ούτε μέσο να τις καταστρέψουν. Τα χτήματα ήταν στην απόλυτη κυριαρχία της φοβερής ακρίδας. Όλοι οι χωρικοί έβλεπαν με δέος, πόνο και απελπισία την επικείμενη καταστροφή. Μόνο ο πανάγαθος Θεός μπορούσε να βοηθήσει με το άπειρο έλεός του και με τις ικεσίες της προστάτιδάς μας Παναγίας της Πυρσόγιαννης.

Εμφανίσεις και Θαύματα της Παναγίας: Το όραμα του ησυχαστού

Η νοερά προσευχή, η ευχή του Ιησού, είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου «Νηπτική θεωρία».

Ο συγγραφέας του, ο ανώνυμος ησυχαστής, ο αυτοαποκαλούμενος «Απελπισμένος», αποκαλύπτει τα βιώματά του και προσφέρει την πείρα του στον αναγνώστη, σαν οδηγό για την κατάκτηση της νοεράς προσευχής.

Αυτός ο πρακτικός δάσκαλος παρουσιάζει με φυσικότητα και ιδιαίτερη γλυκύτητα τις εμφανίσεις και συνομιλίες του με τον Κύριο, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους αγίους Αγγέλους, προβάλλοντας συχνά από μετριοφροσύνη άλλο πρόσωπο στη δική του θέση. Τέτοιο είναι και το όραμα που ακολουθεί:

Μεταξύ Ουρανού και Γης

Από τα Κυπριακά Εξαμίλια στα Ελληνικά είναι μια δρασκελιά δρόμος για να ξαναγραφεί πάλι η ιστορία.

Πριν μπούμε στα βαθιά νερά της Αν. Μεσογείου να πούμε κάτι που ακούσαμε από τα χείλη  μιας απλοϊκής ψυχούλας: «άνοστοι άρχοντες παιδί μου δεν μπορούν να νοστιμέψουν τις άχαρες ζωές μας γιατί δεν έχουν το άλας ΧΡΙΣΤΟΣ»

 Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Τα Κυπριακά με τα Ελληνικά Εξαμίλια  είναι μια δρασκελιά δρόμος ,είναι όσο κρατάει ένα τρισάγιο για τις ψυχές των αγνοουμένων της Κυπριακής τραγωδίας του 74.

Άγιον Όρος : Πόθος και χάρη της Παναγίας

Βασίλειος Χ. Στεργιούλης

Στο Άγιον Όρος

Πόθος καί χάρη τῆς Παναγίας

Εξέχουσα η θέση της Παναγίας στο ορθόδοξο αγιολόγιο, Βαθιά ριζωμένη η τιμή της στη συνείδηση των ορθοδόξων πιστών. Στη χάρη της αφιερώνονται ναοί, μοναστήρια, προσκυνητάρια. Στις χαριτόβρυτες εικόνες της ανάβονται κανδήλες και λαμπάδες.

Στα ιερά καθιδρύματά της τελούνται ιεραποδημίες και γίνονται επικλήσεις της πρεσβείας της προς τον Σωτήρα, Χριστό, Τον Υιόν και Θεόν της.

Φιλοξενία καi νηστεία

Ένας φιλομόναχος Επίσκοπος συνήθιζε να περιοδεύει μια φορά το χρόνο τις σκήτες και τα μοναστήρια της επαρχίας του. Σε μια τέτοια περιοδεία, κατάκοπος από τη μακρά οδοιπορία ζήτησε ν’ αναπαυθεί λίγο στο κελλί ενός Ερημίτου.

Ο αδελφός, αφού του έπλυνε τα πόδια, έστρωσε τράπεζα να τον φιλοξενήσει. Δεν είχε όμως άλλο τίποτε να προσφέρει στον Επίσκοπο από ψωμί κι αλάτι που συνήθιζε να τρώγει ο ίδιος.

Ρακένδυτος αόρατος ΑΣΚΗΤΗΣ συναντά τον ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ και του λέει : «Τέλος τα βασίλεια. Πόλεμοι… ανησυχίαι, σφαγαί, καταστροφαί. Κυρίαρχος ο φόβος»

Φώτο : δειλινό στην Αγία Μακεδονική Γη

Τέτοια ημέρα  μεγάλης εορτής δεν θα μιλήσουμε για τις απειλές του τούρκου, δεν θα πούμε για τα χάλια μας, αλλά θα μιλήσουμε μέσω των λόγων και των εμπειριών ξακουστών αγίων μας , μήπως κάτι κρατήσουμε, μήπως  σε κάτι ωφεληθούμε. Είναι ανάγκη, όσο προσπαθούν να κατεβάσουν την πολιτισμική νοητική αντίληψη μας, εμείς να επιμένουμε να την πάμε σε εκείνο το επίπεδο που πρέπει σε Ορθόδοξους βαπτισμένους και μυρωμένους χριστιανούς.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ο αόρατος πόλεμος μαίνεται, η γη ταρακουνιέται, οι παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις κλυδωνίζονται, οι στρατοί ετοιμάζονται για αιματηρή σύγκρουση , οι άνθρωποι συνεχίζουν να αμαρτάνουν ασύστολα. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά ΤΟ ΘΑΒΩΡΙΟ ΦΩΣ ΦΑΙΝΕΙ ΠΑΣΙ και η χαριτόβρυτος ψυχή του Γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ αναπηδά από Χάρη και καλεί εμάς στην χαρά του ΦΩΤΟΣ  της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Στήν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος

ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ἐμπρός, φίλοι μου, ἂς ἁπλώσουμε σήμερα χωρὶς δισταγμὸ τὸ χέρι στοὺς θησαυροὺς τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε ἀπὸ ἐκεῖ κατὰ τὴν συνήθειά μας πλοῦτο, πού ἄφθονα σὲ ὅλους διαμοιράζεται καὶ οὔτε στὸ ἐλάχιστο ποτὲ δὲν ξοδεύεται. Ἐλᾶτε, τὸν πάνσοφο καὶ πάλι ἂς ἀκολουθήσουμε, τὸν ὡραῖο ὁδηγό μας, τὸν Λουκᾶ, νὰ δοῦμε τὸν Χριστὸ νὰ ἀνεβαίνει σὲ ὄρος ὑψηλὸ καὶ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη νὰ παίρνει μάρτυρες τῆς θεϊκῆς Μεταμορφώσεως. Διότι «πῆρε μαζί Του», λέει, «αὐτοὺς πού ἀποτελοῦσαν τὴν συντροφιὰ τοῦ Πέτρου καὶ σὲ ὄρος ὑψηλὸ ἀνέβηκε» ὁ Δεσπότης. Ὄρος ὑψηλό, στὸ ὁποῖο ἡ δυάδα Μωυσῆς καὶ Ἠλίας συζητοῦσε μὲ τὸν Χριστό.

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Α΄.

Στὶς ἰ­δι­αί­τε­ρα λαμ­πρὲς ἑ­ορ­τὲς τοῦ κα­λο­και­ριοῦ ἀ­νή­κει καὶ ἡ Με­τα­μόρ­φω­ση τοῦ Σω­τῆ­ρος, στὶς 6 Αὐ­γού­στου. Ὁ ἑορτασμός της ἀρχίζει μὲ προεισαγωγικοὺς ὕμνους (καταβασίες καὶ κοντάκιο) ἀπὸ τὶς 27 Ἰουλίου καὶ ἐκτείνεται μέχρι καὶ τὶς 13 Αὐγούστου (ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς). Εἶ­ναι ἑ­ορ­τὴ τοῦ Χρι­στοῦ, Δε­σπο­τι­κή, γι’ αὐ­τὸ καὶ κατὰ τὴν κύρια ἡμέρα της (6 Αὐγούστου) ἐπιτρέπεται κατάλυση ἰχθύος, νὰ τρῶ­με δηλαδὴ ψά­ρια, ἂν καὶ βρι­σκό­μα­στε μέ­σα στὴν αὐ­στη­ρὴ νη­στεί­α τῆς Πα­να­γί­ας.

Πότε καὶ γιατί συνέβη;

Ἡ Με­τα­μόρ­φω­ση συ­νέ­βη λί­γο πρὶν ἀ­πὸ τὸ πά­θος τοῦ Κυ­ρί­ου, τὴ Σταύ­ρω­ση δη­λα­δὴ καὶ τὴν Ἀ­νά­στα­ση.