Εκζητώντας διέξοδο της σύγχρονης κρίσης στην ποίηση του Αγίου
Γρηγορίου του Θεολόγου.
Άρχιζε πάντα απ' το Θεό και πάντα
τελείωνε μαζί του
Βίου το κέρδος είν' αυτό: τη μέρα
σου καλά να τελειώνεις
Γνώριζε όλα τα καλά έργα των
δικαίων
Δεινόν το να πεινάει κανείς, μα φοβερότερος ο πλούτος ο παράνομος
Όλοι έχομε βαπτιστεί στο όνομα του Χριστού με νερό και Πνεύμα Άγιο και όλοι τρώμε την ίδια πνευματική τροφή και πίνομε το ίδιο πνευματικό ποτό, κι αυτά είναι ο Χριστος· αλλά με τους περισσότερους από μας δεν ευαρεστείται ο Θεός (Α΄ Κορ. 10, 3-5).
- Γέροντα, τί πρέπει να κάνουμε όταν θέλουμε να παρακαλέσουμε έναν
Άγιο για κάτι;
- Πρώτα να κάνετε το σταυρό σας στο Όνομα της Αγίας Τριάδος. Μετά πείτε
την προσευχή της Παναγίας:
''Χαίρε, Κεχαριτωμένη Μαρία'' και ύστερα επικαλεστείτε τον Άγιο τρεις φορές.
Λίγο πριν κοιμηθείς,
σκέψου…
Σκέψου ποιος είσαι,
τι κάνεις πως πορεύεσαι στη ζωή σου.
Σκέψου το πώς κύλησε
η μέρα και πώς εσύ αντέδρασες σε κάθε γεγονός.
Σκέψου πως ο Κύριος
σε άφησε να ζήσεις και αυτή τη μέρα…
Σου έδωσε άλλη μια ευκαιρία να Τον πλησιάσεις…
Κάποιος γέροντας,
καθαρός και άγιος, κάθε φορά πού λειτουργούσε, έβλεπε αγγέλους δεξιά κι
αριστερά του.
Αυτός είχε παραλάβει
την τάξη της λειτουργίας από τούς αιρετικούς, κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία
δόγματα, έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία, χωρίς νά ξέρει
ότι τις λέει εσφαλμένα.
Κάποτε όμως, από οικονομία Θεού, τον επισκέφθηκε ένας αδελφός πού γνώριζε καλά τα θεία δόγματα.
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Ο άγιος Γρηγόριος είναι ένας από τους τρεις μεγάλους ιεράρχες και οικουμενικούς διδασκάλους της Εκκλησίας μαζί με τον Μέγα Βασίλειο και τον Ιωάννη το Χρυσόστομο. Μετά τον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη, είναι ο δεύτερος στον οποίο η Εκκλησία απένειμε τον τίτλο του Θεολόγου, ο τρίτος είναι ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος. Ο άγιος Γρηγόριος ειδικώτερα είναι ο τριαδικός θεολόγος, γιατί σε κάθε του λόγο κεντρική διδασκαλία του είναι πάντα το μυστήριο της Αγίας Τριάδος. Στον πέμπτο θεολογικό λόγο του γράφει, οι πιστοί «προσκυνούσι τον Πατέρα, τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα, μίαν Θεότητα…».
Περιγραφή, από τον Άγιο Παΐσιο, του θαύματος την Κυριακή
του Θωμά το 1830
Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολύ υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζονται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο. Ο Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει. Δεν θα πάει πολύ αυτή η κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ο Θεός!
Γράφει ο Δρ.
Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Η Παναγία η επονομαζόμενη Παρηγορήτρια στον Άγιο Δημήτριο
στον Βύρωνα των Αθηνών δεν κλαίει τόσο καιρό μόνο( σχεδόν τέσσερεις μήνες
δακρύζει αδιάλειπτα), αλλά διατρέχει τις τέσσερες γωνιές του Πλανήτη και
θαυματουργεί ως Μεγαλόχαρη Ελεούσα
Παραμυθία Παντάνασσα.
Πρόσφατο καταγεγραμμένο θαύμα της από τα τόσα που ενεργεί στις ημέρες έγινε στην μακρινή Αυστραλία, όπως σε λόγο του το περιέγραψε ο προϊστάμενος κληρικός του ιερού ναού.
Μία μέρα λίγο πριν βραδιάσει βάδιζε στους δρόμους για τη «δουλειά» της. Καθώς περνούσε δίπλα σ’ έναν κήπο βλέπει έναν άνθρωπο να ετοιμάζεται να απαγχονιστεί. Έδεσε το σχοινί στο κλαδί του δέντρου και με μιας το έβαλε γύρω από το λαιμό του. Ή γυναίκα σβέλτα πήδησε πάνω από την περίφραξη, τράβηξε το μικρό της μαχαίρι από την τσέπη κι έκοψε το σχοινί, οπότε ό άνθρωπος έπεσε στο χώμα λιπόθυμος. Του έκανε μαλάξεις ώσπου συνήλθε. Τότε της είπε ο αυτόχειρας :
«Ο Χριστός δέχεται τα εκατό, δέχεται και τα τριάντα, δέχεται και
τα πέντε που θα Του δώσεις.
Αν δεν μπορείς να Τον θυμηθείς χίλιες φορές, εκατό φορές, πενήντα
φορές την ημέρα, θυμήσουτον δέκα φορές και πες του με αγάπη: «Χριστέ μου!»
Όχι να Τον παρακαλέσεις για την φτώχεια σου, για τη μάνα σου, για την αρρώστια σου, για την επιτυχία σου..
Καθώς πλησίαζε ο Ιησούς στην Ιεριχώ, συνέβη το εξής περιστατικό. Ένας τυφλός καθόταν στην άκρη του δρόμου και ζητιάνευε. Σε κάποια στιγμή άκουσε ένα παράξενο βουητό σα να πέρναγε πολύς κόσμος και ρωτούσε να μάθει τι συνέβαινε. Τον πληροφόρησαν, λοιπόν, ότι περνάει ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Τότε αυτός άρχισε να φωνάζει δυνατά: Ιησού, Γιε του Δαβίδ, ελέησέ με. Κάποιοι που βάδιζαν πιο μπροστά, τον μάλωναν για να σιωπήσει. Εκείνος όμως φώναζε ακόμα περισσότερο: Γιε του Δαβίδ, ελέησέ με! Τότε στάθηκε ο Ιησούς και πρόσταξε να τον φέρουν κοντά του. Κι όταν πλησίασε, τον ρώτησε: Τι θέλεις να σου κάνω: Κι εκείνος απάντησε: Κύριε, να ξαναδώ!